Τα σημάδια, που έρχονται το ένα μετά το άλλο αρχίζουν να πνίγουν τους 'Ελληνες και τις δραστηριότητές τους. Ήδη, όπως επίσημα αναφέρεται, 1500 επιχειρήσεις έχουν φύγει και έχουν εγκατασταθεί έξω από την επικράτεια προκειμένου να γλιτώσουν από την κατά μέτωπον επίθεση και ληστεία του ΔΝΤ και των Ελλήνων υποτακτικών του. Kατα μέσον όρο "δραπετεύουν" δύο επιχειρήσεις την ημέρα. Οι επιχειρήσεις που κατεβάζουν ρολλά ανέρχονται παράλληλα σε χιλιάδες. Οι τελευταίες επιχειρήσεις που θα πούν το ποίημα είναι οι Τράπεζες και μαζί με αυτές και όλες οι των Ελλήνων καταθέσεις, όσες δηλαδή μέχρι εκείνη την στιγμή δεν θα έχουν δραπετεύσει. Η εικόνα της οικονομίας μας και η εξέλιξή της είναι πλέον τραγική. Η δε τελική της μορφή άδηλος, καθώς σύμφωνα με όσα έδειξαν οι εκλογές την πρώτη Κυριακή, το κυβερνών κόμμα εξακολουθεί να έχει ποσοστά μετρήσιμα και όχι μηδενικά, αφού υπάρχουν Έλληνες που πληροφορούνται για την επερχόμενη ελεγχόμενη πτώχευση, αλλά δεν συνειδητοποιούν και δεν συγκινούνται ή δεν ενημερώνονται.
Γιατί σε πιο παλιούς και ένδοξους καιρούς η πρόσφατη κουβέντα του αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως, με την οποία χαρακτήρισε τους στρατιωτικούς και τον στρατό αντιπαραγωγικούς, θα είχε σαν συνέπεια και συνέχεια τον ξεσηκωμό του λαού και την άμεση παύση του κυρίου αυτού από τον Πρωθυπουργό και ενδεχομένως και παραίτηση του Πρωθυπουργού με όλες τις σχετικές συνέπειες. Οι αντιδράσεις όμως από την κυβέρνηση υπήρξαν χλιαρές και με καθυστέρηση δύο ημερών και από τον στρατό, που θα περίμενε κανείς τις παραιτήσεις όλων των αξιωματικών για να αποφύγουν την κατηγορία για συνεργασία σε εθνική προδοσία, δεν μάθαμε ούτε έστω και για μία παραίτηση. Πρόκειται για το πλέον σοβαρό ατόπημα της Κυβερνήσεως, που έρχεται να επιβεβαιώσει την ανυπαρξία της σε ό,τι μπορεί να ωφελήσει την οικονομία και τον λαό που ( άν ) κυβερνά. Και επειδή κανείς δεν διαθέτει ενδείξεις περι νοητικής ανικανότητος και βραδείας αντιλήψεως των μελών της Κυβερνήσεως καταλήγει στα κρίσιμα συμπεράσματα, που τελικά θα διαμορφώσουν και την τελική μορφή των αντιδράσεων.
Η σημερινή ειδησεογραφία βοηθάει πάρα πολύ στον σχηματισμό βάσιμης τεκμηριώσεως. Πρόκειται για όσα είδε στην τηλεόραση πρόσφατα ο ελληνικός λαός για το βιβλίο του Μπούς, στο οποίο μπροσά στον φακό εκθέτει την βιογραφία του, συνδεδεμένη με τους πολέμους στο Ιράκ και σε ορισμένες πτυχές το μίσος του για τους ιρακινούς, που τους βασάνιζε συστηματικά με μεθόδους που ενέκρινε ή και διέταζε ύστερα από συνεργασία με τους ειδικούς βασανιστές του στρατού.
Είναι γνωστόν ότι, ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν το πρόσχημα για την ληστεία των πετρελαίων της χώρας, του φυσικού της πλούτου από επώνυμες αμερικανικές εταιρείες πετρελαίων, που ανήκουν σε στενούς συνεργάτες του Μπούς. Και φυσικά δεν πρόκειται μόνο για έναν ή μερικούς υπερατλαντικούς αλλά για τον αμερικανικό λαό - δεν θέλω να τον χαρακτηρίσω - που τον είδαμε να σπεύδει να αγοράσει το «λογοτεχνικό» δημιούργημα του βασανιστή και να παίρνει μετά και την υπογραφή του. Φαντάζομαι και την υπερηφάνεια που νοιώθει, όχι μόνο για τους βασανισμούς, αλλά και για την καταλήστευση του υπογείου πλούτου του Ιράκ.
Πώς μπορεί να διαφέρει αυτή η εικόνα για την Ελλάδα;
Μία πρόσφατη διαδρομή κατά μήκος της Αδριατικής μέσω Αλβανίας, Μαυροβουνίου, Βοσνίας, Κροατίας και Σλοβενίας μέχρι την Τεργέστη και στην συνέχεια η επιστροφή από την Σλοβενία, την Σερβία και τα Σκόπια που έγινε παράλληλα με την υπενθύμιση της πρόσφατης ιστορίας του γειτονικού μας αυτού χώρου, επιτρέπει την ανάπλαση του σκηνικού ηλικίας είκοσι ετών και πλέον και που τώρα μοιάζει να αναζητά στην χώρα μας την συνέχεια και την ολοκλήρωσή του για τα Βαλκανια.
Ο Τίτο κατάφερε μέσα από τις αντιξοότητες του πολέμου να ενώσει τα κράτη της διαδρομής μας εκτός της Αλβανίας. Φυσικά μαζί και το κράτος του Κοσυφοπεδίου. Κατάφερε να δημιουργήσει ένα ανάχωμα στην Γερμανία και στην συνέχεια και μέχρι τον θάνατό του να συγκρατεί ενωμένα τα κομμάτια της Γιουγκοσλαβίας, φροντίζοντας με το καλό ή με το άγριο να αναδεικνύει ό,τι ένωνε και όχι ό,τι χώριζε. Μετά τον θάνατό του ο συνεχιστής Μιλόσεβιτς δεν είχε τα ίδια προσόντα με τον προκάτοχό του και αυτό έφερε την χαλάρωση μέχρι και τις αιμορραγίες. Και μετά την διάσπαση. Ο διαδρομή του μεγάλου αυτού βαλκανικού γύρου κοστίζει 12 περάσματα συνόρων όπου άλλοτε υπήρχαν μόνο 2.
Οι διαφωνίες οι απειλές και οι αιματηρές συγκρούσεις με φόντο πάντα και την Ρωσία έφεραν τον παγκόσμιο διαιτητή μές στην πάλαι ποτέ κραταιά Γιουγκοσλαβία και φυσικά στους πιο καθυστερημένους, τους Κοσοβάρους και τους Σκοπιανούς. Εκεί κατασκεύασε και μία από τα μεγαλύτερες βάσεις του κόσμου κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους με την παραμυθία της σκοπιανής Μακεδονίας και τον συμπατριώτη τους Μέγαν Αλέξανδρο !. Ποιά τα θετικά και ποιά τα αποθετικά ωφέλη δεν είναι του παρόντος, αν εξαιρέσει κανείς την Σερβία, την οποία κατέστρεψαν με βομβαρδισμούς ο Κλίντον και η Ολμπράϊτ. Είναι ορκισμένοι οι Σέρβοι να μην εξαλείψουν τις αμερικανικές καταστροφές και τις αναδεικνύουν σε μνημεία της υπερατλαντικής αλλά και ευρωπαϊκής - η Γερμανία συνεργάστηκε τότε με το ΝΑΤΟ - βαρβαρότητος. Ίσως πολύ λιγότερο οι σφαγές του Μιλόσεβιτς και πολύ περισσότερο η Σερβία που πήγαινε να γερμανοποιηθεί, όπως σήμερα είναι η Σλοβενία, με την μεγαλύτερη βιομηχανική και τουριστική ανάπτυξη στα Βαλκάνια να προκάλεσαν την ανησυχία των Αμερικανών.
Επιστρέφουμε πλέον στην Ελλάδα και ψάχνουμε την σχέση της σημερινής μας καταστάσεως με αυτά που μπομρέσαμε να δούμε και να μελετήσουμε στα 3.400 βαλκανικά χιλιόμετρα που διανύσαμε. Βρίσκουμε λοιπόν πρώτα ότι, η χώρα μας δεν αποτελεί πλέον μόνο ευρωπαϊκό απόρριμα αλλά και βαλκανικό. Η χώρα μας δεν ακολούθησε τον βηματισμό των γειτόνων μας για λόγους που είναι πλέον ορατοί, καθώς πρέπει να καταλήξει σε διεθνές πέρασμα χωρίς ενόχληση, που σημαίνει πλούτος μηδέν, στρατός ανύπαρκτος, λαός χωρίς ελληνική ηγεσία αφού μετά την Γιουγκοσλαβία η αμερικανική κυριαρχία στα Βαλκάνια κάτω από την ανυπαρξία και αδιαφορία της Ε.Ε. ολοκληρώνεται με την χώρα μας, που μπορεί και να διασπασθεί ανάλογα με τις απαιτήσεις των γειτόνων ή και να καταρρεύσει σε κατάσταση υποδουλώσεως. Ακόμα και να υποδουλωθεί στους άπειρους μετανάστες, ΟΥΤΕ ένα δείγμα των οποίων δεν υπάρχει βορείως των ελληνικών συνόρων.
Είναι όμως μόνο η έλλειψη αντιδράσεων ή πίσω από αυτήν την συστηματική κατά μέτωπον οικονομική επίθεση κατά της χώρας μας κρύβεται κάτι που δικαιολογεί όσα δεν έχουμε ζήσει οι τελευταίες γενιές των Ελλήνων; Κάποια κομμάτια της χθεσινής εκπομπής του Χαρδαβέλα μπορούν να αποτελούν τα κίνητρα των επιτιθεμένων.Τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο στο Αιγαίο, όπου από το μάθημα της Γεωλογίας γνωρίζουμε ότι το Αιγαίο αποτελεί υπόγεια δεξαμενή πετρελαίου από την υπερχείλιση του οποίου γεμίζουν οι υπόγειες δεξαμενές της Λιβύης και των αραβικών Εμιράτων. Και ότι στον ενδιάμεσο χώρο υγρού και γής συγκεντρώνεται και μεγάλη ποσότης φυσικού αερίου.
Όπως συνταρακτικά είναι και όσα μας ήλθαν από την Μόσχα όταν ο Πρωθυπουργός μας τον περασμένο Φεβρουάριο πήγε εκεί για να τα πούν με τον Πούτιν.
Σύμφωνα με ό,τι είπε ο.....δημοσιογράφος Κώστας Μαυρόπουλος για τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Ρώσσου ηγέτη Πούτιν:
1ον. Οι Ρώσσοι τον έψεξαν για την στάση του εναντίον των αγωγών και τον δεκαετή πόλεμο που είχε κάνει κατά του σχεδίου.
2ον. Ο Πούτιν ζήτησε άμεσα την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Νεωρίου της Σύρου για τα ρωσσικά πολεμικά και επιβατηγά πλοία, με μεγάλα οφέλη για την Ελλάδα.
3ον. Οι Ρώσσοι προσφέρθηκαν για μεγάλες επενδύσεις σε διάφορους τομείς στην Ελλάδα. Και,
4ον. Ο Πούτιν του είπε ξεκάθαρα ότι, αν η χώρα μας χρειάζεται ρευστό, ήταν έτοιμος να μας δανείσει με επιτόκια ύψους 2-3%!!!
Ο ΓΑΠ, βέβαια, απάντησε σε όλα αρνητικά, υπακούοντας στα αφεντικά του της Νέας Τάξης και υπηρετώντας τα συμφέροντα των διεθνών τοκογλύφων. Τότε ο Πούτιν εκνευρισμένος, γύρισε και του είπε: Ε, τότε καταλαβαίνεις ότι δεν σου μένει άλλος δρόμος από το να πας στο ΔΝΤ.
Στην συνέχεια, μέσα από μια τεράστια επιχείρηση παραπληροφόρησης - που έστησαν οι ΓΑΠ, Παπακωνσταντίνου, Πεταλωτής και τα λοιπά λαμόγια-παπαγαλάκια των ΜΜΕ - αυτό που έμαθαν όλοι στην Ελλάδα ήταν το τελευταίο μέρος του διαλόγου: «Ε, τότε να πάτε στο ΔΝΤ»!
Αν ισχύουν όλα αυτά που αποκάλυψε το πρακτορείο ΚΟΝΤΡΑ, τότε ο ΓΑΠ πρέπει να κατηγορηθεί για ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
Εδώ και τώρα! Ακούει η Ελληνική Δικαιοσύνη;
Με γνώση και συνειδητοποίηση όλων αυτών δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε, σε ποια φάση της παγκόσμιας ιστορίας βρίσκεται σήμερα ο κόσμος και πιο συγκεκριμενα σε ποια φάση της ιστορίας μας βρισκόμαστε εμείς οι Έλληνες, όταν αναλογιζόμαστε ότι, αντιμετωπίζουμε στρατιές από τοκογλύφους κατά προτίμησιν Εβραίους, με δικό τους παιδί τον σημερινό Πρωθυπουργό της Ελλάδος και με μία ανύπαρκτη και αναξιόπιστη Ε.Ε. Όταν επίσης αναλογίζομα-στε ότι, η οικονομία της χώρας μας σύμφωνα με τους ειδικούς οίκους τοκογλυφίας δέν υπερβαίνει το 2,7 % του ευρωπαϊκού οικονομικού γίγνεσθαι αλλά και ότι, ο αριθμος των χρηματοπιστωτικών οικων σε όλον τον πλανήτη ανέρχεται σε 52, εκ των οποίων οι 49 είναι εβραίϊκοι. Και το χειρότερο και την στιγμή αυτή δανείζουν χωρίς απολύτως κανέναν κανόνα οικονομίας, αφού μπορεί μεν η Οικονομία να είναι επιστήμη που διδάσκεται στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, αλλά ΚΑΝΕΙΣ δεν αποδέχεται ούτε την αριθμητική της ούτε και τους κανόνες της. Οι προβλέψεις λοιπόν κάτω από την σημερινή μας Κυβέρνηση με άρρηκτους δεσμούς με το Ισραήλ είναι περισσότερο από δυσμενείς, αν όλα συνεχίσουν να εξελίσσονται όπως και μέχρι σήμερα. Στο σύνολο των Ελλήνων και όχι σε κομματικά κομμάτια του πληθυσμού επαφίεται η αντιμετώπιση των εξελίξεων.
ΠΕΛΙΑΣ
