Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Νέα επίθεση Ερντογάν κατά της ηγεσίας της κεντρικής τράπεζας

Στο «μάτι» του προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει μπει για τα καλά η ηγεσία της κεντρικής τράπεζας της χώρας, με μια αμφίσημη δήλωση, ότι… ίσως επηρεάζεται από το εξωτερικό και ξεκαθαρίζοντας ότι η επιτοκιακή της πολιτική δεν είναι επωφελής για την οικονομία! Και μέγας οικονομολόγος πλέον, «ελέω Θεού», ο ιδιότυπος «μονάρχης» της γειτονικής χώρας.

Αφού πρώτα δήλωσε ότι δε διαφωνεί με την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας από την πολιτική εξουσία, προσθέτοντας όμως ότι δεν πρόκειται να διστάσει να ασκήσει κριτική στις ενέργειες – αποφάσεις της που θα θεωρεί λανθασμένες.
Οι δηλώσεις αυτές έγιναν στον απόηχο της απόφασης της τράπεζας, να μειώσει το βραχυχρόνιο επιτόκιο των ρέπος κατά 25 μονάδες βάσης, οδηγώντας σε μείωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας στο 2,4800 έναντι του δολαρίου έναντι 2,4670 προηγουμένως.
Τις πραγματικές του πεποιθήσεις όμως αποκάλυψε αποστροφή ομιλίας του στην πρωτεύουσα Άγκυρα, στο οποίο ξεκάθαρα υπάρχει συγκεκαλυμμένη απειλή: «Μην στρέφεστε εναντίον μας χρησιμοποιώντας το προκάλυμμα της ανεξαρτησίας», είπε, διότι «αν το κάνετε, ίσως διερωτηθούμε εάν κάποιος ασκεί επιρροή πάνω σας», χωρίς ασφαλώς να μπει στον κόπο να ξεκαθαρίσει από ποιους προέρχεται αυτή η «κακή επιρροή». Αν αυτό δεν είναι σαφέστατη προειδοποίηση τι άλλο μπορεί να είναι…
Ωστόσο, συνηθισμένο στόχο για τον Ερντογάν αποτελεί ένα… νεφελώδες «λόμπι επιτοκίων», έκφραση με την οποία στοχοποιεί διεθνείς κερδοσκοπικούς κύκλους, που «επιδιώκουν να κερδίζουν χρήματα αυξάνοντας τα επιτόκια». Έτσι όμως εμμέσως θεωρεί τον κεντρικό τραπεζίτη της χώρας ως «όργανο» αυτών των «κύκλων».
Εάν όμως συνυπολογιστεί το ότι στο παρελθόν ο Ερντογάν έχει κατηγορήσει τον μισητό – σε αυτόν – πολιτικό αντίπαλο, αυτοεξόριστο στις ΗΠΑ, ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, ότι ασκεί επιρροή σε τομείς του κρατικού μηχανισμού με στόχο να τον ανατρέψει, ίσως να υποκρύπτεται κατηγορία ότι η ηγεσία της κεντρικής τράπεζας τελεί υπό την επιρροή του «παράλληλου κράτους» το οποίο φερόταν να έστηνε μεθοδικά ο Γκιουλέν.