Όμως, η Καγκελάριος δεν είχε πει ακόμα την τελευταία της λέξη - κάτι που έγινε σαφές όταν δήλωνε πως δε θα «ξαναϋπάρξει άλλη Ελλάδα». Το πακέτο των 750 δισ. που ακολούθησε είχε ως στόχο να ηρεμήσει τις αγορές και να προστατεύσει την περιφέρεια από τις «αγέλες των λύκων». Όμως, για τη Merkel αυτό δεν ήταν αρκετό. Και πάλι, οι φορολογούμενοι θα επωμίζονταν το βάρος της όποιας διάσωσης.
Στους μήνες που ακολούθησαν, υπήρχαν διαρροές ή ακόμα και επίσημες δηλώσεις από τη Γερμανία που υποστήριζαν την ανάγκη δημιουργίας μηχανισμού ελεγχόμενης χρεοκοπίας - κάτι που απέρριπταν οι περισσότεροι εταίροι της Γερμανίας. Όμως, στις 18 Οκτωβρίου, στην πόλη Deauville της Γαλλίας, ο Γαλλο-Γερμανικός άξονας μπήκε και πάλι σε κίνηση. Merkel και Sarkozy συμφώνησαν στην ανάγκη δημιουργίας μηχανισμού επίλυσης κρίσεων, σύμφωνα με τον οποίο και ο ιδιωτικός τομέας θα μοιραστεί το βάρος (βλέπε haircut σε ομόλογα) σε μελλοντικά περιστατικά.
Αν και το θέμα θα συζητηθεί στην Ευρωπαϊκή σύνοδο στις Βρυξέλλες, η αντίδραση των αγορών, ήταν ακαριαία. Στις 18 Οκτωβρίου, το spread του δεκαετούς ομολόγου της Ιρλανδίας έναντι των γερμανικών bund ήταν στις 261 μ.β. Στις 11 Νοεμβρίου, και ενώ υπήρχαν πολλές διαρροές αλλά και επίσημες δηλώσεις σχετικά με τη μορφή που θα μπορούσε να έχει αυτός ο μηχανισμός αλλά και την χρονική στιγμή εφαρμογής του, ήταν στις 646 μ.β., οδηγώντας ουσιαστικά τον άλλοτε κέλτικο τίγρη στην «αγκαλιά» της ΕΕ και του ΔΝΤ. Οι αναλυτές «έδειξαν» ως κύρια πηγή αυτής της εξέλιξης τις συνεχιζόμενες συζητήσεις για τον μηχανισμό, καθώς η αβεβαιότητα για τη μορφή που θα έχει -και το βαθμό που θα συμπεριλαμβάνει τον ιδιωτικό τομέα- οδήγησε τους επενδυτές σε «ξεπούλημα» των ομολόγων που θεωρούσαν επικίνδυνα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα ομόλογα της Ιρλανδίας.
Ο μηχανισμός για την (αυτο)καταστροφή της Ευρωζώνης;
Η Merkel φαίνεται σίγουρη πως ο μηχανισμός θα διασφαλίσει το μέλλον της Ευρωζώνης. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ο καθηγητής Paul De Grauwe διαφωνεί. Σε περίπτωση που οι Ευρωπαίοι ηγέτες προβούν στις αλλαγές που ζητάει η Γερμανίδα καγκελάριος, «η ευρωζώνη θα γίνει πιο εύθραυστη καθώς οι χρηματοοικονομικές κρίσεις θα γίνουν ένα ενδημικό χαρακτηριστικό της,» προειδοποιεί.
Σε δημοσίευσή του για το think tank CEPS με τον τίτλο «Μηχανισμός για την αυτοκαταστροφή της ευρωζώνης» ο έγκριτος οικονομολόγος του Πανεπιστημίου της Λουβένης ξεκινάει το συλλογισμό του από τη διαπίστωση πως ο εν λόγω μηχανισμός, τον οποίο αποκαλεί «μηχανισμό για κρατικές χρεοκοπίες», βασίζεται σε εσφαλμένη διάγνωση των αιτιών της κρίσης του χρέους στην Ευρωζώνη. Στόχος του είναι να μειώσει το λεγόμενο «ηθικό κίνδυνο»: καθιστώντας σαφές προς τους επενδυτές πως οι επενδύσεις τους σε κρατικά ομόλογα της Ευρωζώνης δεν είναι εγγυημένες, οι τελευταίοι θα πρέπει να προβούν σε πιο σχολαστική ανάλυση των κινδύνων, κάτι το οποίο θα εμποδίσει τις ανεύθυνες κυβερνήσεις από την έκδοση υπερβολικού χρέους.
συνέχεια εδώ
