Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Ο ΓΑΠ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Christian Science Monitor δήλωσε καθαρά ότι «περιμένει» έναν «τέταρτο δρόμο» διεθνισμού και παγκοσμιοποίησης

Ο Γιώργος Παπανδρέου ή GAP (όπως ο ίδιος αυτοχαρακτηριζόταν), σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Christian Science Monitor δήλωσε καθαρά ότι «περιμένει» έναν «τέταρτο δρόμο» διεθνισμού και παγκοσμιοποίησης. Όπως μας έχει συνηθίσει οι λέξεις: «Ελλάδα, εθνική κυριαρχία, παράδοση, ορθοδοξία», και άλλες «κακές» έννοιες εκλείπουν πλήρως από το λεξιλόγιό του. Αξίζει να σκεφτούμε ότι η εφημερίδα που έδωσε την συνέντευξη ονομάζεται «Christian Science» δηλαδή Χριστιανική Επιστήμη. Στο τέλος της συνέντευξη του «μαλώνει» την Ευρώπη, ως «ξενοφοβική», επειδή προφανώς οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είδαν το ασύμβατο της εισβολής των μεταναστευτικών ορδών, και την εγκληματικότητα, την ανεργία, το χάος που επικρατεί αμέσως μετά.

Σαν παγκόσμιος προστάτης λοιπόν όλων αυτών των ορδών που σαν δούρειοι ίπποι διαλύουν τα σύγχρονα έθνη δημιουργώντας εστίες έντασης -πόλωσης, εγκληματικότητας και αποσχιστικές τάσεις, πρότεινε λοιπόν στην συνέντεξη να «δούμε τους μετανάστες ως τμήμα της λύσης για μελλοντική ανάπτυξη, χαρακτηρίζοντας τους ως παραγωγικούς φορείς μέσα στην κοινωνία.», χωρίς να απαντά σε καυτά ερωτήματα όπως : πόσους μετανάστες είναι δυνατόν να ταΐσει κάθε κράτος, με τι αντίκτυπο στην ανεργία των ιθαγενών πολιτών, με τι αντίτιμο στην συνοχή και φυσιολογική ζωή και τελικά την επιβίωση ενός έθνους. Δυστυχώς ήταν ξεκάθαρος για τους εθελοτυφλούντες, και για τους ανθρώπους που ακόμα ρομαντικά πιστεύουν ότι αυτό το κυβερνητικό μόρφωμα το οποίο μας ποδηγετεί, έχει στόχο την ευημερία μας.Πρέπει όμως να παραδεχτούμε κάτι. Ότι μετά από αρκετές γεννεές πολέμου στις αξίες και τα ιδανικά της Ελλάδας, βρεθήκαμε σε τέτοιο σημείο ηθικής και πνευματικής κατάπτωσης, που εντεταλμένοι άνθρωποι σαν τον Παπανδρέου να είναι φυσιολογικό να είναι ηγέτες μας. Παραμελήσαμε τα πάντα μπροστά στον άκρατο υλισμό μας και τώρα το πληρώνουμε ακριβά και με ψυχικό πόνο! Ίσως και να μας συνεφέρει, και να ξαναγίνουμε άνθρωποι με πνευματική ζωή, αρχές και αξίες.

klassikoperiptosi