Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Ορκισμένος εχθρός της Ελλάδας ο νέος Πρόεδρος των Σκοπίων


Προεδρικές εκλογές έγιναν χθές στην ΠΓΔΜ και παρόλο που κανένας από τους επτά (!) υποψήφιους Προέδρους δεν πρόκειται να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία του 50%, όλα δείχνουν ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι προδιαγραμμένο: Πρόεδρος της γειτονικής χώρας θα αναδειχθεί ο ακροδεξιός εθνικιστής Γκιόργκι Ιβάνοφ, σύμβουλος και τυφλό όργανο του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι.
Ένας ακόμη ορκισμένος εχθρός της Ελλάδας θα καταλάβει, δηλαδή, το αξίωμα του ανώτατου άρχοντα στα Σκόπια, αντικαθιστώντας τον σοσιαλδημοκράτη Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, ο οποίος τουλάχιστον στα λόγια ήταν μετριοπαθής και σίγουρα διαφωνούσε με τους χειρισμούς του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι στη διαμάχη με την Ελλάδα για το όνομα, έστω και για εσωτερικούς λόγους.
Τώρα, προεδρία και κυβέρνηση των Σκοπίων θα κινούνται σε ενιαία γραμμή και είναι απόλυτα βέβαιο, όπως έδειξε και η μέχρι τώρα εμπειρία από τη στάση της κυβέρνησης Γκρούεφσκι, πως οι πιθανότητες να βρεθεί λύση στο θέμα της ονομασίας πρέπει να θεωρούνται σχεδόν μηδαμινές.
Η αλήθεια είναι πως ο Γκιόργκι Ιβάνοφ δεν προβλέπεται να πάρει σήμερα ούτε το ένα τρίτο των ψήφων, αλλά φαίνεται πως παίζει χωρίς αντίπαλο. Ο σοσιαλδημοκράτης αντίπαλός του, ο Λιούμπομιρ Φρίτσκοφσκι, εκτιμάται ότι θα πάρει μόνο γύρω στο 15%, οπότε με τέτοιο ποσοστό στον πρώτο γύρο, μόνο με θαύμα θα μπορούσε να ξεπεράσει το 50% στον δεύτερο.
Αντίθετα, ο Ιβάνοφ, πέρα από το ποσοστό που θα πάρει σήμερα και το οποίο
αναμένεται να κινηθεί περί το 30% με περιθώριο ±5%, στον δεύτερο γύρο θα πάρει και τις ψήφους του αλβανού υποψηφίου του κόμματος, του παλιού αντάρτη του UCK Αλί Αχμέτι.

Σενάριο... πολιτικής συμφοράς
Ο υποψήφιος του κόμματος του Αλί Αχμέτι ονομάζεται Άγκρον Μπουτζάκου και όλα δείχνουν ότι θα πάρει ποσοστό κοντά στο 10% ή και λίγο παραπάνω. Αν το ποσοστό αυτό προστεθεί στον δεύτερο γύρο σʼ εκείνο του Ιβάνοφ, ο εκλεκτός του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι θα ξεκινήσει από ένα ποσοστό γύρω στο 40%, άρα από εξαιρετικά πλεονεκτική θέση.
Ο Αλί Αχμέτι, ο οποίος συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό του Ιβάνοφ, έχει ήδη δηλώσει ότι στον δεύτερο γύρο θα υποστηρίξει τον Ιβάνοφ και η γραμμή αυτή πιθανότατα θα περάσει στους ψηφοφόρους του. Το «πελατειακό» αλβανικό σύστημα με τις φατρίες και τις οικογένειες, όπου όλο το σόι ψηφίζει αυτό που αποφασίζει ο αρχηγός του σογιού, είναι πολύ αποτελεσματικό σε τέτοιες περιπτώσεις.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, προκαλείται από έναν άλλο αλβανό υποψήφιο Πρόεδρο, ανεξάρτητο και από τα δύο μεγάλα αλβανικά κόμματα, ο οποίος λέγεται Ιμέρ Σελμάνι. Αυτός εμφανίστηκε ως η προεκλογική έκπληξη αυτής της
αναμέτρησης, καθώς τα ποσοστά δημοφιλίας του εκτινάχθηκαν κάποια στιγμή
ακόμη και κοντά στο 20%, αν και τώρα
έχουν προσγειωθεί λίγο πάνω από το 10%. Απομένει να δούμε τι θα κάνει και στις κάλπες, βέβαια, γιατί όπως είπαμε το αλβανικό σύστημα με τις «φάρες» και τα «σόγια» δεν αφήνει περιθώρια για τέτοιου είδους εκπλήξεις.
Μέχρι τώρα, πάντως, ο Σελμάνι εμφανίζεται να ξεπερνάει τον σλάβο σοσιολδημοκράτη υποψήφιο Φρίτσκοφσκι. Αν αυτό επιβεβαιωθεί και στις κάλπες απόψε, θα έχουμε να κάνουμε με μια πολύ αρνητική εξέλιξη.
Ένας δεύτερος γύρος ανάμεσα στον Σλάβο Ιβάνοφ και τον Αλβανό Σελμάνι θα διασπάσει το εκλογικό σώμα της ΠΓΔΜ στη βάση των εθνικών γραμμών και θα δώσει στον Ιβάνοφ ποσοστό της τάξης του 80%. Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως είναι αυτονόητο, ο Γκρούεφσκι θα παρουσιάσει τη σαρωτική επικράτηση του
υποψηφίου του ως δήθεν έγκριση της
ακραίας πολιτικής του, ενώ οπωσδήποτε οι σχέσεις Αθήνας - Σκοπίων θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολες, λόγω της αλαζονείας που θα επικρατήσει στην ηγεσία της ΠΓΔΜ, αν ο Ιβάνοφ καταγάγει τέτοιας έκτασης εκλογικό θρίαμβο.

Χωρίς ελπίδα οι μετριοπαθείς
Αντίθετα, αν τελικά περάσει στον δεύτερο γύρο ο Σλάβος Φρίτσκοφσκι, μπορεί να συγκεντρώσει ένα αξιόλογο ποσοστό, ίσως και κοντά στο 40%. Κι αυτό γιατί και οι έξι υποψήφιοι Πρόεδροι, εκτός του Ιβάνοφ, παρουσιάζουν διαλλακτικές θέσεις στο θέμα της διαπραγμάτευσης με την Ελλάδα για το θέμα της ονόματος. Τώρα, βέβαια, πώς γίνεται να εμφανίζονται μετριοπαθείς οι υποψήφιοι που εκπροσωπούν το 70% των ψηφοφόρων και τελικά να κινδυνεύουμε να πάρει 80% ο μοναδικός αδιάλλακτος υποψήφιος, αυτό είναι ένα από τα παράξενα της πολιτικής και συναρτάται φυσικά με την κατάσταση που επικρατεί μέσα στην ΠΓΔΜ.
Η εξήγηση αυτού του φαινομένου είναι απλή. Πρώτον, οφείλεται στον βαθύ εθνικό διαχωρισμό Σλάβων και Αλβανών στη γειτονική χώρα. Αν περάσει στον δεύτερο γύρο ο Αλβανός Σελμάνι, όλοι οι Σλάβοι που θα ψηφίσουν θα ταχθούν σχεδόν στο σύνολό τους με τον Σλάβο Ιβάνοφ.
Δεύτερον, το θέμα της ονομασίας και η επίλυσή του βρίσκονται πολύ χαμηλά στα ενδιαφέροντα των ψηφοφόρων της ΠΓΔΜ. Οι δημοσκοπήσεις σε τέτοιες χώρες είναι εντελώς αναξιόπιστες, αλλά σίγουρα κάτι δείχνουν όταν π.χ. βγάζουν πως ποσοστό 50% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η οικονομία πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα του νέου Προέδρου, ποσοστό 27% θεωρεί ότι πρέπει να είναι η ενσωμάτωση στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, 11% οι σχέσεις Σλαβομακεδόνων - Αλβανών και μόνο 7% θεωρεί την επίλυση της διαφοράς με την Ελλάδα για το όνομα ως το σημαντικότερο πράγμα που πρέπει να απασχολήσει τον νέο Πρόεδρο.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ