Μερικοί από τους πιο φανατικούς χρήστες, σιγά σιγά το εγκαταλείπουν ενώ από την άλλη οι μεγάλες εταιρείες το βλέπουν σαν ένα πολύ καλό τεχνοκρατικό εργαλείο. Σύμφωνα με την αμερικανική υπηρεσία comScore, τον Ιούλιο που μας πέρασε το Facebook δέχτηκε 87,7 εκατομμύρια μοναδικά χτυπήματα μόνο στην Αμερική! Η επιτυχία της υπηρεσίας αυτής κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι κάτι καινούριο. Φαίνεται όμως ότι πολλοί φανατικοί χρήστες, έχουν στραφεί εναντίον του. Ο Λέιφ Χάρμσεν, που κάποτε είχε αγνοήσει την συμβουλή της μητέρας του ότι το Facebook είναι ο διάβολος, τώρα την επικροτεί απόλυτα. Πιστεύει ότι το Facebook είναι εξίσου αυταρχικό όσο και το …καθεστώς της Β. Κορέας και πουλάει μπλουζάκια που γράφουν «Κλείσε το Facebook σου». Αυτό που τον εξοργίζει είναι η εμπορευματοποίηση καθώς και η τεχνοκρατική…αστυνόμευση της κοινωνικής και προσωπικής ζωής των χρηστών. Το Facebook προσπαθεί να ανταγωνιστεί την Google για παράδειγμα και θέλει να είναι το απόλυτο εργαλείο για τους χρήστες του οπότε και ότι πληροφορία έχει…είναι για πούλημα.«Δεν πρόκειται για το προφίλ που έχει ο κάθε χρήστης στο Facebook. Πρόκειται για το προφίλ που έχει το Facebook για τον κάθε χρήστη». Η απομυθοποίηση του έγινε σε στάδια. Πρώτο στάδιο το 2008 όταν καταργήθηκε το δημοφιλέστατο παιχνίδι Σκράμπλ για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων. Οπότε και οι χρήστες συνειδητοποίησαν ότι το Facebook είναι απόλυτα συνυφασμένο με επιχειρηματικά συμφέροντα και όχι απλά ένα εργαλείο για να περνάει κανείς την ώρα του.
Το δεύτερο κύμα έγινε με το σάλο που προκλήθηκε από την αποκάλυψη ότι η υπηρεσία κρατάει τα αρχεία του κάθε χρήστη επ άπειρον. Δηλαδή μπορεί να χρησιμοποιήσει για πάντα ότι στοιχεία έχει ανεβάσει ο χρήστης στη διεύθυνσή του. Το τελευταίο κύμα φαίνεται ότι απλά το βαριέται.Μια κοπέλα δήλωσε ότι «ανεβάζεις προσωπικές πληροφορίες και διασκορπίζονται ξαφνικά και κοινοποιούνται σε πάρα πολύ κόσμο.» «Αρχικά έφυγα από το Facebook γιατί έχανα άπειρο χρόνο. Αισθανόμουν τελείως αποξενωμένη από τους φίλους μου εκεί γιατί δεν τους έβλεπα ποτέ αλλά πέρναγα ώρες κοιτώντας μια οθόνη.» Κάποια στιγμή όμως ξεκίνησαν τα περίεργα. «Το Facebook με κατασκόπευε», δηλώνει μια φίλη της αρθρογράφου. Μια μέρα είχε απαντήσει σε ένα γκάλοπ για μια ταινία.
Την επομένη το Facebook τη διαβεβαίωνε ότι είχε απαντήσει όντως στο γκάλοπ.Σύμφωνα με τον βρετανικό Guardian τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, έχουν και μια άλλη πολύ πιο επικίνδυνη πλευρά. Όλο και περισσότεροι ανυπόμονοι γενικοί διευθυντές εταιριών χρησιμοποιούν υπηρεσίες σαν το twitter, facebook και you tube, για να προσελκύσουν το καταναλωτικό κοινό.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το ενδιαφέρον των τεχνοκρατών προκαλείται από τα στοιχεία: το facebook έχει 250 εκατομμύρια χρήστες, το twitter γιγαντώνεται και το you tube είναι από τις πιο δημοφιλείς πηγές πληροφόρησης για τους εφήβους. Οι εταιρίες δεν θέλουν να μείνουν εκτός παιχνιδιού. Οπότε αποκτούν παρουσία σε αυτά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Το δημοσίευμα συνεχίζει ότι τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Πολλές φορές το μόνο που καταφέρνουν είναι να αποξενώσουν αυτούς ακριβώς που θέλουν να πλησιάσουν. Σε έναν κόσμο κοινωνικής δικτύωσης, το να μοιράζεις διαφημιστικά φυλλάδια στο twitter είναι απόλυτα λανθασμένο. Μάλλον το αντίθετο θα έπρεπε να κάνει κανείς. Ένας έξυπνος μπλόγκερ ο Μάικλ Φόλεϊ, το έθεσε πολύ σωστά: «Πολλές επιχειρήσεις ασχολούνται με την κοινωνική δικτύωση τελευταία, γιατί είναι της μόδας. Φοβάμαι ότι στην περίπτωση που αυτή η στρατηγική δεν πετύχει, οι μεγάλες αυτές επιχειρήσεις θα αποφασίσουν ότι αυτά τα δίκτυα τους είναι άχρηστα, δηλαδή δεν τους αποφέρουν κέρδη.
Οπότε θα τα κλείσουν. Οι φιλίες αναπτύσσονται σε βάθος χρόνου. Οι περισσότερες εταιρίες δεν έχουν καταβάλει αυτό το χρόνο για τους καταναλωτές τους αφενός. Αφετέρου οι καταναλωτές είναι ήδη υποψιασμένοι απέναντι στις τακτικές τους γιατί ξέρουν ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι τα κέρδη. Δεν πρέπει να το βλέπετε σαν πείραμα αλλά σαν επένδυση στο χρόνο, μόνο έτσι θα πετύχει» καταλήγει.Και ο χρόνος είναι κάτι που δεν έχουν οι μεγάλες εταιρίες, αφού ο χρόνος τους αντιστοιχεί στον χρόνο που κάνει η μετοχή σε μια ημέρα χρηματιστηριακών συναλλαγών. Αυτό όμως είναι και ψυχολογικό πρόβλημα. Όπως δήλωσε ο Τζόζεφ Σούμπετερ’ς υπάρχουν κύματα «δημιουργικής καταστροφής» που σαρώνουν την οικονομία. Αχρηστεύουν μεγάλες καθιερωμένες επιχειρήσεις και ανεβάζουν άλλες που δεν είχαμε ξαναδεί πριν. Αυτό γίνεται μέσα σε μια εικοσιπενταετία, το οποίο σημαίνει ότι οι βασικές γραμμές του καινούριου οικονομικού συστήματος δεν θα φανούν για τα επόμενα δέκα χρόνια. Και οι επιχειρηματίες θέλουν απαντήσεις εδώ και τώρα! Όπως ο Ρούπερτ Μέρντοκ.
Είναι σαν μια καταστροφή ενός τροπικού δάσους από έναν ανεμοστρόβιλο, όπως δήλωσε ένας συγγραφέας. Γίνεται μια μαζική καταστροφή, δέντρα πέφτουν και εκεί που κάποτε υπήρχε πυκνή βλάστηση τώρα έχει φως και χώρο. Οπότε εκεί βγαίνει καινούρια ζωή που θα είναι και η δομή για το καινούριο δάσος. Προς το παρόν είναι απλά σπόροι. Οι μεγάλες επιχειρήσεις ξεριζώνουν ότι δεν τους αρέσει ή ότι δεν τους είναι χρήσιμο.
Τελικά, καταλήγει το δημοσίευμα, αυτό δεν σημαίνει ότι οι φύτρες αυτές, όπως το facebook, flickr, you tube, twitter, κτλ δεν θα γίνουν μια μέρα ένα πολύ καλό βιομηχανικό οικοσύστημα. Απλά χρειάζεται επιμονή-κάτι που οι αγορές δεν έχουν. Το μέλλον λοιπόν ανήκει σε αυτούς που έχουν χρόνο. Όπως η Google και η Microsoft.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρα τα άρθρα:
http://www.guardian.co.uk/business/2009/aug/30/social-networking
http://www.nytimes.com/2009/08/30/magazine/30FOB-medium-t.html
http://alliapopsislade.blogspot.com/
