Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

To ΝΑΤΟ εξοπλίζει τον UCK;


Ο Απελευθερωτικός Στρατός Κοσόβου, όπως μεταφράζεται στα ελληνικά ο Ushtria Clirimtare e Kosoves, φέρεται να δημιουργήθηκε το 1982, στην Πρίστινα, ένα χρόνο μετά τις μαζικές σφαγές των Κοσοβάρων από τις σερβικές Aρχές κατά τη διάρκεια ταραχών.
Περιορισμένης εμβέλειας ερασιτεχνικά χτυπήματα στην αρχή. Μέχρι που πήρε το βάπτισμα του πυρός κατά τις συγκρούσεις στη Βοσνία το 1992. Περισσότεροι από 5.000 εθνικιστές Αλβανοί πολέμησαν τότε στο πλευρό των κροατικών και μουσουλμανικών στρατιωτικών δυνάμεων.
Το πρώτο σημαντικό χτύπημα φέρεται να είναι η δολοφονία δύο Σέρβων αστυνομικών στην Ντρένιτσα. Μετά τη συμφωνία του Ντέιτον, το 1995, το ζήτημα της αυτονομίας του Κοσσυφοπεδίου άρχισε να παραμερίζεται και ο μοναδικός τρόπος να επανέλθει σταδιακά ήταν τα χτυπήματα του UCK. Τον Ιούνιο του 1996 άρχισε να αναλαμβάνει την ευθύνη των επιθέσεων σε σερβικές αστυνομικές δυνάμεις, περιπολικά και άλλους στόχους.
Από το 1997 κι έπειτα οι επιθέσεις και τα χτυπήματα πολλαπλασιάστηκαν. Η κορύφωση ήρθε στα μέσα του 1998, μετά τη σφαγή Kοσοβάρων για ακόμα μία φορά στην Ντρένιτσα. Ο οπλισμός έγινε βαρύτερος, επιθετικά όπλα, πυραυλικές βομβίδες, αντιαρματικά, όλμοι, πυροβόλα και αντιαρματικά.
Φημολογείται, επίσης, ότι ο UCK έχει αρπάξει και τέσσερα τανκς τύπου Τ 55 από τον γιουγκοσλαβικό στρατό. Ακόμα και οι στόχοι άλλαξαν με πρώτιστους τους αστυνομικούς, στρατιωτικούς και τα συστήματα επικοινωνίας τους.
Μιλούν για ηρωίνη, μιλούν για λαθρεμπόρια, μιλούν για πολλά πράγματα, αλλά εκεί που στέκονται με ιδιαίτερη σπουδή είναι η δυτική και κυρίως η αμερικανική οικονομική βοήθεια. «Όλοι καταγγέλλουν ότι ο UCK αγοράζει συνεχώς όπλα, αλλά κανείς δεν απαντά στο ερώτημα πού βρίσκει τα χρήματα», αναφέρουν
Κάποτε ήταν μια ομάδα εξεγερμένων που χτύπαγε Σέρβους αστυνομικούς. Μέχρι τότε, κανείς δεν ήξερε πώς να την ονομάσει. Μέχρι που άρχισαν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για δολοφονίες και άλλα χτυπήματα μέσω φαξ. Και από τότε την ονόμασαν «η οργάνωση φαξ». Τώρα όμως; Κανείς δεν μιλά για ομάδα, το φαξ καταργήθηκε, ο UCK έγινε στρατός που απειλεί θεούς και δαίμονες, και οι αρχικές αγκαλιές με τη Δύση αντικαταστάθηκαν με διπλωματικές κινήσεις, αγορές όπλων, στρατολογήσεις ομόθρησκων και ομοεθνών από όλον τον κόσμο, μισθοφόρων που βρήκαν μια νέα λεγεώνα στα Βαλκάνια και πολύ μυστήριο. Ένας κανονικός στρατός που δεν ήρθε από το πουθενά, όπως θέλουν πολύ να πιστεύουν, και ούτε εύκολη υπόθεση θα είναι.
Και τα μεγάλα ερωτήματα: Ποιος τους στηρίζει; Ποιος τους εξοπλίζει αυτούς τους ανθρώπους και μέσα σε λίγες μέρες θέλει να πιστεύει ότι τους έχει κάνει πολεμιστές; Όλοι υποπτεύονται και ουδείς μπορεί να αποδείξει. Οι Δυτικοί σφυρίζουν αδιάφορα όταν τίθενται αυτά τα ερωτήματα, το ΝΑΤΟ, βέβαια, ούτε στον κόπο να σφυρίξει μπαίνει, αλλά οι καραβιές που φτάνουν στο Δυρράχιο της Αλβανίας, γεμάτες κομάντο της στιγμής, συντηρούν τον μύθο του UCK. Εκτός και αν αυτό είναι το ζητούμενο. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, ούτε Σαντινίστας είναι, ούτε Βιετκόγκ, ούτε Ζαπατίστας.
Κάτι άλλο είναι, κάτι πολύ περίεργο...
Ένα έμπειρος αξιωματικός του ελληνικού στρατού παρατηρούσε πρίν χρόνια τις ακατάπαυστες στρατιές να αποβιβάζονται στο λιμάνι του Δυρραχίου, έχοντας κατά νου τις γερμανικές καταγγελίες για τους 300 τόνους καινούργια όπλα που αγόρασε ο UCK, σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό άμυνας Ρούντολφ Σάρπινγκ. Και τις μόνιμες διαβεβαιώσεις των Αμερικανών ότι όχι μόνο δεν εξοπλίζουν τον UCK, αλλά και ότι στρατηγικά δεν τους συμφέρει κάτι τέτοιο, γιατί αυτομάτως δίνουν το δικαίωμα σε κάποιους άλλους να εξοπλίσουν τους Σέρβους. Ο αξιωματικός αυτός είδε τις στολές και τον εξοπλισμό τους και δεν άντεξε, όπως μας εξομολογήθηκε: «Μα, οι στολές παραλλαγής τους είναι αμερικανικές και γερμανικές, από μακριά κάνουν μπαμ, τα όπλα τους, βελγικά FN, αμερικανικά σειράς Μ, αλλά και Kαλάσνικοφ;;;».