Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Αλέξης Τσίπρας: Διεθνής πρόκληση το ζήτημα του χρέους

Τσίπρας

Στόχος της επίσκεψης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στις ΗΠΑ, με αφορμή τη συμμετοχή του στη σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, είναι η ανάπτυξη των διεθνών σχέσεων και η ανάδειξη του ζητήματος της αναδιάρθρωση του χρέους. Ο Πρωθυπουργός κατά τη σημαντική παρέμβασή του προέτρεψε τους ηγέτες να χτίσουν κράτη πρόνοιας, αντί να τα καταστρέφουν, ως λύση για την εξάλειψη της φτώχειας.

Επίσης έθεσε ως παράδειγμα την Ελλάδα, η οποία, όπως τονίζει, βρίσκεται στο «επίκεντρο των τριών επικαλυπτόμενων κρίσεων», όπως είναι η οικονομική, η κρίση ασφάλειας και η προσφυγική κρίση.  

Επιπλέον, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στο ζήτημα του χρέους, λέγοντας πως πρέπει να αντιμετωπιστεί ως «διεθνής πρόσκληση», μόνο τότε θα μπορούμε να «μιλάμε ουσιαστικά για βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες ή δάνεια στις ανεπτυγμένες».

Τα σημαντικότερα σημεία της ομιλίας του πρωθυπουργού:

Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια λάθη με τα προηγούμενα δεκαπέντε, ή τα δεκαπέντε πριν από αυτά;

Γιατί συμβαίνει τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια, να μιλάμε όλο και περισσότερο για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την εξάλειψη της φτώχειας, και ακόμη οι προκλήσεις σε επίπεδο ασφάλειας, οικονομίας, κοινωνίας και περιβάλλοντος που αντιμετωπίζουμε σε παγκόσμιο και σε περιφερειακό επίπεδο, να παραμείνουν ίδιες, ή να επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο;

Η εμπειρία μας στην Ελλάδα θα μπορούσε να είναι διδακτική. Η Ελλάδα είναι στο επίκεντρο των τριών επικαλυπτόμενων κρίσεων.

-Μιας οικονομικής κρίσης που δημιουργείται από μια οικονομική πολιτική, η οποία έχει οδηγήσει σε μείωση 25% του ΑΕΠ μας και με σοβαρές κοινωνικές συνέπειες.

-Μιας κρίσης ασφάλειας, λόγω της αυξανόμενης αστάθειας γύρω από την Ελλάδα, στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Μαύρη Θάλασσα.

-Και μιας προσφυγικής κρίσης, που εκδηλώνεται με την μαζική μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη.

Δεν μπορούμε να μιλάμε ουσιαστικά για βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες ή δάνεια στις ανεπτυγμένες, εκτός αν αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του Χρέους σαν μια διεθνή πρόκληση, στο επίκεντρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού μας συστήματος. Σε όλα τα φόρα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού εδώ, θα πρέπει να μιλήσουμε για το πώς η αναδιάρθρωση ή αναδιαμόρφωσή του, μπορεί να συνδεθεί με την ανάπτυξη.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας, εκτός αν μπορούμε να συζητήσουμε για το πώς θα χτίσουμε ή θα βελτιώσουμε κράτη πρόνοιας αντί να τα καταστρέφουμε.

Θα προωθήσουμε με συνέπεια και θα υποστηρίξουμε όλες τις προσπάθειες για ένα παγκόσμιο και ευρωπαϊκό οικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα, που θα ευνοεί την ανάπτυξη. Ένα σύστημα που θα επιτρέψει την Ατζέντα μας να ακμάσει μέσα στα επόμενα 15 χρόνια, αντί να ασφυκτιά, όπως έκανε τα τελευταία 30.