Η χώρα μας έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα να σταθεί δυνατή ώστε να βγει από το μάτι ενός κυκλώνα που λαβωμένη όπως ήταν με τα τεράστια ελλείμματα και το δυσθεώρητο χρέος της έγινε ο στόχος των κερδοσκοπικών κεφαλαίων και το επίκεντρο της διεθνούς προπαγάνδας τους που πατρονάρουν και τους διεθνείς τάχα οίκους αξιολόγησης με σκοπό, αρχίζοντας από την καταχρεωμένη χώρα μας, να υποβαθμίσουν εργολαβικά την φερεγγυότητα και άλλων αδύναμων κρίκων της Ευρωζώνης, με απώτερο στόχο την υποτίμηση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος και την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος των κρατών μελών της ΟΝΕ. Ευτυχώς που η Ευρώπη, έστω καθυστερημένα, αφυπνίστηκε (όπως μετά το κοινωνικοοικονομικό χάος και τα ερείπια που άφησαν οι δύο μεγάλοι πόλεμοι) και οι ηγέτες της αναλογίστηκαν τη ιστορική τους ευθύνη να ακολουθήσουν την αλληλεγγύη και την συναδελφικότητα που οραματίστηκαν οι προκάτοχοί τους με τη Συνθήκη της Ρώμης το 1957. Έτσι, λοιπόν, άπλωσε το μεγαλύτερο δίκτυ διάσωσης που έγινε ποτέ για λογαριασμό της χρεοκοπημένης χώρας μας.
Κυρίως όμως οι ηγέτες της Ευρωζώνης αντελήφθησαν ότι κοινό νόμισμα μεταξύ χωρών με διαφορετικές ανταγωνιστικές δυνατότητες, δημιουργεί ανισότητες στα ισοζύγια των εξωτερικών τους συναλλαγών και ότι απείθαρχες χώρες καταστρατηγώντας νομισματικούς και δημοσιονομικούς κανόνες πραγματοποίησαν μεγάλα ελλείμματα και δυσθεώρητα χρέη με το να καταναλώνουν (κράτος και ιδιώτες) περισσότερα απ’ όσα παράγουν. Με πρωταθλήτρια τη χώρα μας σ΄αυτό το μεγάλο πάρτι, και για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα μεταξύ κρατών που άλλα τρέχουν πολύ και άλλα βραδυπορούν, σχεδιάζεται και πρόκειται να δημιουργηθεί μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας με πολύ αυστηρότερους δημοσιονομικούς και νομισματικούς κανόνες με τρόπο ώστε η Ε.Ε και κυρίως η Ευρωζώνη, να προχωρήσουν σε μια μορφή ομοσπονδιακής λειτουργίας της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής.
Σε αυτή τη προοπτική η ΕΚΤ θα μπορεί να λειτουργεί παρεμβατικά (σχεδιάζεται η δημιουργία αποθεματικού κεφαλαίου στήριξης σε περιόδους χρηματοπιστωτικών κρίσεων ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ) όπως η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, που μοιράζει αφειδώς δολάρια για να διασφαλίσει την φερεγγυότητα και την ρευστότητα των τραπεζών σε περιόδους χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Τα πράγματα στη χώρα μας φαίνεται να αλλάζουν προς το καλλίτερο. Η κοινωνία σιγά-σιγά αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι με θυσίες και στερήσεις που επιβάλουν οι δύσκολοι καιροί, θα μπορέσουμε, όπως πολλές φορές στο παρελθόν, να βγούμε αλώβητοι από την σκληρή μάχη που πρέπει να δώσουμε για να διασώσουμε το τρωθέν γόητρο ενός λαού που κατορθώνει, όταν η πατρίδα κινδυνεύει ή όταν πρόκειται να δείξουμε τις αρετές μας, να προκαλεί τον θαυμασμό της παγκόσμιας κοινής γνώμης τόσο για τις ατομικές, όσο και τις εθνικές διακρίσεις μας.
Οι Ευρωπαίοι στηρίζουν την οικονομία μας αλλά και το κοινό νόμισμά μας. Δεν φαίνεται να έβλαψε τις εξαγωγές γερμανικών, ολλανδικών, γαλλικών και ιταλικών βιομηχανιών, ούτε βέβαια των γαλλικών, ισπανικών, ιταλικών, πορτογαλικών και ελληνικών αγροτικών προϊόντων και τουριστικών υπηρεσιών, η διόρθωση της ισοτιμίας του ευρώ, που είχε καταστεί πανάκριβο σε σχέση με το δολάριο και άλλα εθνικά νομίσματα. Ούτε βέβαια είναι χαζοί οι κινέζοι που σπεύδουν σωρηδόν στη χώρα μας για επενδύσεις, σε χώρα δηλαδή που ήταν μέχρι πρότινος πολύ «σκληρή» με το νόμισμά της. Δεν παραλείπω τέλος να αναφερθώ σε σχετική πρόσφατη δήλωση, σε ξένα πρακτορεία ειδήσεων, του Βαν Ρομπέι: Το ισχυρό ευρώ «έκρυβε» το μέγεθος των προβλημάτων.
Ημερησία
