Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2019

Το σχέδιο EGAYDAAK και ο τουρκικός επεκτατισμός στο Αιγαίο για τον έλεγχο της KA Μεσογείου

Ήταν το 1996 όταν οι ελληνικές υπηρεσίες ανακάλυψαν την ύπαρξη ενός σχεδίου που καταρτίστηκε από την Τουρκική Στρατιωτική Ακαδημία με τίτλο EGAYDAAK, ένα ακρωνύμιο της «Egemenligi Anlasmalarla Yunanistan’a Devredilmemis Ada Adacıkve Kayalıklar».

Μπορούμε να το μεταφράσουμε ως «νησιά, νησίδες και υφάλους των οποίων η κυριαρχία δεν έχει παραχωρηθεί στην Ελλάδα». Αυτή είναι προφανώς η ερμηνεία της Άγκυρας, αντίθετα όμως με 3 Συνθήκες: Λωζάνη 1922, Ρώμη 1932 και Παρίσι 1947.
Σήμερα, το EGAYDAAK είναι ένα διαχρονικό σχέδιο, που υπενθυμίζεται και υποστηρίζεται από όλα τα μεγάλα τουρκικά κόμματα και βοηθά να εξηγηθεί η τουρκική δραστηριότητα με τη συχνή Navtex, τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου, την καταγγελία των προαναφερόμενων Συνθηκών.




Το EGAYDAAK αποτελεί τη βάση αυτής της θεωρίας των «Γκρίζων Ζωνών» που επανειλημμένα υποστήριξε ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαουσόγλου, αμφισβητούμενος πάντοτε από τον Έλληνα ομόλογό του.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ Α / 72/820 ΤΗΣ 6ΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018 ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ
Πριν από 15 ημέρες, στις 6 Απριλίου 2018, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος για την Τουρκία προς τον ΟΗΕ, Πρέσβης Feridun H. Sinirlioglou, απέστειλε επιστολή στον Γενικό Γραμματέα (Ref A / 72/820), υπογραμμίζοντας τη θέση της Άγκυρας για τα τουρκικά δικαιώματα « ipso facto and ab initio » στο Αιγαίο. Δικαιώματα που δεν λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις της UNCLOS, αλλά απορρέουν από την τουρκική ηπειρωτική πλατφόρμα.
Ποιο είναι το σημαντικό σημείο αυτής της επιστολής;
Οι τουρκικές αξιώσεις απλά αποδομούν την ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, αγνοώντας τη UNCLOS (Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας),και έχουν ιδίως επιπτώσεις για το ελληνικό νησί Καστελόριζο στον καθορισμό των ΑΟΖ. Εν ολίγοις, το τουρκικό σχέδιο είναι να μειώσει και να χωρίσει τις ελληνικές και κυπριακές ΑΟΖ, εισάγοντας τον έλεγχο σημαντικών υποθαλάσσιων πόρων.
Η επιστολή απεστάλη σε απάντηση σε μια άλλη επιστολή (A / 72/760) που υπέγραψαν από κοινού οι εκπρόσωποι της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, όπου οι τρεις χώρες ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να καθορίσουν τα όρια των ΑΟΖ, σύμφωνα με τις αρχές της UNCLOS. Στην ίδια επιστολή, οι τρεις χώρες ζήτησαν από την Τουρκία να παύσει κάθε παράνομη δραστηριότητα στις ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας και να σεβαστεί τη UNCLOS, καθώς και να αποφύγει μελλοντικές προκλήσεις.



UNCLOS, ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΠΕ στα Ανατολικά ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ
Το 1982, η Τουρκία δεν υπέγραψε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) ή τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας για δύο λόγους: για να διεκδικήσει την κυπριακή και την ελληνική ΑΟΖ και γιατί η UNCLOS θα άλλαζε το καθεστώς των Δαρδανελλίων, ένα πλεονέκτημα που προφανώς η Άγκυρα δεν θέλει να χάσει.Οι ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου έχουν θεμελιώδη επιρροή στην κατανομή των πόρων, στον έλεγχο των περιοχών SAR, στον έλεγχο των αλιευτικών περιοχών. Μπορούμε να συνοψίσουμε το πρόβλημα με την ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας σε ορισμένα σημεία:Το Unclos, λόγω της ιδιαίτερης θέσης του ελληνικού νησιού Καστελόριζο, κάνει την Τουρκία να ελέγχει μόνο το 7,5% του Αιγαίου.Η άμεση συνέπεια είναι ότι η Τουρκία δεν ελέγχει σημαντικούς υποβρύχιους πόρους, που βρίσκονται κυρίως γύρω από την Κύπρο και τη νότια Κρήτη.Η ΚΥΡΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ « A LA LA CARTE » ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ UNCLOSΗ Τουρκία προσεγγίζει την αρχή των «Ίσων Δικαιωμάτων» μεταξύ της ίδιας και των άλλων παράκτιων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Βόρειας Κύπρου:
Η τουρκική θέση εκφράστηκε με αρκετή ευκαιρία από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu και μπορούμε να το συνοψίσουμε ως εξής: Η Τουρκία αντιτίθεται στο περιεχόμενο των άρθρων 121 (ειδικά της παραγράφου 2), 122, 123 του Unclos III του 1982,
Art. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 121 του UNCLOS, το καθεστώς των νησιών (και συνεπώς ο ορισμός των θαλάσσιων περιοχών, των παρακείμενων ζωνών, των ΑΟΖ και της ηπειρωτικής πλάκας) είναι ίσο με αυτό των άλλων περιοχών. Τι σημαίνει αυτό; Το ότι οι τουρκικές αξιώσεις για τον ορισμό των ΑΟΖ που βασίζονται στις αρχές του πληθυσμού, του μεγέθους και της γεωμορφολογίας αρνούνται.



Τα άρθρα 122 και 123 « Εσωτερικές θάλασσες ή ημισυνήθη » αρνούνται εξίσου τις τουρκικές αξιώσεις για την εφαρμογή ειδικών καθεστώτων στην Κύπρο.
Λόγος για τον οποίο η Κύπρος, το 2004, κήρυξε την ΑΟΖ της με βάση τη Μεσαία γραμμή απόστασης μεταξύ των παράκτιων κρατών. Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη επικυρώσει την ΑΟΖ της, εξαιτίας της ανάγκης αξιολόγησης των αποτελεσμάτων της τουρκικής βουλευτικής ψηφοφορίας το 1995. Αυτή η ψηφοφορία στην πραγματικότητα προβλέπει ότι η πράξη αυτή στην ελληνική πλευρά θα οδηγήσει σε μια « casus belli ».
Ωστόσο, σε πρόσφατο ταξίδι στην Αίγυπτο, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, εξέφρασε τη βούληση της Κυβέρνησης Τσίπρα να καθορίσει τα όρια της ΑΟΖ, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της UNCLOS.

Δεν έγινε, με αποτέλεσμα την ελληνική ολιγωρία να εκμεταλλευθεί η Άγκυρα και να δημιουργήσει τετελεσμένα….Η Κύπρος κατάφερε να προχωρήσει σε συμφωνίες με την Αίγυπτο, με το κράτος του Ισραήλ και με τον Λίβανο, αλλά όχι με την Ελλάδα. Γιατί;
dimpenews.com