Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

Ο δολοφόνος, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ

Όπως κάθε χρόνο, είχαμε το ίδιο απαράλλαχτο σκηνικό: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι πολιτικοί ηγέτες απάγγειλαν τις ομιλίες τους, επανέλαβαν τις γνωστές και χιλιοειπωμένες θέσεις τους και, φυσικά, επέμεναν στην καταζητούμενη εναγωνίως ενότητα, ως άλλοθι, ως προπέτασμα και ως δήθεν ανάχωμα στην αδίστακτη αλλά προελαύνουσα τουρκική διπλωματία. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας αναφέρθηκε και υπεράσπισε την πολιτική και τους χειρισμούς του στο Κυπριακό. Ιδιαίτερα το πακέτο προτάσεών του προς τους Τούρκους, που εκείνοι απέρριψαν. Όταν, όμως, υπέστη κριτική από τον Αρχιεπίσκοπο, που εξέφρασε την αγωνία του για την πορεία και τη σωτηρία του τόπου, ο Δ. Χριστόφιας εξεμάνη.

Σε εκτός κειμένου απάντησή του, είπε τα εξής πρωτοφανή, ενδεικτικά της σύγχυσης και φοβικών συνδρόμων, ενόψει πιθανών εξελίξεων: «Πιστεύω, αν θα υπάρχει Κύπρος τότε, η ιστορία θα δικαιώσει τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν μπορούμε να μιλούμε, ως εάν τα στρατεύματά μας να βρίσκονται στα κράσπεδα της Άγκυρας και εκείνο που απομένει, είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να δώσει την τελική διαταγή για την έφοδο να καταλάβουμε την Άγκυρα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση όπως είναι, και όχι όπως ονειρευόμασταν να είναι. Έπρεπε τα όνειρα μας να τα προσέξουμε πολύ, πριν από το 1974 και να μου επιτρέψετε να πω και το 1960. Δεν τα προσέξαμε, σφάλλαμε πάρα πολλές φορές και δυστυχώς πληρώνουμε αυτά τα τιμήματα», πρόσθεσε. Και διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί επιδιαιτησία, «ξεκάθαρες κουβέντες», πρόσθεσε


Οι «σκληρές αποφάσεις»
Στην απελπισμένη επισήμανση Χριστόφια, απάντησε ο πρόεδρος της ΠΟΜΑΚ Χάρης Σοφοκλείδης. Σε ομιλία του, επισήμανε αυτά που καταλαβαίνουν οι πολίτες. «Τους δώσαμε (στους Τούρκους)», είπε, «ένα μίλι και δεν μας έδωσαν ούτε ίντσα. Η πολιτική βούληση, οι προτάσεις και οι τολμηρές παραχωρήσεις του Προέδρου Χριστόφια δεν βρίσκουν ανταπόκριση. Η Τουρκία, προσποιούμενη ότι ενδιαφέρεται για τον τερματισμό της δήθεν απομόνωσης των Τ/κ, ζητά και παίρνει λύτρα για να ενισχύσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της».
Όμως, αίσθηση προκάλεσε μήνυμα της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, που προβλήθηκε στο συνέδριο την περ. Πέμπτη. Η κ. Κλίντον, αφού επανέλαβε τη γνωστή αμερικανική θέση στο Κυπριακό, κάλεσε τους Χριστόφια-Έρογλου να πάρουν «σκληρές αποφάσεις» μετά από σκληρή δουλειά και συμβιβασμό. Οι δύο ηγέτες, όμως, δεν είναι σε θέση να πάρουν τέτοιες αποφάσεις επί της ουσίας του Κυπριακού, εκτός και αν συναινέσει η Τουρκία. Ποιες πτυχές θα αφορούν οι «σκληρές αποφάσεις»; Διότι στο εδαφικό, στην ασφάλεια, στους εποίκους και στις εγγυήσεις η Τουρκία αποφασίζει, όχι ο υποτελής Έρογλου. Το μήνυμα Κλίντον κράτησε τις γνωστές ίσες αποστάσεις και, φυσικά, συνέβαλε στην αποενοχοποίηση της κατοχικής Τουρκίας, αφού η αναζήτηση λύσης είναι «κυπριακής ιδιοκτησίας», κατά τον Πρόεδρο Χριστόφια. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του μηνύματος της Κλίντον είναι η αναφορά της περί «σημαντικού εταίρου και φίλης Κύπρου», με εξακτίνωση-υπενθύμιση προς την Τουρκία.


Η επιμονή Αναστασιάδη για πλαίσιο λύσης και διεθνή διάσκεψη
Αίσθηση και αντιδράσεις προκάλεσε η εισήγηση του προέδρου του ΔΗΣΥ για «καταρτισμό εκ μέρους του Εθνικού Συμβουλίου, με τη συμβολή εγνωσμένου κύρους συνταγματολόγων, ενός ολοκληρωμένου πλαισίου προτάσεων για τη λύση, η διεύρυνση της υφιστάμενης, υπό τα Ην. Έθνη, διαπραγματευτικής διαδικασίας με την ενεργό συμμετοχή και εμπλοκή της ΕΕ, της Τουρκίας και της Ελλάδας, και η αξιολόγηση με ανοικτά μυαλά της ανάγκης και άλλων παράλληλων κινήσεων, όπως η άμεση υποβολή αίτησης για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, αλλά και η διασύνδεση της όποιας νέας κίνησης στις ευρωτουρκικές διαπραγματεύσεις, με την ουσιαστική μεταβολή της τουρκικής στάσης στο Κυπριακό».
Ο Ν. Αναστασιάδης υποστήριξε ότι όλοι «λέμε ότι εκείνοι που λαμβάνουν τις αποφάσεις δεν είναι άλλοι από την Τουρκία και όμως εμείς πεισματικά θέλουμε να κρατούμε την Τουρκία εκτός της τράπεζας των διαπραγματεύσεων. Γιατί θέλουμε αποενοχοποιημένη την Τουρκία; Πώς μπορεί να αποδειχθεί ότι η Τουρκία εννοεί αυτά που λέει επικοινωνιακά και κατορθώνει να κερδίσει τις εντυπώσεις; Πώς θα πείσουμε τους Ευρωπαίους ότι είναι αδιάλλακτη και ότι προσχηματικά επικαλείται ότι θέλει λύση του Κυπριακού το τέλος του 2008, το τέλος του 2009, τώρα το τέλος του 2010;» διερωτήθηκε.
«Θα πρέπει να γίνει συνείδηση ότι δεν είναι αρκετό να λέμε ή να επαναλαμβάνουμε απλά φραστικά για τις ευθύνες της Τουρκίας» και διατύπωσε τη θέση ότι «δεν είναι δυνατό να ονομάζεις κάποιον ως το δολοφόνο, αλλά να μην τον προσάγεις στο δικαστήριο. Δεν είναι δυνατό να τον κρατάς εκτός εδωλίου, εκτός διαδικασίας και να ισχυρίζεσαι ότι αυτός, ο οποίος παραδέχτηκε ενώπιον του ΕΔΑΔ ότι ελέγχει την κατεχόμενη Κύπρο, ότι είναι υπόλογος για τις περιουσίες, ότι αυτός έχει την αρμοδιότητα ή την ευθύνη αποζημίωσης, ότι οι επιτροπές αποζημιώσεων είναι δικής του αρμοδιότητας και ελέγχου, να αναγνωρίζεται από το ΕΔΑΔ, αλλά εμείς να συνεχίζουμε να επιμένουμε πως ο δικοινοτικός διάλογος δεν είναι παρά κυπριακής ιδιοκτησίας», πρόσθεσε. Η πρόταση Αναστασιάδη εντυπωσιάζει με τα επιχειρήματά της, αλλά δεν αντέχει σε κριτική.
Πρώτον, έστω ότι η ε/κ πλευρά ετοιμάζει πλαίσιο προτάσεων λύσης. Θα είναι οι προτάσεις της ε/κ πλευράς χωρίς κανένα εχέγγυο, ότι θα τύχουν ανταπόκρισης είτε από τους Τούρκους είτε από τους ξένους.
Δεύτερον, πώς θα… προσαχθεί στο δικαστήριο ο Τούρκος δολοφόνος, όταν με την πολιτική της ηγεσίας μας, από το 1977 μέχρι σήμερα, έχει αποενοχοποιηθεί;
Τρίτον, πού θα στηριχθεί η ε/κ πλευρά για να πιέσει την κατοχική Τουρκία, όταν όλοι την επαινούν για την προθυμία της να λύσει το πρόβλημα;
Τέταρτον, με ποια επικοινωνιακή και άλλη τακτική η ε/κ πλευρά θα ανακόψει και θα εξουδετερώσει την τουρκική εκστρατεία ψευδολογιών, αφού η ε/κ πλευρά πλέει σε πελάγη πολυγλωσσίας και ασυναρτησίας;
Πέμπτον, αν οι πλευρές θα πάνε σε διεθνή διάσκεψη, όπως την εννοεί ο Ν. Αναστασιάδης, αυτή πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένη και δομημένη, για να υπογράψουν, όχι για να αλληλοκατηγορούνται.


Η εμπλοκή της ΕΕ
Μια από τις σταθερές θέσεις του ΔΗΣΥ και όλων των άλλων κομμάτων, πλην του ΑΚΕΛ, είναι όπως η ΕΕ εμπλακεί περισσότερο ενεργά και αποφασιστικά στη διαδικασία των συνομιλιών. Κι όμως: Επειδή αντιδρά η Τουρκία, η οποία δεν είναι αλλά επιδιώκει να γίνει μέλος της Ένωσης, εμποδίζει ένα μόνιμο μέλος, την Κύπρο, να ζητά βοήθεια από τους εταίρους της. Προφανώς κανείς από τους αποδήμους δεν ζήτησε εξηγήσεις γι’ αυτήν την πρωτοφανή αντινομία και για την απροθυμία της Λευκωσίας να απαιτήσει, δικαιωματικά, ενεργό συμβολή της ΕΕ στη διαδικασία των συνομιλιών. Βέβαια, αυτή η κατάσταση πραγμάτων χρονολογείται από ετών και ειδικά μετά το 2004. Ο υπουργός Εξωτερικών, με αφορμή τις τοποθετήσεις Αναστασιάδη, είπε ότι η τουρκική πλευρά έχει επανειλημμένα απορρίψει την εμπλοκή του ευρωπαϊκού παράγοντα στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, με το αιτιολογικό ότι η ΕΕ δεν μπορεί να είναι αντικειμενική, επειδή σε αυτήν συμμετέχουν η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελλάδα. Ο Μ. Κυπριανού ανέφερε ότι η Τουρκία αποδέχεται τεχνική στήριξη, αλλ’ όχι πολιτική εμπλοκή της ΕΕ και αυτό - είπε - το άκουσε με τ' αφτιά του. Αντίθετα, συνέχισε, η κυπριακή κυβέρνηση δεν είχε ποτέ πρόβλημα με την ενεργότερη εμπλοκή της ΕΕ και αυτό το έχει πει και προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Μανουέλ Μπαρόζο. Αφού η Λευκωσία δεν είχε ούτε έχει πρόβλημα, προκαλούνται δύο απορίες: Πρώτον, γιατί δεν απαίτησε όπως η ΕΕ εμπλακεί; Δεύτερον, αφού η Τουρκία παρεμβάλλει προσκόμματα, τότε γιατί η Λευκωσία τη διευκολύνει, παραπέμποντας στο αδιόρατο μέλλον για την αποδοχή μιας διεθνούς διάσκεψης, με τη συμμετοχή της ΕΕ;


Η συνεργασία με το Ισραήλ
Ένα από τα θέματα που δέσποσαν του συνεδρίου αποδήμων είναι η επιβαλλόμενη συνεργασία Κύπρου και Ελλάδας με το Ισραήλ. Η Κύπρος διατηρεί άριστες σχέσεις με τη γειτονική χώρα. Η πρόσφατη σοβαρή κρίση, απότοκος πολυετών διαφορών, μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ, από πολλούς αναλυτές θεωρείται μεγάλη και ιστορική ευκαιρία, για στενότερη συνεργασία σε όλους τους τομείς Κύπρου-Ισραήλ. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο Μ. Κυπριανού επισήμαναν τις άριστες σχέσεις, αλλ’ ήταν πολύ προσεκτικοί να υποδείξουν ότι δεν πρέπει να διαταραχθούν οι καλές σχέσεις με πολλές αραβικές χώρες και τους Παλαιστινίους.
Όμως, οι πυκνές επαφές του ελληνοαμερικανικού με το εβραϊκό λόμπι, τον τελευταίο καιρό και η παρουσία, για πρώτη φορά, 11μελούς αντιπροσωπίας του στο συνέδριο των αποδήμων, είναι σημαντικές εξελίξεις, που πρέπει να αξιοποιηθούν. Η ισχύς και η επιρροή του εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ μπορεί να συμβάλει σε πιθανή αναδιαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή μας, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη η θέση της Χίλαρι Κλίντον, στο μήνυμά της προς τους αποδήμους, ότι, πρώτον, η Κύπρος είναι σημαντικός εταίρος και φίλη των ΗΠΑ και, δεύτερον, επίλυση του Κυπριακού θα ωφελήσει και την περιοχή. Η 11μελής αντιπροσωπία του εβραϊκού λόμπι είχε συνάντηση και με τον Πρόεδρο Χριστόφια. Θα φανεί πολύ σύντομα και στο Κυπριακό και στις σχέσεις της Κύπρου με το Ισραήλ, αν η Λευκωσία πήρε τα μηνύματα, έστειλε τα δικά της και ενήργησε κατάλληλα, σοβαρά και αξιόπιστα.

Σημερινή