Ο σχεδιασμός του προγράμματος προέβλεπε αρχικά τον εκσυγχρονισμό τριών υποβρυχίων κλάσεως U209 «ΠΟΣΕΙΔΩΝ» στα ναυπηγεία στον Σκαραμαγκά με προσθήκη ενδιαμέσου τμήματος με σύστημα A.I.P. και παράλληλα εργασίες γενικής επισκευής και αναβάθμισης διαφόρων υποσυστημάτων – επικοινωνίες και όπλα.
To πρώτο εκσυγχρονισμένο υποβρύχιο που απέδωσε το πρόγραμμα είναι το «ΩΚΕΑΝΟΣ» – και το μοναδικό.
Το Υ/Β «ΩΚΕΑΝΟΣ», είναι το τρίτο κλάσεως U209/1200 που διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό. Κατασκευάσθηκε στο ναυπηγείο της HDW στο Κίελο της Γερμανίας. Καθελκύσθηκε την 15 Νοεμβρίου 1978. Την 1 Ιανουαρίου 1980 κατέπλευσε στη Σαλαμίνα και ενετάχθη στη δύναμη των υποβρυχίων.
Στα υποβρύχιο αυτό, μετά τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση, παραμένουν ίδια τόσον οι συστοιχίες συσσωρευτών όσον και το σύστημα πρόωσης. Η πρόωση επιτυγχάνεται με μία συστοιχία 480 στοιχείων, ένα κινητήρα 4.600 ΗΡ, μία προπέλα, ενώ η φόρτιση της συστοιχίας γίνεται από 4 γεννήτριες που κινούνται με 4 μηχανές DIESEL 2.400 ΗΡ. Κατά την διάρκεια των εργασιών εκσυγχρονισμού προέκυψε η ανάγκη αντικατάσταση του κελύφους των πετρελαιοκινητήρων MTU 12V493 TY60 εξαιτίας ρωγμών.
Το Υ/Β «ΩΚΕΑΝΟΣ» κόπηκε στη μέση και στη συνέχεια συγκολλήθηκε ένα νέο επιπρόσθετο τμήμα, κατασκευής ΜΕΤΚΑ, μήκους περίπου 6 μέτρων, πίσω από την υπερκατασκευή του Υ/Β. Μέσα σε αυτό το πρόσθετο τμήμα είναι εγκατεστημένα η συστοιχία κυψελών καυσίμου - δύο μονάδες των 120 kW η κάθε μία - η δεξαμενή υγρού οξυγόνου [LOX], οι απαραίτητες σωληνώσεις καθώς οι ηλεκτρικοί πίνακες και ο μετατροπέας DC/DC. Εξωτερικά και στην πάνω πλευρά έχουν τοποθετηθεί οι προεκτάσεις των υφιστάμενων δικτύων, που εξυπηρετούν τα δίκτυα εξαγωγής καυσαερίων των κυρίων μηχανών, της ψύξης βαλβίδων καυσαερίων, των δικτύων πετρελαίου και ελαίου. Εξωτερικά αλλά στο κάτω μέρος έχουν τοποθετηθεί οι φιάλες αποθηκεύσεως του υδρογόνου μαζί με τα απαραίτητα δίκτυα ψύξης και τροφοδοσίας τους. Επιπρόσθετα όλη η υπερκατασκευή έχει τροποποιηθεί, με συνθετικά υλικά από ανθρακονήματα και πολυεστερική ρητίνη [CFRP], έτσι ώστε να μειωθεί η συνολική αντίσταση της βρεχόμενης επιφάνειας και οι επιδόσεις του υποβρυχίου – ταχύτητα, κύκλος στροφής, ικανότητα χειρισμών – να είναι στα επιθυμητά επίπεδα. Σημειωτέον, σύμφωνα με τον προγραμματισμό δεν υφίστατο ανάγκη περαιτέρω ενισχύσεως της κατασκευής, καθ' όσον στην κλάση των υποβρυχίων αυτών, υπάρχει ήδη αντίστοιχο σκάφος [U209/1400], σε άλλες χώρες, με τις διαστάσεις που ήταν να προκύψουν από τη προσθήκη του νέου τμήματος, χωρίς διαφορά στην κατασκευή του ανθεκτικού.
Το κόψιμο και η ανασυγκόλληση των τμημάτων έχει ξαναγίνει στο παρελθόν με απόλυτη επιτυχία τόσο στο ναυπηγείο της HDW στο Κίελο όσο και στις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού στη Σαλαμίνα, στο πλαίσιο του προγράμματος NEPTUNE-I. [Το συνολικό κόστος του προγράμματος NEPTUNE-I αποτιμάται σε 70 δισεκατομμύρια δραχμές, σε τιμές 1998]. Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η χρήση κατάλληλων συγκολλητών για εργασίες συγκόλλησης επί του ανθεκτικού [ΗΥ-80] και ο πλήρης ποιοτικός έλεγχος όλων των συγκολλήσεων, βάσει συγκεκριμένων διεθνών προδιαγραφών.
Για να μην επηρεασθεί η συμπεριφορά του υποβρυχίου στην ευστάθεια, στην ικανότητα χειρισμών, στην εφεδρική άνωση και στις επιδόσεις λόγω του πρόσθετου τμήματος – βάρος, μήκος και όγκος – εκτελέσθηκαν τροποποιήσεις στην επιφάνεια των πηδαλίων βάθους και διεύθυνσης, τοποθετήθηκε νέος τύπος έλικας και πραγματοποιήθηκε αλλαγή του ερματισμού και τροποποίηση της υπερκατασκευής.
Η διάρκεια πλεύσης σε κατάδυση με 4 κόμβους χωρίς αναπνευστήρα υπολογίζεται πως έχει επεκταθεί από 95 σε 362 ώρες.
Οι εργασίες αναβάθμισης περιλάμβαναν την αλλαγή όλων των ηλεκτρονικών συσκευών ναυτιλίας, ηλεκτρονικού πολέμου και οπλικών συστημάτων [SONAR, RADAR, ESM, Συστήματος Διεύθυνσης Βολής Τορπιλών, κ.ο.κ.] με το ολοκληρωμένο σύστημα ISUS της εταιρείας ATLAS ELEKTRONIK και εγκατάσταση συστήματος βολής SUB HARPOON. Η αναβάθμιση του εξοπλισμού μάχης στηρίζεται στην εγκατάσταση συστήματος ISUS 90-46 με 4 προηγμένες κονσόλες και σύνθεση συγκρίσιμη του ISUS 90-15 των υποβρυχίων κλάσσεως U214. Αντικαταστάθηκε το ραντάρ επιφανείας, ο εξοπλισμός ESM με το σύστημα UME-100HN της AVITRONICS, του περισκόπιου έρευνας BS40 από ηλεκτροπτικό ιστό OMS 100EO και η εγκατάσταση συστήματος αντιμέτρων τορπιλών CIRCE και συστήματος θετικής εξαπόλυσης όπλων [WES] για βλήματα SUB HARPOON σε δύο τορπιλοσωλήνες. Ο εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού επικοινωνιών περιλαμβάνει αντικατάσταση του ιστού, προσθήκη ιστού Δορυφορικών Επικοινωνιών [SATCOM] και τερματικού Link 11. Επιπρόσθετα ελήφθησαν μέτρα για τη μείωση του θορύβου, με την εγκατάσταση ηχομονώσεων.
Η σύμβαση του ελληνικού κράτους 021Β/02 προέβλεπε, όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, εργασίες εκσυγχρονισμού μέσης ζωής σε συνολικά 3 υποβρύχια. Υπεγράφη στις 31 Μαΐου 2002 με ύψος 826.173.947 ευρώ. Ωστόσο, λόγω της μεγάλης καθυστέρησης των εργασιών εκσυγχρονισμού στο «ΩΚΕΑΝΟΣ» και συνυπολογιζόμενης της ηλικίας των υποβρυχίων Νο2 και Νο3 [Υ/Β «ΠΟΝΤΟΣ», Υ/Β «ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ»] εκτιμήθηκε ότι ο εκσυγχρονισμός τους καθίσταται επιχειρησιακά και οικονομοτεχνικά ασύμφορος. Γι' αυτό στο πλαίσιο των συμβάσεων του ν.3885/2010 αντικαταστάθηκε ο εκσυγχρονισμός των δύο υποβρυχίων κλάσσεως U209 με την κατασκευή δύο νέων υποβρυχίων κλάσσεως U214 – σύμφωνα με τη σαφή επιχειρησιακή προτίμηση του Πολεμικού Ναυτικού.
Στις 26 Φεβρουαρίου του 2009, στο ναυπηγείο του Σκαραμαγκά, πραγματοποιήθηκε η τελετή καθέλκυσης του εκσυγχρονισμένου υποβρυχίου. Το τίμημα για το Υ/Β «ΩΚΕΑΝΟΣ», ανέρχεται σε 383.100.000 ευρώ. Το υποβρύχιο βρίσκεται σε φάση εκτελέσως δοκιμών, και σύμφωνα με το αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα προβλέπεται να παραδοθεί στο Πολεμικό Ναυτικό τον Μάιο του 2012.
fox2magazine


