Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Η Τουρκία παρέλαβε το πρώτο Airbus A400M

Η Τουρκία παρέλαβε το πρώτο Airbus A400M  (EADS)
Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία έγινε ο δεύτερος χρήστης του αεροσκάφους στρατηγικών μεταφορών Airbus A400M. Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία αποδέχθηκε επίσημα το αεροσκάφος από την Airbus Defence & Space στην τελική γραμμή συναρμολόγησης στη Σεβίλλη, στην Ισπανία. Μια άλλη τελετή παράδοσης θα πραγματοποιηθεί σε κάποιο μελλοντικό στάδιο στην Τουρκία.
Το τρίτο A400M παραγωγής έχει πετάξει αεροπορική βάση στην Καισάρεια στην κεντρική Τουρκία, όπου θα χρησιμοποιηθεί αρχικά για την εκπαίδευση. Nωρίτερα το αεροσκάφος ολοκλήρωσε τις δοκιμές αποδοχής. Τα νέα αεροσκάφη θα αντικαταστήσουν τα γαλλικής κατασκευής C-160 Transall (16 στην απογραφή σήμερα, κατασκευής 1968/69), δίνοντας στην αεροπορική δύναμη της Τουρκίας μια σημαντική ώθηση στην ικανότητα των αερομεταφορών.
Η παράδοση του πρώτου αεροσκάφους στην Τουρκία ολοκληρώνει μια περίοδο παρατεταμένων διαπραγματεύσεων σε ένα πρόγραμμα που μαστίζεται από υπερβάσες κόστους και «αφόρητες» καθυστερήσεις. Η κυβέρνηση της Άγκυρας είχε δηλώσει το Δεκέμβριο ότι δεν θέλει να αποδεχθεί το αεροσκάφος. Οι λόγοι γι 'αυτό παραμένουν ασαφείς, αλλά ο διεθύνων σύμβουλος της κατασκευάστριας εταιρείας, Τομ Έντερς, είχε επικαλεστεί στο τέλος του Φεβρουαρίου «παζάρεμα» της τουρκικής πλευράς. Ο Έντερς θρήνησε μια όλο και πιο απαράδεκτη κατάσταση. «Τίθεται το ερώτημα πώς να αυξήσει την παραγωγή ο όμιλος, εάν δεν έχουμε τη βεβαιότητα ότι ο πελάτης θα πάρει το αεροπλάνο».
Το Α400Μ είχε δοθεί από κοινού σε πραγγελία το 2003 από την Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία, το Λουξεμβούργο, την Ισπανία και την Τουρκία. Λόγω τεχνικών προβλημάτων με τον κινητήρα και τις διαφορετικές ανάγκες των χωρών-εταίρων, καθυστέρησε για πολλά χρόνια η παράδοση του αεροσκάφους. Το κόστος του έργου αυξήθηκε σε σχέση με τον αρχικό προϋπολογισμό. Υπάρχουν τώρα 174 παραγγελίες για το A400M.
Η παράδοση του αεροσκάφους MSN009 στην Τουρκία ακολουθεί την έναρξη των παραδόσεων παραγωγής (MSN007) στη Γαλλία το 2013. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα λάβει το πρώτο αεροσκάφος (MSN015, αφού συμφώνησε σε μια συμφωνία ανταλλαγής με τη Γαλλία στο πρόγραμμα παράδοσης) τον Σεπτέμβριο, που πρέπει να ακολουθηθεί αργότερα κατά το έτος από το πρώτο αεροσκάφος (MSN018) για τη Γερμανία. Η Μαλαισία θα λάβει το πρώτο αεροσκάφος (MSN022) το 2015, η Ισπανία (MSN046) το 2016, το Λουξεμβούργο (MSN133) και το Βέλγιο (MSN136) το 2019.
Πάρα πολύ ακριβό, μεγάλες καθυστερήσεις - το Α400Μ
Πελάτες: Η Γερμανία είναι μεταξύ των επτά χωρών του ΝΑΤΟ με 60 παραγγελίες ο μεγαλύτερος πελάτης, ακολουθούμενη από τη Γαλλία (50), Ισπανία (27), Ηνωμένο Βασίλειο (25), Τουρκία (10), Βέλγιο (7) και το Λουξεμβούργο (1). Επιπλέον, η Μαλαισία (4) και η Νότια Αφρική (8), η οποία έχει όμως ακυρώσει την παραγγελία της.
Το πρόγραμμα: Τέλος του 2009 επρόκειτο να παραδοθεί το πρώτο Α400Μ. Αντ 'αυτού, η πρώτη πτήση. Η έναρξη της παράδοσης σημειώνεται τέσσερα χρόνια αργότερα, με τα πρώτα δύο αεροσκάφη να καταλήγουν στην Γαλλία.
Κόστος: Το 2003 στο πιο ακριβό εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ευρώπης συμφωνήθηκε μια σταθερή τιμή - € 20 δισεκατομμύρια για 180 αεροσκάφη - το οποίο ήταν μια καινοτομία. Το πρόγραμμα θα μπορούσε να είναι μέχρι και € 11,3 δισεκατομμύρια πιο ακριβό, σε συνολικά € 31.3 δισεκατομμύρια εκτιμάται από την ελεγκτική εταιρεία Pricewaterhouse Coopers. Με την αναθεώρηση του προγράμματος από το 2012 έχουν συμπεριληφθεί € 7,7 δισεκατομμύρια στα €20 δισεκατομμύρια της αρχικής σύμβασης.
Η κατανομή του επιπλέον κόστους: Εκτός από την τιμή αγοράς οι επτά χώρες πρέπει να καταβάλουν επιπλέον € 2,0 δισεκατομμύρια. Επιπλέον € 1,5 δισεκατομμύρια πρέπει να καταβληθούν, για τα οποία ελπίζεται σε μεταγενέστερο στάδιο να επιστραφούν από πρόσθετες παραγγελίες εξαγωγών εκτός των χωρών του ΝΑΤΟ. Από που θα προκύψει το υπόλοιπο των αναγκών που προσδιορίζονται ως επιπλέον κόστος από την PWC στο ποσό των € 11,3 δισεκατομμυρίων, παραμένει ανοιχτό. Συνολικά € 4,2 δισεκατομμύρια είναι να αντισταθμίσει η εταιρεία.
Τα αίτια: Οι απαιτήσεις των εθνών ήταν πάρα πολλές με πολλά ειδικά αιτήματα, και η Airbus συμφώνησε εξαρχάς. Το αεροσκάφος θα πρέπει να είναι ευέλικτο, να μπορεί να απογειωθεί από σύντομους και πρόχειρους διαδρόμους ή λωρίδες γης, παρά τα υψηλά φορτία να είναι ευέλικτο στον αέρα και να πετά χαμηλά κάτω από τα ραντάρ.
Οι υπεύθυνοι: Διαχειριστικά λάθη δεν πιστοποιήθηκαν μόνο από τους ελεγκτές της PricewaterhouseCoopers, αλλά και από τον πρώην διεθύνων σύμβουλο της EADS, Λουίζ Γκαλουά. Αλλά και οι πελάτες φέρουν ευθύνη. Ζήτησαν πάρα πολλά για μια πολύ χαμηλή τιμή. Επιπλέον, πολιτικοί παράγοντες κατέστησαν εξαρχάς δύσκολο να προβλεφθεί η εξέλιξη του προγράμματος. Αντί των κινητήρων Pratt & Whitney αμερικανικής κατασκευής που ήθελε η EADS, οι χώρες ζήτησαν μια ευρωπαϊκή κοινοπραξία ως προμηθευτή.