Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

Μεγάλη προσοχή στην Τουρκία

Όπως προαναγγείλαμε, θα κάνουμε αναφορά στο άρθρο του Ιμπραχίμ Καραγκιούλ, από την εφημερίδα Yeni Şafak, με τίτλο «Αυτό που έγινε στις 15 Ιουλίου δεν είναι η τελευταία επίθεση! Η Ανατολία κινδυνεύει με υποδούλωση!». Το άρθρο θα δημοσιευθεί σε δύο συνέχειες και ο κάθε αναγνώστης θα εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα. Να μας επιτραπεί όμως να κάνουμε ορισμένες επισημάνσεις, που θεωρούμε ότι βοηθούν στην κατανόηση του πονήματος.
Καταρχάς, δικαιούμαστε να συμπεράνουμε ότι τα όσα συμπεριλαμβάνονται στο άρθρο, το οποίο θεωρούμε ένα εξαιρετικής σημασίας «χαρτί πολιτικής», απηχούν τις απόψεις του ίδιου του Ερντογάν και του περιβάλλοντός του, δεδομένου ότι ο Καραγκιούλ είναι άτυπος σύμβουλός του και γενικός διευθυντής στην εφημερίδα Yeni Şafak, τη ναυαρχίδα των φιλικών προς αυτόν ΜΜΕ.
(Σχόλιο ICMU: Το εν λόγω άρθρο ΔΕΝ αποτελεί "χαρτί πολιτικής". Υφολογικά αλλά και ως προς το περιεχόμενο , θυμίζει (κοσμικό;) κήρυγμα της Παρασκευής σε τέμενος, όπου ο συντάκτης-μουεζίνης καλεί το πλήθος των πιστών σε ιερά εργήγορση. Το συνωμοσιολογικό του περιεχόμενο είναι μια ακόμη τετριμμένη επανάληψη του παθολογικού "Συνδρόμου των Σεβρών" εκφερόμενη αυτή την φορά δια χειλέων Ισλαμιστών.)
Όσον αφορά το περιεχόμενο αυτού του «χαρτιού πολιτικής», το θεωρούμε εξαιρετικά επικίνδυνο για την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια της περιοχής.
Κι αυτό, γιατί φαίνεται ότι η Τουρκία του Ερντογάν είναι έτοιμη να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών, για κάθε λόγο που η ίδια θεωρεί ότι αντιστρατεύεται τα συμφέροντά της. Επίσης, έχει και γεωπολιτικό ενδιαφέρον, γιατί η Τουρκία θεωρεί ότι διέβη τον δικό της Ρουβικώνα και είναι έτοιμη να επανακαθορίσει ακόμα και να συγκρουστεί με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ και να διεκδικήσει θέση υπερδύναμης, με ό,τι αυτό σημαίνει για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή. Όσον αφορά την ουσία της πολιτικής αντίληψης από την οποία διαπνέεται το άρθρο, αυτή είναι καθαρά μεσσιανική και μας επιτρέπει να πούμε ότι έχει στοιχεία ταλιμπανισμού, κάτι που πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής και ανάλυσης από όλους εκείνους που επηρεάζονται από τις πολιτικές της Τουρκίας.

Με δεδομένο δε ότι οι εξελίξεις στη Συρία οδηγούν στη δημιουργία του «Κουρδικού Διαδρόμου», ένεκα του οποίου ο αρθρογράφος θεωρεί ότι φυλακίζονται οι Τούρκοι στην ενδοχώρα της Ανατολίας, θα πρέπει να προετοιμαστούμε όλοι το 2017 να είναι χρονιά σοβαρών εξελίξεων.
Έλληνες στρατηγιστές πιάστε τα μολύβια…

Αυτό που έγινε στις 15 Ιουλίου δεν είναι η τελευταία επίθεση!
Η Ανατολία κινδυνεύει με υποδούλωση!

Του İbrahim Karagül
Η επιχείρηση άλωσης της Τουρκίας ξεκίνησε εκ των έσω ·πρώτα επιχειρήθηκε να καταρρεύσει εκ των έσω. Επιχείρησαν να την υποδουλώσουν από μέσα, πριν ακόμα ξεκινήσει ο ανοικτός πόλεμος. Από τα γεγονότα στο Πάρκο Γκεζί μέχρι σήμερα, χρησιμοποιήθηκαν όλα τα μέσα που διέθεταν, και όλα αυτά έγιναν από συνεργάτες που έχουν στο εσωτερικό της Τουρκίας. Άρα, για να συνεχίσει να υπάρχει αυτό το κράτος, για να μπορέσει αυτό το έθνος να παραμείνει σ’ αυτά τα εδάφη χωρίς να διαμελιστεί, η πιο μεγάλη εκκαθάριση πρέπει να γίνει στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Όλα τα στοιχεία που «φυτεύτηκαν» στην κοινωνία, από τότε που ιδρύθηκε το τουρκικό κράτος (1923) μέχρι σήμερα για να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες περιόδους, πρέπει να καταστραφούν, για να μην είναι σε θέσει να πραγματοποιήσουν και πάλι οποιαδήποτε επιχείρηση. Το όνομα αυτής της προσπάθειας είναι «Ανοικοδόμηση της χώρας από την αρχή».

Η Τουρκία έχει αποκτήσει αυτήν την ευκαιρία, μετά το καταστροφικό πραξικόπημα. Αυτή την ευκαιρία πρέπει να την εκμεταλλευτούμε. Δεν αρκεί να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, αλλά θα πρέπει να βάλουμε τα θεμέλια ενός νέου συστήματος, να ενισχύσουμε τους κοινωνικούς δεσμούς και να προετοιμαστούμε να αντιμετωπίσουμε ακόμα μεγαλύτερες φουρτούνες.
Η Ανατολία κινδυνεύει να υποδουλωθεί για δεύτερη φορά
Καμία απόπειρα πραξικοπήματος, κανένα σενάριο κοινωνικών συγκρούσεων, καμία οικονομική και πολιτική κρίση δεν παρουσιάστηκε ποτέ σε τέτοιες διαστάσεις.
Βρισκόμαστε πάνω σε μια γέφυρα, σε ένα μεταβατικό στάδιο, στο οποίο θα κριθεί αν θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ή όχι, αν θα συνεχίσουμε να είμαστε ενωμένοι ή αν θα πολυδιασπαστούμε, αν θα διαμορφώσουμε το αύριο της Τουρκίας ή αν θα μείνουμε χωρίς αύριο, αν θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε στην Ανατολία και τα επόμενα χίλια χρόνια ή αν θα πάψουμε να υπάρχουμε.
Η Τουρκία διέρχεται την πιο κρίσιμη περίοδο της ιστορίας της. Η χιλιόχρονη παρουσία μας στα εδάφη της Ανατολίας απειλείται για δεύτερη φορά σοβαρά μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Αν θεωρήσουμε τα γεγονότα και την κατάσταση υπό στενή έννοια, δηλαδή απλά ως ένα στρατιωτικό πραξικόπημα και ως μια απόπειρα των στελεχών του κινήματος Γκιουλέν μέσα στο στρατό να ελέγξουν την εξουσία, περιορίζουμε το οπτικό μας πεδίο και δεν μας επιτρέπεται να δούμε ολόκληρη την εικόνα της τραγικότητας της κατάστασης. Ο Γκιουλέν και οι τρομοκράτες του γνωρίζουν την κρισιμότητα της κατάστασης και συνεχίζουν να κάνουν τους σχεδιασμούς τους. Και οι σχεδιασμοί δεν περιορίζονται μόνο στην κατάληψη της χώρας από μέσα.
Γι’ αυτό λέω ότι η κατάσταση είναι τραγική, πολύ πιο επικίνδυνη, αφού πρόκειται για ένα σχέδιο διαμελισμού της χώρας.

Γνωρίζουμε ποιο είναι το σενάριο
Εμείς γνωρίζουμε ποιο είναι το σενάριο, σε τι αποσκοπεί, τι σχέδια έχουν για την Τουρκία, τι σχεδιάζεται για τον επανακαθορισμό των συνόρων στο χάρτη της περιοχής. Εμείς γνωρίζουμε ποιο σχέδιο καταστροφής είναι σε εφαρμογή από το 1990 μέχρι σήμερα σε μια περιοχή που αρχίζει από τις ακτές του Ατλαντικού και εκτείνεται μέχρι τον Ειρηνικό. Ξέρουμε ποιες χώρες καταστράφηκαν και χάθηκαν με βάση αυτό το σχέδιο, πώς εξουδετερώθηκαν και εξαφανίστηκαν όλοι οι πόλοι αντίστασης, ξέρουμε ότι πρόκειται για ένα σχέδιο περικύκλωσης και απόδοσης λογαριασμών εκατό χρόνων.
Καταλήψεις χωρών, εμφύλιοι πόλεμοι, παρωδίες πολέμων κατά της τρομοκρατίας, πόλεμοι εθνικής ταυτότητας, οικονομικές κρίσεις, σχέδια για έλεγχο και αιχμαλωσία εκτεταμένων περιοχών για άλλα εκατό χρόνια, με σκοπό τη λεηλασία των κάθε είδους πηγών των περιοχών αυτών.
Κάθε βήμα που έκαναν από το 1990, κάθε εισβολή που έκαναν, κάθε τρομοκρατική οργάνωση που εξέθρεψαν, κάθε τρομοκρατική επίθεση, αποτελούν βήματα που ολοκληρώνουν το ένα το άλλο. Δεν έκαναν ούτε ένα βήμα πίσω. Δεν δίστασαν ούτε στιγμή, δεν απέστησαν από κανέναν στόχο.
Έφθασαν στα σύνορά μας
Αυτό το χρονικό διάστημα (από το ’90 και εντεύθεν), όλες οι πολιτικές των ΗΠΑ και της ΕΕ στη δική μας γεωγραφική περιοχή αποσκοπούσαν στο να προετοιμάσουν το έδαφος γι’ αυτήν την εισβολή και κατοχή. Με τα πολιτικά τους ψέματα, με τα σχέδια εκδημοκρατισμού που επέβαλαν, με τις οικονομικές τους υποσχέσεις, με τα ειρηνευτικά τους σχέδια, με μεγάλα λόγια και με μεγάλες υποσχέσεις προσπάθησαν να οδηγήσουν στο ξεκαθάρισμα αυτού του μεγάλου λογαριασμού. Στα περισσότερα απ’ αυτά πιστέψαμε, τα θεωρήσαμε σωστά, συνεργαστήκαμε μαζί τους.
Όμως όλα αυτά τελικά στράφηκαν εναντίον μας, μας οδήγησαν στην αυτοκτονία.
Από το 1991, τον Πόλεμο του Κόλπου, μέχρι σήμερα, συνεχίζεται η επιχείρηση κατάληψης της περιοχής. Όλο αυτό, με την πολιτική του έννοια, είναι μια επιχείρηση Σταυροφόρων, είναι μια επιχείρηση κατάληψης της περιοχής.

Και τώρα έφτασαν στα σύνορα της Ανατολίας. Αφού μετέτρεψαν τις γειτονικές μας χώρες σε ερείπια, τώρα ήλθαν στα δικά μας σύνορα. Πριν από την ανοικτή επίθεση μας δοκιμάζουν· με τις εστίες τρομοκρατίας που υπάρχουν στο εσωτερικό της Τουρκίας· με τα δίκτυα πληροφοριών που διαθέτουν· με τα άτομα που φύτεψαν εδώ και σαράντα χρόνια μέσα στο κράτος και μέσα στο σύστημα εξουσίας. Αν πετύχαινε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, θα μας είχαν καταλάβει εκ των έσω και η χώρα θα είχε παραδοθεί. Για δεκαετίες θα μας είχαν τσακίσει τη ραχοκοκαλιά μας και δεν θα μπορούσαμε να σηκωθούμε όρθιοι, θα παραμέναμε γονατισμένοι στις ΗΠΑ και την ΕΕ. Και θα άρχιζε η διαδικασία διαμελισμού της Τουρκίας.
Οι σύμμαχοί μας μας κήρυξαν τον πόλεμο
Επί μια εικοσαετία πάντα το συζητούσαμε: Είναι σε εξέλιξη μια τέτοια διαδικασία πλανητικής αναδιανομής και εγκαθίδρυσης επιρροών, που θα φέρουν την Τουρκία προς διλήμματος. Ή θα συνεχίσει να υπάρχει χάνοντας εδάφη, ή θα συνεχίσει να υπάρχει κερδίζοντας νέα εδάφη. Εμείς επιλέξαμε το δεύτερο, να συνεχίσουμε να υπάρχουμε κερδίζοντας νέα εδάφη. Σε αυτήν την προσπάθεια να μεγαλώσουμε υπήρχαν εσωτερικές αντιστάσεις, που επιβράδυναν την μεγέθυνση της Τουρκίας.
Γιατί όλοι αυτοί τρέφονται από τους εξωτερικούς τους πάτρωνες, οι οποίοι τους χρησιμοποίησαν ως όπλο εναντίον της Τουρκίας.
Μάλιστα μεγαλώσαμε, δεν μας μίκρυναν. Μεγαλώσαμε πολύ, αποκτήσαμε μεγάλη ισχύ, φθάσαμε στο σημείο να χαράσσουμε μόνοι μας το δρόμο μας. Όσο εμείς μεγαλώναμε, τόσο εκείνοι δυνάμωναν τις φωνές τους. Πρώτα προσπάθησαν να μας θέσουν υπό τον έλεγχό τους μέσω της συνεργασίας, είδαν ότι δεν γίνεται και στάθηκαν φανερά απέναντί μας.

Ποιοι είναι αυτοί; Οι σύμμαχοί μας, τα κράτη με τα οποία είμαστε εταίροι τα τελευταία πενήντα χρόνια.
Εμείς πάντα λέγαμε ότι «η πιο μεγάλη απειλή για την Τουρκία προέρχεται από τους συμμάχους της». Η επίθεση της 15ης Ιουλίου ήταν μια απόπειρα κατάληψης της χώρας, οι σύμμαχοι μας κήρυξαν ανοικτά τον πόλεμο. Μάλιστα, μας χτυπούσαν οι σύμμαχοί μας, οι τρομοκράτες που εξέθρεψαν εκείνοι, οι υπηρεσίες πληροφοριών και ο στρατός των συμμάχων μας.

Πριν αλέκτωρ λαλήσαι, ο ίδιος ο Ερντογάν με τις προχθεσινές του δηλώσεις, που έχουν αυτούσια αποσπάσματα από το άρθρο, έρχεται να επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις μας, ότι δηλαδή δεν πρόκειται απλώς για ένα άρθρο, αλλά πιθανότατα για ένα «report» που συντάχθηκε από το επιτελείο του Ερντογάν, με το οποίο γίνεται η αποτίμηση της κατάστασης και η πρόταση πολιτικής και στρατηγικής για τις επόμενες δεκαετίες.
Κατά την άποψή μας, έτσι θα πρέπει να διαβαστεί και να αναλυθεί, αφού η πολιτική συμπεριφορά της Τουρκίας θα «πηγάζει» και θα εκπορεύεται από όσα περιέχονται στο εν λόγω άρθρο.
Όσον αφορά την ουσία, το κλασικό «λάθος» που κάνει ο αρθρογράφος και όσοι συνετέλεσαν στη σύνταξη του «report» είναι ότι εκλαμβάνουν ως συνωμοσία εναντίον της Τουρκίας τη φυσική πορεία των πραγμάτων, και εννοούμε την πορεία των Κούρδων και των άλλων λαών της Ανατολίας προς την απελευθέρωση.
Δεν υπολογίζουν δηλαδή ότι αυτές οι πλανητικές δυνάμεις τις οποίες τώρα καταριούνται, είναι αυτές που στήριζαν επί έναν αιώνα την κίβδηλη ενότητα της Τουρκίας και του τουρκικού έθνους και κράτους, και τώρα που αποσύρουν τη στήριξη, η ίδια η ιστορία είναι αυτή που έρχεται να κάνει τη δική της δουλειά και όχι οι σύμμαχοι που «πρόδωσαν» την Τουρκία. Απλώς, οι σύμμαχοι της Τουρκίας ήλθε η ώρα να απλώσουν το χέρι σε εκείνους που τους έθαψαν επί έναν αιώνα με την πολιτική τους στον κεμαλικό και ισλαμοφασιστικό μεσαίωνα.

Θα πρέπει να επανεξεταστούν οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ και την ΕΕ
Αυτό είναι ξεκάθαρο και φαίνεται από τη στάση που κρατούν οι ΗΠΑ και τα κράτη της ΕΕ μετά την επίθεση της 15ης Ιουλίου. Ήταν σίγουροι ότι θα πετύχουν. Δεν πρόβλεψαν ότι οι δύναμη αντίστασης που έχει ο τουρκικός λαός θα τους χαλούσε τα σχέδια. Δεν πρόβλεψαν ότι θα αμυνθούν για την πατρίδα. Συνελήφθησαν με τα ματωμένα σενάρια στα χέρια τους.
Επιτέλους, μετά απ’ όλα αυτά, οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ θα πρέπει να αναπτυχθούν σε ένα άλλο επίπεδο. Το σχέδιο για την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ θα πρέπει να επανεξεταστεί.
Θα πρέπει πλέον η Τουρκία, ως παγκόσμια δύναμη, να διευρύνει το πεδίο των πολιτικών και γεωπολιτικών της ελιγμών, με βάση τον νέο παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων.
Η επιχείρηση κατάληψης της χώρας ήταν σε εξέλιξη εδώ και χρόνια. Επιχείρησαν να καταλάβουν τη χώρα μέσω περιθωριακών αντιπολιτευτικών δυνάμεων, με τα γεγονότα του πάρκου Γκεζί. Νόμισαν ότι θα τα καταφέρουν. Τότε είδαν ότι η Τουρκία είναι πολύ δυνατή. Με την επιχείρηση της 17ης Δεκεμβρίου,1 χρησιμοποιώντας τους ανθρώπους τους στο πολιτικό σύστημα, επιχείρησαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους αναίμακτα το σύστημα, να στείλουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τη σημερινή ηγεσία της Τουρκίας, έχοντας ως στόχο να μην επιτρέψουν να εμφανιστούν ξανά στο προσκήνιο στελέχη με εθνικό φρόνημα όπως της σημερινής ηγεσίας.
Έχουν θέσει σε εφαρμογή σχέδιο «περικύκλωσης» της Τουρκίας
Παραλίγο να το πετύχουν. Αυτές οι δύο απόπειρες είχαν διεθνή διάσταση και αποσκοπούσαν στον έλεγχο της Τουρκίας. Μετά ακολούθησε η εκμετάλλευση του αποτελέσματος των εκλογών, μετά ήλθε η τρομοκρατία, και τώρα, με το πραξικόπημα, οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, το πιο ισχυρό κομμάτι του κράτους, ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας τη δική τους αποστολή.

Έχουν σε εφαρμογή σχέδιο «περικύκλωσης» της Τουρκίας. Οι αρθρογράφοι στο εσωτερικό χειροκροτούσαν, ορισμένοι πολιτικοί και επιχειρηματικοί κύκλοι ήταν συνεργάτες τους. Έκαναν σχέδια να μας κάνουν να συγκρουστούμε με τη Ρωσία, να κάνουν τον [Κουρδικό] Διάδρομο της Βόρειας Συρίας, για να φυλακίσουν και να πνίξουν την Τουρκία στην ενδοχώρα της Ανατολίας.
Αν τα κατάφερναν όλα αυτά, σχεδίαζαν να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος. Να καταστρέψουν την Ανατολία, να μετατρέψουν τις πόλεις μας σε ερείπια, για να μην μπορούμε για τα επόμενα εκατό χρόνια να σηκώσουμε κεφάλι. Τα σχέδια αυτά, που ήταν σχέδια εκδίκησης, ήταν τρομερά.
Γνώριζαν ότι όσο υπάρχει Εκείνος, η Τουρκία δεν γονατίζει
Όλα αυτά είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους και εντάσσονται σε ένα σχέδιο. Όμως και οι φίλοι και οι εχθροί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσο η Τουρκία είναι ισχυρή, δεν θα επιτρέψει να παραδοθεί αυτός ο τόπος, δεν θα επιτρέψει να χαραχτούν νέοι χάρτες και νέα σύνορα.
Αυτοί ξέρουν ότι όσο υπάρχει ο Πρόεδρος Ερντογάν, δεν θα μπορέσουν να φέρουν στα μέτρα τους αυτή τη χώρα. Γι’ αυτό επί χρόνια ασχολούνται μ’ αυτόν, προσπαθώντας να αμαυρώσουν την εικόνα του.
Αυτοί τώρα πλέον γνωρίζουν πώς κινητοποίησε Εκείνος τη ραχοκοκαλιά της χώρας, πώς μετέτρεψε σε δύναμη την ιστορική παρακαταθήκη αντίστασης του έθνους. Προσέξτε, κάθε επιχείρηση εναντίον της Τουρκίας έχει ως στόχο να εξουδετερώσει τον Ερντογάν και το περιβάλλον του. Προσπάθησαν να διασπάσουν αυτήν την «ραχοκοκαλιά». Γιατί αυτά τα ηγετικά στελέχη, αυτή η ραχοκοκαλιά, είναι μια δύναμη που μπορεί να ορίσει την τύχη αυτού του τόπου. Μια τέτοια δύναμη εμφανίζεται για πρώτη φορά μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που ξέρει να αντιστέκεται και να παράγει πολιτική.

Η 15η Ιουλίου δεν είναι η τελευταία επίθεση
Δεν τελειώσαμε… Η 15η Ιουλίου δεν είναι η τελευταία επίθεση. Προσοχή, μην νομίσετε ότι όλα τελείωσαν, ότι έκλεισε αυτή η υπόθεση της διεθνούς επέμβασης στη χώρα μας. Ο Ερντογάν και το επιτελείο του θα ξαναμπούν στο στόχαστρο. Θα μπουν σε εφαρμογή νέα σενάρια για να τον εξουδετερώσουν. Όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις θα αρχίσουν να επιτίθενται την ίδια περίοδο και θα επιχειρηθεί οι πόλεμοι των εθνικών ταυτοτήτων να επεκταθούν σε ολόκληρη την Τουρκία. Γιατί μετά από κάθε αποτυχία, βάζουν σε εφαρμογή ακόμα πιο αιματηρά και θανατηφόρα σχέδια.
Κανείς να μην επιχειρήσει να παίξει με τη λογική μας, να μας αποπροσανατολίσει. Κανείς να μην θεωρήσει ότι το έθνος μας είναι ανόητο και να προσπαθήσει να μας πείσει ότι η καταστροφική επίθεση της 15ης Ιουλίου δεν ήταν τίποτε σοβαρό.
Κανείς να μην προσπαθήσει να υποστηρίξει και να αθωώσει τα στελέχη εντός της Τουρκίας αυτής της πολυεθνικής επίθεσης
Κανείς να μην πει «εντάξει, τα καταφέραμε», αρχίζοντας προσωπικούς υπολογισμούς. Αυτή η κρίση θα συνεχιστεί τουλάχιστον για τα επόμενα πέντε χρόνια.
Έχουμε έναν άξονα αμύνης, την υπεράσπιση της Ανατολίας
Από τώρα και στο εξής, όλοι θα πρέπει να συνασπιστούμε στη γραμμή της υπεράσπισης της Πατρίδας, στην άμυνα για την υπεράσπιση της ακεραιότητας της Ανατολίας.
Όσοι είναι εκτός αυτής της γραμμής είναι ξένοι, είναι εσωτερική απειλή, είναι εχθρός. Με το να συνεχίζουμε να ανεχόμαστε τον Γκιουλέν και τους τρομοκράτες του στους μηχανισμούς του κράτους, μετατρέπουμε ταχύτατα την εσωτερική σε εξωτερική απειλή. Θα χρησιμοποιηθούν επί μακρόν ως ένα θανατηφόρο όπλο εναντίον της Τουρκίας.
Και μην ξεχνάτε ότι τα στοιχεία της εσωτερικής απειλής στην Τουρκία δεν εξαντλούνται ανάμεσα στα στελέχη της τρομοκρατικής οργάνωσης του Γκιουλέν, και όταν θα έλθει η στιγμή, θα τους ενεργοποιήσουν και εκείνους.
Τότε θα σας εκπλήξουν ορισμένοι κύκλοι. Γι’ αυτό καλούμε τους πάντες σε αυτή τη νέα πολιτική ταυτότητα, σ’ αυτόν τον νέο πατριωτικό άξονα. Για να μην αντιμετωπίσουμε το φάσμα της εξαφάνισης, σας καλούμε σε έναν νικηφόρο αγώνα.
Θα είμαστε για άλλα χίλια χρόνια σ’ αυτά τα εδάφη. Είμαστε χίλια χρόνια την Ανατολία, θα μείνουμε κι άλλα χίλια χρόνια.

Μετά το δίλημμα «ή θα μικρύνουμε και θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ή θα μεγαλώσουμε», τώρα είμαστε αντιμέτωποι με ένα άλλο δίλημμα: Ή «Ανοικοδόμηση της χώρας από την αρχή» ή διαμελισμός! Επιλέξαμε το δρόμο να συνεχίσουμε να υπάρχουμε μεγαλώνοντας. Τώρα περνάμε στην εποχή της «Ανοικοδόμησης της χώρας από την αρχή». Αυτή θα είναι η έσχατη γραμμή αμύνης μας!
Μετά την 15η Ιουλίου, προετοιμαζόμαστε για ανοιχτό πόλεμο. Η ιστορία θα γράψει για άλλη μια φορά τι είναι η χιλιόχρονη αντίσταση στην Ανατολή.
Οι σχεδιασμοί του 2017 μπορεί να είναι η ιστορία ενός Βιβλικού Πολέμου.
İbrahim Karagül
_______
1. Την 17η Δεκεμβρίου 2014, οι εισαγγελείς συνέλαβαν τους γιους υπουργών του Ερντογάν με δεκάδες εκατομμύρια δολάρια από μίζες. Παραλίγο να συλλάβουν και τον γιο του Ερντογάν, ενώ υπάρχουν συνομιλίες που λέει στον γιο του να κρύψει τα 30 εκατομμύρια που είχε στο σπίτι.
Ο Ιμπραχίμ Καραγκιούλ είναι Γενικός Διευθυντής της εφημερίδας Yeni Şafak, ναυαρχίδας των ΜΜΕ που στηρίζουν τον Ερντογάν, και άτυπος σύμβουλός του, γεγονός που μας επιτρέπει να υποθέσουμε ότι εκφράζει και τις απόψεις του.
http://www.pontos-news.gr/article/153027/megali-prosohi-stin-toyrkia-mer...
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2016/08/30.html