Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Απο έναν αξιωματικό εν αποστρατεία...

Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι δικό μου. Με συγκίνησε όμως ιδιαιτέρως και πιστεύω οτι αξίζει να διαδοθεί. Αλλωστε και εγώ και ελπίζω εκατομμύρια ακόμα Ελληνες αισθάνονται κάπως έτσι.
Ηλίας Κυρίτσης
Φωνή Βοώντος
Κοιτάζω αριστερά. Κοιτάζω δεξιά. Απορημένος είμαι. Μου λέει ο μεγαλοαστός ότι δεν είμαι εύκαμπτος. Απροσάρμοστος λέει ότι είμαι. Μου λέει ο δημοσιογράφος ότι είμαι γραφικός. Δεν αποδέχομαι όπως λέει, την ιδέα ότι η χώρα μου θα ευδοκιμήσει όντας πολυπολιτισμική. Μου λέει ο businessman ότι παγκοσμιοποίηση είναι το κοινό μέλλον. Πρέπει λέει να γίνω εύπιστος καταναλωτής.

Διερευνώ το πιθανό μου μέλλον και το προβλέπω να επελαύνει με απόχρωση φαιά. Όχι λαμπρό όπως το παρελθόν το ολόφωτο όπου η πίστη σε μια πατρίδα ήταν και φωτός πηγή. Ακούω ότι λέξεις όπως έθνος, εθνικός, εθνικιστής, είναι λέξεις κατακεκραγμένες από τους «προοδευτικούς». Και επίσης ότι πρέπει να αναστέλλω την όποια μου έφεση να προφέρω τις λέξεις αυτές. ΟΧΙ κύριοι αλλοτριόπληκτοι «προοδευτικοί». Όχι. Δεν θα σας κάνω την χάρη. Δεν ντρέπομαι να προφέρω την λέξη έθνος, διότι απλούστατα ανήκω στο ελληνικό έθνος. Εσείς; Εσείς ίσως θεωρείτε ότι ανήκετε κάπου αλλού. Κατά το πιθανότερο στο κράτος του Μαμωνά.


Από εφημερίδα «Εθνική Ηχώ»