Ο Βοσκόπουλος επιθυμεί να γίνει ηγέτης μεγάλου Βαλκανικού ανθελληνικού μετώπου. Σε ανοιχτή πρόταση προς τους Τσάμηδες της Αλβανίας προχώρησε το «Ουράνιο Τόξο» του γνωστού Βοσκόπουλου, για προστασία, αλλά και για κοινή προώθηση των ανθελληνικών θέσεών τους! Η πρόταση έγινε σε lobby ξενοδοχείου στην Αλβανία και ουσιαστικά σηματοδοτεί μία νέα περίοδο επιθέσεων κατά της Ελλάδας, από τους γνωστότατους μισέλληνες που προσπαθούν να βρούνε συμμαχίες κατάλληλες για να «αναδείξουν το πρόβλημα» αλλά και την φασιστική νοοτροπία της Ελλάδας! Διακρίνουμε έναν έντονο ανθελληνισμό, αλλά κυρίως μια τάση ανάδειξης του «Ουράνιου Τόξου» ως ισχυρής δύναμης που επιθυμεί να ηγηθεί μίας συντονισμένης πολύπλευρης προσπάθειας εναντίον της Ελλάδας.Η «διόγκωση» των θεμάτων, αλλά και η αύξησης της αριθμητικής δύναμης που επιθυμεί να αποκτήσει ο Βοσκόπουλος, προσθέτοντας στην ανθελληνική του ατζέντα και το θέμα της «Τσαμουριάς», είναι ένα στοιχείο στο οποίο αξίζει να σταθεί με σοβαρότητα το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και ολόκληρη η κυβέρνηση της χώρας. Η «αναβάθμιση» και ο κυρίαρχος ρόλος που επιδιώκεται, αποσκοπεί κυρίως στην δημιουργία ενός μεγαλύτερου μετώπου και η εμφάνιση στα διεθνή φόρα ως μίας ισχυρής απαίτησης μίας μεγάλης μερίδας ανθρώπων, των οποίων τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν καταπατηθεί ιστορικά από την Ελλάδα, η οποία τους υπέκλεψε και τις περιουσίες.
Κλέφτες ήταν και κλέφτες θα μείνουν, έστω και αν για την κλοπή την οποία επιχειρούν διαστρεβλώνουν την ιστορία και την παρουσιάζουν εμφανιζόμενοι ως θύματα και όχι ως θύτες. Η κοινή πρακτική που δείχνουν να βρίσκουν οι δύο πλευρές (Ουράνιο Τόξο και Τσάμηδες) εναντίον της Ελλάδας, αποσκοπεί στην υφαρπαγή περιουσιών (δηλαδή κινούνται ξεκάθαρα για τα χρήματα) εκ μέρους των Τσάμηδων, αλλά και της σοβαρότερης προώθησης των «καταπιεσμένων Μακεδόνων» εκ μέρους του Βοσκόπουλου που θέλει να γίνει και συντονιστής αυτής της οργανωμένης επίθεσης προς την Ελλάδα.
«Διαθέτουμε μία καλή ομάδα δικηγόρων», είναι το επιχείρημα που στέλνει το μήνυμα στους Τσάμηδες πως δεν χρειάζεται να ξοδευτούν σε αυτή την κίνηση που σχεδιάστηκε και που ψάχνει πρόθυμους συμμάχους κατά του Ελληνισμού. Τα ανιστόρητα των «τσάμηδων» φυσικά τα έχει κρίνει ήδη η ιστορία, αλλά η φρικαλεότητα την οποία προσδοκούν να περάσουν προς τη διεθνή κοινότητα είναι ο κύριος εχθρός της Ελλάδας, η οποία θα πρέπει να αποδείξει τα αυταπόδεικτα (τομέας στον οποίο το Ελληνικό ΥΠΕΞ δεν έχει και τις καλύτερες επιδόσεις) προκειμένου να καταρρίψει τα αίσχη με τα οποία κατηγορείται ως χώρα.
Το κέρδος του Βοσκόπουλου στην προκειμένη περίπτωση θα είναι ένα ακόμη λιθαράκι στο βουνό των αθλιοτήτων που σκορπά, εις βάρος των Ελλήνων, όποτε του δοθεί ευκαιρία. Ο ρόλος του «νταβατζή» του ανθελληνισμού, που προσδοκά να παίξει μέσω της «αύξησης ισχύος» του, ο επίσημος εχθρός των Ελληνικών συμφερόντων, καταδεικνύει και την αποφασιστικότητά του να αναβιβασθεί σε προσωπικότητα και σε μορφή ηγέτη όλων εκείνων που εργάζονται συστηματικά και απεργάζονται σχέδια και πρακτικές κατά των συμφερόντων της Ελλάδας.
Ο αφελής Βοσκόπουλος, ξαφνικά μεταλλάσσεται σε σοβαρό διεκδικητή συνεχών και αυξανόμενων ποσοτικά και ποιοτικά ενεργειών που αποσκοπούν στο να πληγεί το κύρος της Ελλάδας, μέσω της γνωστότατης Γκαιμπελικής μεθόδου, αλλά και μέσω της «ένωσης» με τους «τσάμηδες», ο ανθελληνικός ρόλος των οποίων είναι γνωστός και καταγεγραμμένος ιστορικά. Η δράση όμως αυτών, αλλά και όλων εκείνων που κινούνται συστηματικά κατά της Ελλάδας, ουσιαστικά στηρίζεται από την ανυπαρξία πολιτικής ικανής να διαγράψει όχι μόνο τις ενέργειες αλλά και τα σχέδιά τους.
Οι ευθύνες, όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων, είναι τραγικές και ουσιαστικά η «μη αντίδραση» ισχυροποιεί σειρά γελοίων, ανιστόρητων αλλά και πολλές φορές οργανωμένων (από πού άραγε;) δράσεων, οι οποίες συνεχίζονται επί σειρά δεκαετιών «πείθοντας» με την εμμονή τους μικρή μερίδα πολιτικών (στο εξωτερικό) οι οποίοι δεν είναι γνώστες της ιστορίας της περιοχής ή άλλων που εύκολα συντάσσονται σε ενέργειες που αποσκοπούν στο να πλήξουν κυριαρχικά ή άλλα δικαιώματα της Ελλάδας.
Η τραγικότητα της ανυπαρξίας ικανής εξωτερικής πολιτικής στην παραγωγή ενός σοβαρού άξονα ισχυρών θέσεων, ικανών να κατακρημνίσουν πρακτικές ανθρώπων, οι οποίοι εργάζονται με μόνο γνώμονα την αποδόμηση της ιστορίας προς όφελος των ιδίων (ή των εργοδοτών τους!) ουσιαστικά αποτελεί έναν «άτυπο σύμμαχο» όλων αυτών των ανθελληνικών δράσεων, οι οποίες και εντείνονται τα τελευταία χρόνια με ιδιαίτερη αυξητική δυναμική αλλά και θράσος, αφού δεν βρίσκουν ουσιαστική αντίσταση. Δυστυχώς, θα πρέπει να γίνει γνωστή η θέση αλλά και η στάση που πρόκειται να κρατήσουν κάποιοι πολιτικοί που βρέθηκαν σε συγκεντρώσεις «Τσάμηδων» μέσα στη χώρα μας, προκειμένου να γνωρίσουμε ίσως και το γιατί υπάρχει αυτή η «χαλαρή πολιτική αντιμετώπιση» του ζητήματος της «Τσαμουριάς» και των γελοιοδέστατων επιχειρημάτων και απαιτήσεών τους.Με στοιχεία που παρατίθενται από το βιβλίο «Δια πυρός και σιδήρου» μπορεί ο αναγνώστης να γνωρίσει τα περί «τσάμηδων» αλλά και την δράση που ανέπτυξαν στον Ελλαδικό χώρο και πως η Ελλάδα πλήρωσε αυτόν τους τον μισελληνισμό.
