Η περίπτωση, μάλιστα, του Ιωάννη Παπαγιάννη ενδεχομένως να «ξεχωρίζει» περισσότερο από τις άλλες δυο καθώς ο Παπαγιάννης ήταν μεταξύ των πέντε ατόμων (Κορέλης, Νικολάου, Σκορδής, Παπακυριάκου) που παρουσιάζονται στη γνωστή φωτογραφία-ντοκουμέντο για το θέμα των αγνοουμένων (βλέπε δίπλα) ως αιχμάλωτοι του τουρκικού στρατού το 1974. Ωστόσο, τα λείψανα και των πέντε αιχμαλώτων πολέμου βρέθηκαν θαμμένα σε πηγάδι με ακόμα δέκα τέσσερα άτομα, με τις ανθρωπολογικές εξετάσεις που έγιναν επί των λειψάνων τους να καταδεικνύουν ότι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ.
Ερωτήματα στην Τουρκία
Οι τρεις προαναφερθείσες προσφυγές καταχωρήθηκαν το 2010 και βασίζονται στο ίδιο επιχείρημα στο οποίο στηρίζονται οι 29 ε/κ προσφυγές του 2008 (αλλά και αριθμός τ/κ προσφυγών), ότι, δηλαδή, ο εντοπισμός των λειψάνων ισούται με «νέο στοιχείο» και δικαιολογεί την υπερπήδηση του σκοπέλου περί χρονικών περιορισμών όσον αφορά την υποβολή τέτοιων προσφυγών (όπως τέθηκε στην προσφυγή Βαρνάβα).
Το ΕΔΑΔ, όπως έπραξε στην περίπτωση των 29 προσφυγών του 2008, έτσι και σε αυτές τις τρεις θέτει συγκεκριμένα ερωτήματα προς την Τουρκία δείχνοντας τη «διάθεση» να προχωρήσει μέχρι τέλους τις προσφυγές επιδικάζοντας αποφάσεις.
Τα ερωτήματα αυτά είναι τα εξής:
*ισοδυναμεί ο εντοπισμός των λειψάνων με νέα στοιχεία ικανά να εγείρουν θέμα υποχρέωσης της Τουρκίας κάτω από το 'Αρθρο 2 για διεξαγωγή αποτελεσματικής διερεύνησης της τύχης των ανθρώπων αυτών;
*Αν ναι, πώς ακριβώς ερμηνεύεται αυτή η υποχρέωση; Έχουν οι τουρκικές αρχές συμμορφωθεί; Δώστε λεπτομέρειες για τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα.
*Οι προσφυγές των αιτητών εμπίπτουν στην εξάμηνη προθεσμία που έχει δοθεί όσον αφορά την έλευση νέων στοιχείων σχετικών με τις υποθέσεις;
*Ισοδυναμούν οι απαντήσεις των τουρκικών αρχών σχετικά με τον εντοπισμό των λειψάνων με οποιαδήποτε μορφή θεραπείας προς τους αιτητές κάτω από το 'Αρθρο 3;
Γίνεται κατανοητό ότι η Τουρκία θα «δυσκολευτεί» αρκετά να απαντήσει τα παραπάνω ερωτήματα με τρόπο τέτοιο, ώστε να οδηγήσει τις προσφυγές σε μη εξέτασή τους (ως μη παραδεκτές). Και αυτό γιατί η Τουρκία προφανώς και δεν έχει λάβει οποιαδήποτε μέτρα όλα αυτά τα χρόνια για αποτελεσματική διερεύνηση της τύχης των αγνοουμένων.
Ανεξαρτήτως της πορείας που θα πάρει η εξέταση των υποθέσεων, η κίνηση και μόνο του ΕΔΑΔ να προωθήσει αυτές τις προσφυγές δείχνει πως οι εντοπισμοί και ταυτοποιήσεις λειψάνων «ξεκλειδώνουν» τα όποια νομικά κωλύματα (όσον αφορά πάντα το χρόνο υποβολής) είχαν προκύψει.
Ήταν εκτελέσεις
Στις τρεις προσφυγές που καταχωρήθηκαν συμπεριλαμβάνονται ιατροδικαστικές εκθέσεις, τα πορίσματα των οποίων μιλούν από μόνα τους ως προς την αιτία θανάτου.
*Για τον Ιωάννη Παπαγιάννη αναφέρεται πως εθεάθη για τελευταία φορά στις 14 Αυγούστου μαζί με τέσσερις συμπολεμιστές του όντας υπό τον έλεγχο Τούρκων στρατιωτών κοντά στο Τζιάος. «Φωτογραφήθηκε από Τούρκο φωτογράφο ενώ ήταν υπό κράτηση, καθισμένος στο έδαφος με τα χέρια του πίσω από το κεφάλι και με έναν Τούρκο στρατιώτη να του ανάβει το τσιγάρο», αναφέρεται και προστίθεται: «τα λείψανά του βρέθηκαν σε πηγάδι στο Τζιάος μαζί με άλλα 18 άτομα το 2006. Επιστράφηκαν στην οικογένεια στις 14 Αυγούστου 2009. Το ιατρικό πιστοποιητικό για την αιτία θανάτου κάνει λόγο για δυο τραύματα από σφαίρες στο κεφάλι».
*Για τον Γ. Παπαγεωργίου αναφέρεται πως εθεάθη για τελευταία φορά στις 20 Σεπτεμβρίου 1974 στον Κορνόκηπο που ήταν υπό τον έλεγχο του τουρκικού στρατού. «Τα λείψανά του βρέθηκαν σε πηγάδι στο Τζιάος. Το πιστοποιητικό για τα αίτια θανάτου κάνει λόγο για τραύμα στο κρανίο με πυροβολισμό που ρίφθηκε από μικρή εμβέλειας όπλο και από κοντινή απόσταση», σημειώνεται.
*Και ο Νίκος Αγαπίου εθεάθη για τελευταία φορά στον Κορνόκηπο με τα λείψανά του να εντοπίζονται στο ίδιο πηγάδι στο Τζιάος. Όσον αφορά τα αίτια θανάτου, η ιατροδικαστική έκθεση κάνει λόγο για τραύμα από σφαίρα στο κεφάλι.
Τέλος, να σημειωθεί ότι στις 29 προσφυγές που προηγήθηκαν συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, προσφυγές για τους Αντωνάκη Κορέλη και Χριστόφορο Σκορδή, αλλά και την οικογένεια της Χαρίτα Μάντολες, που, ως γνωστόν, πρόκειται για εν ψυχρώ εκτελέσεις.
politis-news
