Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2007

ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΟΡΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

Του Αντιναυάρχου ε.α. Π. ΚΑΒΑΛΙΕΡΟΥ Π.Ν

Είναι γνωστές οι επίμονες προσπάθειες των Σκοπίων να επιβάλουν στη διεθνή κοινότητα και ειδικότερα στην Ελλάδα, τα Ελληνικά ιστορικά ονόματα «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» για τον κρατικό και εθνικό τους προσδιορισμό. Ο αδιάντροπος αυτός σφετερισμός της ταυτότητας των Μακεδόνων, που είναι και ταυτότητα των Ελλήνων, καθώς και της ελληνικότητας του Ονόματος, της Γλώσσας, της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, δεν μας ξενίζει ιδιαίτερα γιατί ξεκίνησε πριν από 60 χρόνια. Εκείνο που μας ξενίζει είναι η πρόσφατη αναγνώριση των Σκοπίων, από τις ΗΠΑ, με το Ελληνικό αυτό όνομα, γιατί είναι αχαρακτήριστη, άστοχη, προσβλητική, επικίνδυνη, σε βάρος της Ελλάδας, και οπωσδήποτε ασυνεπής σε σχέση με τις προγενέστερες θέσεις και ενέργειές του επί του θέματος. Αδιάψευστα ιστορικά γεγονότα και ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι η, με σύμφωνη γνώμη του Στάλιν, μετονομασία, τον Αύγουστο του 1944, από τον Τίτο, από Νότια Σερβία σε «Μακεδονία», είχε δύο στόχους : ο πρώτος στόχος ήταν ο προσδιορισμός και αποδυνάμωση της Σερβίας, ο δε δεύτερος και σπουδαιότερος, η απόσπαση της Βόρειας Ελληνικής Επαρχίας της Μακεδονίας προς έλεγχο του Αιγαίου, ιδιαίτερα της πολύ σημαντικής πόλεως και λιμένος της Θεσσαλονίκης, και η στη συνέχεια δημιουργία της ψευδομακεδονίας του Αιγαίου. Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ λησμόνησαν την τότε σαφή και αποτελεσματική στάση ως και τις, στη συνέχεια, ενέργειές τους.
Συγκεκριμένα, στην ενέργεια αυτή του Τίτο, οι ΗΠΑ αντιτάχθησαν και αντέδρασαν άμεσα με τον υπουργό Εξωτερικών, της Κυβερνήσεως Ρούσβελτ, Εdward R. Stetinius Jr, o oποίος με την υπ΄ αριθμό 868014/26-12-44 εγκύκλιό του, δήλωσε τα εξής : «Η Κυβέρνηση αυτή θεωρεί ότι οποιαδήποτε αναφορά σε «Μακεδονικό Έθνος», «Μακεδονική Πατρώα Γη» ή «Μακεδονική Εθνική Συνείδηση» είναι αδικαιολόγητη και δημαγωγική, δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα, ενώ διαβλέπει, στην παρούσα αναβίωσή της, πιθανό μανδύα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας. Η επίσημη πολιτική αυτής της Κυβέρνησης είναι να λάβει τα αναγκαία μέτρα εναντίον εκείνων που θα βοηθήσουν τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία στη δημιουργία «Μακεδονικού Ζητήματος» σε βάρος της Ελλάδας. Την πολιτική αυτή ενίσχυσαν και νεότεροι Πρόεδροι ως και τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ. Οι ανωτέρω δηλώσεις αποδείχθησαν προφητικές δεδομένου ότι ο Τίτο και ο Στάλιν πράγματι ξεκίνησαν επιθετική ενέργεια εναντίον της Ελλάδας στην οποία οι ΗΠΑ αντέδρασαν με το Δόγμα ΤΡΟΥΜΑΝ και βοήθεια προς την Ελλάδα, το 1947, προκειμένου να προστατευθεί η εδαφική της ακεραιότητα από κομμουνιστική κατοχή. Την ανωτέρω άποψη/στάση των ΗΠΑ ενίσχυσαν επίσης, μεταξύ άλλων, ο ΟΗΕ, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος και οι ομολογίες Στάλιν και Δημητρώφ. Κατωτέρω θα επαναληφθούν συνοπτικά, οι κυριότεροι λόγοι που δεν επιτρέπουν τη χρήση των ονομάτων «Μακεδονία», «Μακεδόνας» και «Μακεδονικός» από το νέο κράτος:

α. Δεν είναι σωστό μια χώρα, η οποία είναι τμήμα μιας γεωγραφικής περιοχής, να ορίζεται αυθαίρετα από μόνη της, με επίσημο τρόπο, εκπρόσωπος της όλης περιοχής.

β. Δεν αντιπροσωπεύει ούτε εθνική ούτε πολιτική πραγματικότητα δεδομένου ότι τα ονόματα αυτά είναι καθαρά ελληνικά, αναφορικά με την προέλευσή τους, και ότι δεν υπάρχει Μακεδονική φυλή. Η χρήση των ονομάτων αυτών στην αρχαία Ελλάδα, ακόμη και σε προσδιορισμούς όπως «Βασίλειο της Μακεδονίας του Φιλίππου του Β΄ ή του Μεγάλου Αλεξάνδρου» έδειχνε γεωγραφική περιοχή και όχι εθνότητα. Οι Μακεδόνες όπως οι Αθηναίοι, οι Σπαρτιάτες, οι Θηβαίοι, Κύπριοι κ.λ.π. ήταν όλοι Έλληνες.

γ. Μπορεί να στηρίξει εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος γειτονικών χωρών, όπως συνέβηκε πολλές φορές μέχρι τώρα.

δ. Δεν υπάρχει ομοιογένεια στον πληθυσμό του νέου κράτους. Σύμφωνα με ένα άρθρο στο περιοδικό Christian Science Monitor, στις 28 Οκτωβρίου 1992, στη σελίδα 19, από τον C.M.WOODHOUSE, πολύ γνωστό ιστορικό και πρώην μέλος του Βρετανικού Κοινοβουλίου ο οποίος υπηρέτησε τη Μεγάλη Βρετανία, στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια και μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο πληθυσμός αποτελείται από 40-45% Σλάβους, 30% Αλβανούς, 10% Έλληνες και 10% Τσιγγάνους και λοιπούς.

ε. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί την παραποίηση της ιστορίας της Μακεδονίας στους ακόλουθους ψευδείς ισχυρισμούς/επιχειρήματα που έχουν κατασκευασθεί από τους Σκοπιανούς αξιωματούχους, προκειμένου να υποστηρίξουν τις προσπάθειές τους να επιβάλουν τη χρήση του ονόματος Μακεδονία και των παραγώγων του:
* Ότι οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες, αλλά μια ξεχωριστή εθνότητα. * Ότι η γλώσσα τους δεν είναι η ελληνική, αλλά το ιδίωμα που ομιλείται στην περιοχή των Σκοπίων. * Ότι η Μακεδονία εκτείνεται προς Βορράν πολύ πέραν των ορίων της ιστορικής Μακεδονίας, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει πραγματικές σλαβικές περιοχές που δεν είχαν υπάρξει ποτέ τμήματα της Μακεδονίας στην αρχαιότητα και οι οποίες στην πραγματικότητα ήταν τμήματα της αρχαίας Δαρδανίας. * Ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αλλά ένα ξεχωριστό έθνος που είχε σχέση με τους Ιλλυριούς και τους Θράκες. * Ότι όταν οι Σλάβοι κατέβηκαν στη Βαλκανική, κατά τη διάρκεια του 6ου και 7ου αιώνων μ.Χ. συγχωνεύθηκαν με τους μη Έλληνες απογόνους των αρχαίων Μακεδόνων και έτσι δημιουργήθηκε ένα νέο έθνος οι Σλαβο-Μακεδόνες. * Ότι οι απόγονοι αυτών των Σλαβο-Μακεδόνων του μεσαίωνα είναι οι σημερινοί Μακεδόνες των Σκοπίων. * Ότι στη Βουλγαρία και Ελλάδα υπάρχουν κάτοικοι οι οποίοι ανήκουν σ΄αυτό το «Μακεδονικό Έθνος» οι οποίοι σχηματίζουν καταπιεσμένες μειονότητες των οποίων τα δικαιώματα πρέπει να αναγνωρισθούν. * Ότι οτιδήποτε αποκαλούμενο «Μακεδονικό», ήθη, έθιμα, πολιτισμός κ.λ.π. δεν είναι ελληνικό, αλλά δημιούργημα των Μακεδόνων του τύπου των Σκοπίων.
Φυσικά όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί, σε καμιά περίπτωση, δεν μπορούν να αντέξουν κριτική γιατί είναι τελείως αμφισβητήσιμοι τόσο με ιστορικά και εθνολογικά όσο και με πολιτιστικά ή κοινωνιολογικά κριτήρια. Τα επιχειρήματα να μη χρησιμοποιηθούν τα ονόματα «Μακεδονία» και «Μακεδονικός» είναι ουσιώδη και σε σύγκριση με τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών είναι συντριπτικά και αποφασιστικά.Οι κατασκευασμένοι από τους Σκοπιανούς ισχυρισμοί, που προαναφέρθηκαν, προβάλλονταν και προβάλλονται συνεχώς από τους αξιωματούχους των Σκοπίων όχι μόνο τότε που ήταν ομόσπονδο κράτος αλλά ιδιαίτερα και πιο επίμονα τώρα που είναι ανεξάρτητο κράτος. Μολονότι δεν αντέχουν ακόμη και στοιχειώδη κριτική δεδομένου ότι είναι ψευδείς και αδικαιολόγητοι, τα ακόλουθα αποδεικτικά στοιχεία θα αποδείξουν ότι τα αντικρούοντα αυτούς επιχειρήματα είναι ουσιαστικά, συντριπτικά και αποφασιστικής σημασίας.Η Μακεδονία από μόνη της, με τις χιλιετίες της παλιάς της δόξας, δεν θα επιτρέψει την αλλαγή της ιστορίας. Μόνο το άκουσμα των ονομάτων του Αριστοτέλη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η συνεισφορά τους στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, του πρώτου με τη σοφία του και του δεύτερου με την πολεμική του αρετή, την ανδρεία, την εξαίρετη πολιτική και τη μεγαλοσύνη του, θα έπρεπε να είναι αρκετά για να επαναφέρουν στα λογικά τους όλους αυτούς που προσπαθούν να παραποιήσουν την ιστορία της. Η Μακεδονία υπήρξε πάντοτε και εξακολουθεί να είναι ακόμη η πιο προχωρημένη έπαλξη και ο προμαχώνας της Ελλάδας. Όλες οι ιστορικές πηγές συμφωνούν αναφορικά με τη γεωγραφική θέση της αρχαίας Μακεδονίας της οποίας τα όρια ήταν τα ακόλουθα:

* Το Αιγαίο Πέλαγος και τα βουνά Καμβούνια, Πιέρια και Όλυμπος προς νότον.

* Οι λίμνες Οχρίδα και Πρέσπα και τα βουνά Βαμβούνα, Σκόμιο και Ροδόπη προς βορράν.


* Ο ποταμός Νέστος προς ανατολάς και τα βουνά Γράμμος και Πίνδος προς δυσμάς.

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2007

Το συνομωτικό σχέδιο κατά της Μακεδονίας

Χάρτης από άκρως απόρρητο εγχειρίδιο του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ που παρουσιάζει μέρη της βόρειας Ελλάδας και της δυτικής Βουλγαρίας ως "κατεχόμενεςμακεδονικές περιοχές", συμπεριλαμβανομένης της Θεσσαλονίκης, της Χαλκιδικής και του Αγίου Όρους!!


Το Μακεδονικό πρόβλημα είναι πολύ παλαιό και αποτελεί μέρος του Ανατολικού Ζητήματος, εκδηλώνεται δε κατά καιρούς σαν προσπάθεια εξόδου των Σλάβων στο Αιγαίο. Όμως σήμερα τούτο παίρνει καινούργιο χαρακτήρα. Το Αμερικανοσιωνιστικό συνωμοτικό κέντρο με το ψευδεπίγραφο όνομα των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» επιδιώκει :

α. την δημιουργία ενός κράτους-χωροφύλακα και προβοκάτορα στην καρδιά των Βαλκανίων για να ελέγχει , την Ν. Α. Ευρώπη, την Ε. Ε. και τους αγωγούς πετρελαίου που καταλήγουν στην περιοχή

β. για να μετατρέψει το κρατίδιο σε μια εκτεταμένη στρατιωτική και κατασκοπευτική βάση του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ (CIA, NSA κλπ)

γ. για να επεκτείνει την πολιτιστική δράση του κρατιδίου και έξω από τα σύνορα του, στο χώρο που έδρασε ο Μ. Αλέξανδρος, δεδομένου ότι συμπίπτει με την σημερινή στρατηγική προώθηση των ΗΠΑ προς Ανατολάς (Μέση Ανατολή-Περσία-Πακιστάν-Αφγανιστάν),

δ. για να δημιουργήσει ένα κράτος-γέφυρα για το Ισραήλ-με έδρα την Θεσσαλονίκη-που θα αποτελεί συνέχεια του υπό διαμόρφωση άξονος Ισραήλ-Κύπρος-Κρήτη-Σκόπια- Ευρώπη,

ε. για να αποσπάσει προσεχώς την Ελληνική Μακεδονία και Θεσσαλονίκη από την Ελληνική επικράτεια για να σφετερισθεί την Ελληνική πολιτιστική κληρονομιά. Το συνωμοτικό τούτο σχέδιο πήρε σάρκα και οστά από τον ΑμερικανοΕβραίο Χένρι Κίσσιγκερ, τέως αρχηγό του State Department. Το σχέδιο τούτο συντάχθηκε στο τέλος της δεκαετίας του 60 από τον Εβραίο καθηγητή Σόνενφέλντ , βοηθό του Κίσσιγκερ, και πήρε έκτοτε το όνομα του. Που υπάρχει η συνωμοσία; Την εποχή εκείνη ουδείς μπορούσε να διανοηθεί-λόγω του Ψυχρού Πολέμου-αλλαγή συνόρων στην Βαλκανική! Το σχέδιο Σόνενφελντ προβλέπει την απόσπαση της Ελληνικής Μακεδονίας υπέρ των Σκοπίων και την αλλαγή των συνόρων στα Βαλκάνια, που ήδη πραγματοποιείται . Την πληροφορία περί υπάρξεως του σχεδίου έλαβε πρώτος ο ευπατρίδης- εκδότης Ιωάννης Πασσάς από υψηλά ιστάμενο Εβραίο φίλο του στην Ελβετία και την μετέφερε στον δικτάτορα Παπαδόπουλο . Ύστερα από έρευνα της ΚΥΠ επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη του σχεδίου Σόνενφελντ. Μετά την μεταπολίτευση το ζήτημα τούτο ήλθε προς συζήτηση στην Ελληνική Βουλή περί το τέλος της δεκαετίας του 70 αλλά παραδόξως αποσύρθηκε και ουδεμία συζήτηση έγινε έκτοτε. Και ο νοών νοήτω για τα πλοκάμια της συνωμοσίας στον πολιτικό μας κόσμο! Η αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων με το ψευδεπίγραφο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από τις ΗΠΑ, και μάλιστα σαν η πρώτη πράξη της νέας ηγεσίας της υπερδύναμης μετά τις πρόσφατες εκλογές , ισοδυναμεί με απρόκλητη επίθεση κατά της Ελλάδος, σαν αυτή του Μουσολίνι το 1940. Αν η επιθετική αυτή ενέργεια των ΗΠΑ δεν αντιμετωπισθεί από σύσσωμο τον Ελληνισμό

α. θα καταλήξει σε εθνική τραγωδία ισάξια με την Μικρασιατική Καταστροφή , διότι θα συρρικνωθούν τα σύνορα της Ελλάδος στην Θεσσαλία,

β. θα αποστερήσει τον Ελληνισμό από τον Αλεξανδρινό Πολιτισμό. Όλα αυτά σε συδυασμό με την εν εξελίξει Τουρκική επιθετική επέκταση στο Αιγαίο, Θράκη και Κύπρο, και την ενεργή απολυτρωτική απαίτηση της Αλβανίας σε βάρος της Ελλάδος (θέμα Τσαμουριάς) στην Ήπειρο, δημιουργούν μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση πολιορκίας για τον Ελληνισμό, που τον υποχρεώνει να δώσει την ύστατη μάχη για την επιβίωση του.

του Υποστρατήγου ε.α. K. Χ. Κωνσταντινίδη

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2007

ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ

Για άλλη μία φορά, οι εν Ελλάδι ευρισκόμενοι εβραίοι, προσέφυγαν στην προσφιλή τους μέθοδο, την παραχάραξη της ιστορικής πραγματικότητος.
Αυτή η διαπίστωση εξάγεται από τα όσα διαδραματίσθηκαν τον Οκτώβριο του 1999, στα Χανιά της Κρήτης, με αφορμή την επαναλειτουργία της εκεί συναγωγής. Δοθείσης της ευκαιρίας, λοιπόν, οι εγχώριοι εβραίοι, δε δίστασαν να κάνουν λόγο για 2.500 περίπου χρόνια ιουδαϊκής παρουσίας στην Κρήτη. Προτού προβούμε στην παράθεση σχετικής ανακοινώσεως διαμαρτυρίας την οποία εξέδωσε η Συντονιστική Επιτροπή Κινήσεως Πολιτών Χανίων με αφορμή το γεγονός αυτό, εφιστούμε την προσοχή του αναγνωστικού μας κοινού στο γεγονός ότι προ ετών εβραίος ονόματι Ραέλ είχε συστήσει και προπαγάνδιζε την αυτονόμηση της Κρήτης από την Ελλάδα, αναπτύσοντας σχετική ανθελληνική δραστηριότητα. Επιπροσθέτως, κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, εβραίος πράκτωρ, περιβεβλημένος με την ιδιότητα του καθηγητή, ο Τζβη Ανκόρι, καταπόντιζε υδρίες στον βυθό της Κρήτης και ακολούθως διεξήγαγε θαλάσσιες αρχαιολογικές έρευνες, ανασύροντάς τις, προς δημιουργία της εντυπώσεως ότι οι σημίτες είχαν προαιώνια παρουσία στο νησί. Μάλιστα, ο ίδιος, εξέδωσε και σχετικό βιβλίο υπό τον προκλητικό τίτλο «Ιουδαϊκή Κρήτη», προς ενίσχυση της θεωρίας του…
Είναι προφανές λοιπόν, ότι το ενδιαφέρον των εβραίων για την Κρήτη ούτε από αγαθές προθέσεις εκκινεί, ούτε και τυχαίο είναι. Ας δούμε όμως την προκύρηξη την οποία εξέδωσαν οι κάτοικοι των Χανίων:
«Η Συναγωγή ΄Ετς Χαγίμ είναι σήμερα το μοναδικό μνημείο που μαρτυρεί την επί 2.300 χρόνια εβραϊκή παρουσία στην Κρήτη».
Ετσι πληροφορηθήκαμε με την ανακοίνωση του Κεντρικού Ισραηλητικού Συμβουλίου σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τώρα πως ένα μνημείο 600 ετών (πέτρινο κτίριο του 14ου αιώνος) μαρτυρεί και αποδεικνύει ότι η εβραϊκή παρουσία στο νησί έχει διάρκεια 2.300 ετών, αυτό αδυνατούμε να το καταλάβουμε. Αλλά φαίνεται ότι η αδυναμία μας αυτή δεν επεκτείνεται στους πολιτικούς και δημοτικούς άρχοντες που αποδεχόμενοι (;) τους ισχυρισμούς του Κ.Ι.Σ. παρευρέθησαν στα εγκαίνια της συναγωγής.
Αποδέχθησαν άραγε μόνο την παραπάνω ανακοίνωση ή και τα εξής:

α) Την μη Ελληνική καταγωγή των Κρητών,
β) Την Σερανεβοποίηση της πόλης μας,
γ) την ύπαρξη κοινωνικής βίας στα Χανιά,
δ) τον χαρακτηρισμό του άξεστου για όλους τους Χανιώτες.

Τα παραπάνω αποτελούν απόψεις του κ. Νικόλα Σταυρουλάκη, του μοναδικού εβραίου κατοίκου της πόλης μας και εκπροσώπου του Κ.Ι.Σ. που για χάρη του θα λειτουργεί από εδώ και στο εξής η συναγωγή. Διότι δεν υπάρχει άλλος εβραίος στην πόλη μας, τουλάχιστον προς το παρόν. Βέβαια σύντομα θα διαπιστωθεί η ύπαρξη «πολυπληθούς» εβραϊκής κοινότητας η οποία θα καταστεί και «σημαίνων» ρυθμιστικός παράγοντας των Χανίων. Δεν θεώρησαν απαραίτητο να διαφοροποιήσουν τη θέση τους από τις ανακοινώσεις αυτές, τονίζοντας ότι η παρουσία τους εκεί αφορά μόνο απότιση φόρου τιμής στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας…
Την χαρά του εξέφρασε ευθαρσώς ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης για την επαναλειτουργία της συναγωγής των Χανίων, συγχαίροντας παράλληλα όλους όσους συνέβαλλαν σ΄ αυτό το έργο. Για τον Κ. Μητσοτάκη, τον πολιτικό εκείνο που μόλις ανήλθε στην εξουσία έσπευσε να αναγνωρίσει το κράτος του Ισραήλ, η «συναγωγή αποτελεί κομμάτι της ιστορικής κληρονομιάς των Χανίων. Αποτελεί πολύτιμο μνημείο για την πόλη μας», δήλωσε επιγραμματικά ο κρητικός πολιτικός.
Ουδείς διαφωνεί με την τέλεση μνημοσύνου. Κανείς δεν αντέδρασε και κατά το παρελθόν όταν από το 1995 γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις. Η διαφορά και ο προβληματισμός προέκυψε από την στιγμή που το Κ.Ι.Σ. εμφανίσθηκε στο προσκήνιο με τους ανιστόρητους και αβάσιμους ισχυρισμούς του που είναι ουσιαστικά υϊοθέτηση ακραίων θέσεων εβραϊκού ρατσισμού. Και αυτό δεν είναι δική μας άποψη, αλλά του ΟΗΕ που με ανακοίνωσή του στις 10-11-1975 χαρακτηρίζει τον σιωνισμό ακραία μορφή ρατσισμού και ένοχο φυλετικών διακρίσεων. Την ίδια στιγμή δε κατηγορεί (μέσω του εκπροσώπου του, Σταυρουλάκης) τον χανιώτικο λαό για ρατσισμό και ξενοφοβία. Σημειώνουμε ότι το Κ.Ι.Σ. είναι σιτιζόμενο και από τον Ελληνικό λαό που αν δεν τον σέβεται τουλάχιστον ας μην τον προκαλεί. Δεν ξέρουμε αλλά το όλο «στήσιμο» μας θυμίζει την γνωστή παροιμία «Εβραίος έδερνε και φώναζε ότι τον δέρνουν».
Εξαίρεση και ταυτόχρονα παράδειγμα απετέλεσαν ο Νομάρχης Χανίων κ. Κατσανεβάκης και ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Ειρηναίος που προς τιμήν τους και προς τιμή των προγόνων μας τοποθετήθηκαν για λογαριασμό όλων μας. Είμαστε σίγουροι ότι η στάση τους έχει υποστηρικτές στο σύνολο του Χανιώτικου λαού.
Τελούμε εν αναμονή των οποιονδήποτε δράσεων-αντιδράσεων και καλούμε όλους τους πολιτικούς και τοπικούς φορείς να εγκαταλείψουν τη σιωπή.
Εκτός εάν συμφωνείτε με τους ισχυρισμούς του Κ.Ι.Σ. και του κ. Σταυρουλάκη, οπότε μπορείτε επίσης να πιστέψετε ότι «τα άλογα είναι πράσινα και τα γαϊδούρια πετάνε».

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2007

ΥΠΟΠΤΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ


Κοινός τόπος όλων αυτών των ανθελληνικών κέντρων είναι διάφορες οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα των μειονοτήτων στα... Βαλκάνια. Μέσα σ' αυτές τις μειονότητες όμως δεν υπάρχει καμία αναφορά για τους Έλληνες της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ, της ΒΟΡΕΙΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ, του ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ, της ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ! Ποιοι είναι αυτοί οι ''κύριοι'' λοιπόν σύμφωνα με όσα γράφουν στις επίσημες ιστοσελίδες τους; ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ Διοικητικό Συμβούλιο Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Πρόεδρος (ΠΡΩΗΝ ΠΡΌΕΔΡΟΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ) Kevin Boyle, Μέλος Ορέστης Γεωργιάδης, Μέλος Παναγιώτης Δημητράς, Μέλος Dimitrina Petrova, οι δύο τελευταίοι μέλη και του ουράνιου τόξου. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ Εκπρόσωπος Ναυσικά Παπανικολάτου Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή Σάββας Αγουρίδης, Teuta Arifi, Ivo Banac, Vladimir Bilandzic, Marcel Courthiade, Loring Danforth, Fernand de Varennes, Victor-Yves Ghebali, Henri Giordan, Krassimir Kanev, Will Kymlicka, Magda Opalski, Theodore S. Orlin, Dimitrina Petrova, Alan Phillips, Aaron Rhodes, Vladimir Solonari, Patrick Thornberry, Stefan Troebst, Boris Tsilevich, Tibor Varady, Marc Weller, (5 "Έλληνες" και 22 ξένοι). Βούλγαροι και Σκοπιανοί λοιπόν, είναι τα μέλη των ομάδων αυτών, τι πολεμούν; ΠΑΤΡΙΔΑ και ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ότι ακριβώς τους συμβούλεψε ο Κίσινγκερ.
Μία επίσκεψη σ' αυτά τα site θα σας πείσει για το δίκαιο των λόγων μας:

http://www.geocities.com/massacre1821/ http://www.biserbalkanski.com/mb/message_details.asp?bid=1&mid=369http://www.macedoniainfo.com/macedonia/papadakis.htm http://www.greekhelsinki.gr/bhr/greek/profile.html http://www.greekhelsinki.gr/bhr/greek/articles/pr_26_03_01.html http://www.florina.org/pdf/framework_convention_gr.pdf

Εύλογα όμως προκύπτουν ερωτηματικά για την στάση που συνεχίζουν να κρατούν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Ο κίνδυνος από ΒΟΡΡΑ δεν έχει εκλείψει.
Γιατί διελύθησαν οι στρατιωτικές μονάδες της Β. Ελλάδος και έκλεισαν περί τα 100 στρατόπεδα τα τελευταία χρόνια;
Προς ποιον όφελος η οπισθοχώρηση τού Στρατού από τα σύνορα;
Το Ν.Α.Τ.Ο. κάποτε ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση μείωση του ελληνικού στρατού από 178.500 σε 142.000 και με μια μικρή ακόμη αν μπορεί να γίνει μείωση να φτάσει τις 110.000 στρατό! Τα αποτελέσματα είναι ορατά: άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες πέραν όλων των άλλων, καθίστανται πλέον έρμαια των συμμοριών των λαθρομεταναστών και των λαθρεμπόρων ναρκωτικών, όπλων αλλά και...ανθρώπων.

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2007

ΤΙ ΕΨΑΧΝΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΗΣ MOSSAD


ΑΛΩΝΙΖΕΙ Η MOSSAD ΣΕ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ!
ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΘΩΩΘΗΚΑΝ ΕΙΧΑΝ ΞΑΝΑΣΥΛΛΗΦΘΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ!
Ως ένας από τους επαρκέστερους χειρισμούς συγκαλύψεως μιας καραμπινάτης υποθέσεως κατασκοπείας εις βάρος της χώρας μας χαρακτηρίζεται από ειδήμονες του χώρου των μυστικών υπηρεσιών το γεγονός που έλαβε χώρα τo περασμένο φθινόπωρο στην Κρήτη. Ο χαρακτηρισμός του χειρισμού ως επαρκούς προκύπτει αβίαστα και από το γεγονός ότι εκτελέσθηκε τόσο γρήγορα που ουδείς πρόλαβε να πάρει είδηση τι έγινε, βοηθούντος βεβαίως και του τρόπου με τον οποίο διοχετεύθησαν οι σχετικές πληροφορίες στον Τύπο. Ο λόγος για τους τέσσερις Ισραηλινούς, τρεις άντρες και μια γυναίκα, οι οποίοι συνελήφθησαν στις 18 Οκτωβρίου επ' αυτοφώρω βιντεοσκοπούντες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Κρήτη και οι οποίοι, σε λιγότερο από 24 ώρες "απεδείχθησαν" αθώοι τουρίστες.
Στις 18 του μηνός οι τέσσερις Ισραηλινοί ανεφέρθη στον Τύπο ότι συνελήφθησαν να βιντεοσκοπούν στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ότι πολίτες τους είχαν δει να περιφέρονται υπόπτως έξω από τη βάση της Σούδας, ότι αξιωματικός της 115 Πτέρυγας Μάχης εντόπισε τους Ισραηλινούς και ειδοποίησε την Αστυνομία, ότι είχαν δηλώσει ψευδή στοιχεία στο γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινήτων, ότι κατόπιν εντολής του γενικού αστυνομικού διευθυντού Κρήτης υποστρατήγου Ν. Κρινή ετέθησαν υπό διακριτική παρακολούθηση, ότι στην υπόθεση αναμείχθη και η ΕΥΠ κ.λπ. και τέλος συνελήφθησαν. Την επομένη, 19 Οκτωβρίου, κατόπιν άνωθεν παρεμβάσεως σύμφωνα με τις πληροφορίες του "Ε", οι 4 Ισραηλινοί παρεπέμφθησαν σε δίκη με την κατηγορία της παράνομης φωτογραφήσεως (σ.σ.: περί κατασκοπείας ούτε λόγος) και φυσικά, όπως έφθασε η υπόθεση στο δικαστήριο, εκηρύχθησαν αθώοι. Στο δικαστήριο ισχυρίσθηκαν ότι ήταν τουρίστες, ότι δεν ήξεραν ότι δεν επιτρέπεται η λήψη φωτογραφιών και εικόνων στρατιωτικών εγκαταστάσεων και ότι στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε απαγορευτική πινακίδα, γεγονός που επιβεβαίωσε και ένας αστυνομικός ο οποίος είπε ότι η πινακίδα αφαιρέθηκε κατά την εκτέλεση κάποιων έργων στην περιοχή. Τι έγινε στην πραγματικότητα; Θα αρκεσθούμε σε δύο μόνο στοιχεία. Πληροφορίες από έγκυρες πηγές στην Κύπρο αναφέρουν ότι οι εν λόγω Ισραηλινοί είχαν περάσει και από εκεί, όπως συνηθίζουν να περνούν κάθε φορά που διεξάγεται η γνωστή άσκηση Νικηφόρος - Τοξότης η οποία έληξε στις 20 Οκτωβρίου και ότι η εξ αυτών γυναίκα είχε γεννηθεί και σπουδάσει στην Τουρκία και είναι άγνωστο αν έχει όντως την ισραηλινή υπηκοότητα όπως αναφέρει το διαβατήριο της. Τα στοιχεία αυτά δεν είναι φυσικά τα μόνα και όλα είναι εις γνώσιν των υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας, οι οποίες εκινήθησαν βάσει συγκεκριμένων και προγενεστέρων πληροφοριών. Και φυσικά πληροφορίες για τουρίστες πριν από την άφιξή τους σε μια χώρα δεν υπάρχουν, παρά μόνο όταν οι τουρίστες δεν είναι… τουρίστες. Τι έκαναν εδώ οι τέσσερις Ισραηλινοί; Προφανώς ό,τι έκαναν το 1998 στην Κύπρο οι δύο άλλοι συμπολίτες τους Ούντι Αργκόβ (37 ετών_) και Ιγκόλ Νταμάρ (49 ετών), οι οποίοι πριν συλληφθούν στις 7 Νεομβρίου (1998) με προηγμένης τεχνολογίας κατασκοπευτικό εξοπλισμό και σημαντικές πληροφορίες που αφορούσαν τις κινήσεις της Εθνοφρουράς σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή, είχαν ταξιδεύσει στην Κύπρο και λίγο πριν: κατά την διάρκεια της ασκήσεως Νικηφόρος - Τοξότης (15 - 22 Οκτωβρίου).Πράκτορες… Οι δύο πράκτορες είχαν αρνηθεί την κατηγορία της κατασκοπείας, όπως και η κυβέρνησή τους, λίγες ημέρες μετά ο τότε Ισραηλινός πρθωυπουργός Μπ. Νετανιάχου είχε παραδεχθεί δημοσίως στην τηλεόραση ότι ήταν πράκτορες της ΜΟΣΑΝΤ, και από τις πρώτες ημέρες άρχισαν να ασκούν πιέσεις (μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος του Ισραήλ κ. Βάισμαν και κυρίως το πανίσχυρο ισραηλινό λόμπι των ΗΠΑ) στην κυπριακή κυβέρνηση για να τους αφήσει ελεύθερους. Οπερ και εγένετο λίγους μήνες αργότερα, με επίκληση μιας περίεργης αντιλήψεως περί εθνικού συμφέροντος υπό μίαν άλλην ευρυτέραν έννοια που άφησε έκθετο τουλάχιστον τον τότε υπουργό Αμύνης κ. Γιαννάκη Ομήρου. Ο οποίος, ουδόλως αδικαιολόγητα, είχε εκφράσει την ανησυχία του για την υπόθεση και την είχε συνδέσει ευθέως με την τουρκο-ισραηλινή συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών, διότι κατά τη δεύτερη μετάβασή τους στην Κύπρο (αφού πριν είχαν παρακολουθήσει την άσκηση Νικηφόρος - Τοξότης), οι δύο πράκτορες είχαν αποστολή τον εντοπισμό των πυραύλων S-300 στην Κύπρο. Μια αποστολή στην οποία, σύμφωνα με πληροφορίες και του τουρκικού Τύπου, συνεργάζονταν με τις τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών από τον Σεπτέμβριο του 1997, όταν είχε κορυφωθεί η προσπάθεια εντοπισμού τους στη φάση της μεταφοράς τους από την Ρωσία. Για να δοθεί μια ακόμη συνέχεια της δράσεως των Ισραηλινών πρακτόρων στην Κύπρο, η οποία τον Φεβρουάριο του 1999 έφτασε σε τέτοια επίπεδα ώστε απασχόλησε την κυπριακή Βουλή σε ειδική συνεδρίαση, αρκεί να πάμε λίγο πίσω. Το 1992 είχαν συλληφθεί άλλοι τέσσερις Ισραηλινοί πράκτορες στην Κύπρο, πάλι τρεις άνδρες και μια γυναίκα. Και αν πάμε λίγο ακόμη πιο πίσω, το 1975 είχαν συλληφθεί στο Σταυροβούνι άλλοι τρεις Ισραηλινοί, δύο άνδρες και η απαραίτητη γυναίκα, οι οποίοι φωτογράφιζαν και βιντεοσκοπούσαν το στρατόπεδο της 35ης Μοίρας Καταδρομών. Τα περιστατικά αυτά δεν είναι φυσικά τα μόνα. Το θέμα όμως, που προκύπτε στην συγκεκριμένη περίπτωση σε ό,τι δηλαδή αφορά τη χώρα μας είναι σαφώς άλλο. Αν πληροφορίες που αφορούν αρχικώς στη μεταφορά και εν συνεχεία στην εγκατάσταση των πυραύλων S-300 στην Κύπρο την προσφορά λήψη εικόνων από στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Κρήτη, τη συλλογή πληροφοριών για τις ασκήσεις Ελλάδος - Κύπρου Νικηφόρος - Τοξότης ή για τη βάση μιας Μοίρας Καταδρομών της κυπριακής Εθνοφρουράς, αποτελούν πληροφορίες χρήσιμες για την άμυνα του Ισραήλ ή για την σύμμαχό του Τουρκία.

Ηταν η παρατηρητικότητα ενός κύπριου εστιάτορα ή κάτι πιο συνωμοτικό από τον σκοτεινό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών που «έκαψε» τελικά τους δύο ισραηλινούς πράκτορες οι οποίοι συνελήφθησαν σχεδόν επ' αυτοφώρω από την κυπριακή αστυνομία να κατασκοπεύουν δραστηριότητες της Εθνικής Φρουράς; Και γιατί οι κυπριακές αρχές έσπευσαν να τους συλλάβουν αμέσως μετά τον εντοπισμό τους ­ στο παραλιακό χωριό Ζύγι ­ και δεν τους έθεσαν υπό στενή παρακολούθηση ώστε να διαπιστωθεί με βεβαιότητα το αντικείμενο της αποστολής τους; Οπως συνήθως συμβαίνει με τον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών και των κατασκόπων, οι ερωτήσεις είναι πάντοτε περισσότερες από τις απαντήσεις. Εκείνο που η Λευκωσία θεωρεί βέβαιο, πέραν πάσης αμφιβολίας, είναι ότι πρόκειται για κλασική υπόθεση κατασκοπείας στην οποία κάτι πήγε στραβά. Υψηλά ιστάμενη διπλωματική πηγή είπε στο «Βήμα»: «Ο εξοπλισμός που βρέθηκε στην κατοχή τους είναι τόσο σύγχρονος που διατίθεται μόνο σε μερικές χώρες. Δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι ήρθαν να κάνουν εδώ». Οι δύο Ισραηλινοί έφτασαν στην Κύπρο το πρωί της Παρασκευής (6 Νοεμβρίου) με την πτήση 429 των Κυπριακών Αερογραμμών από το Τελ Αβίβ. Νωρίς το βράδυ της επομένης η αστυνομία έθεσε υπό παρακολούθηση έναν άγνωστο άνδρα, ο οποίος κατευθυνόταν σε τηλεφωνικό θάλαμο που βρισκόταν πλησίον στρατοπέδου της Εθνικής Φρουράς, στη στρατιωτικά ευαίσθητη περιοχή Ζυγίου, μεταξύ Λευκωσίας και Λεμεσού. Ο διοπτροφόρος άνδρας με το ξυρισμένο κεφάλι έκανε ένα τηλεφώνημα και εγκατέλειψε τον θάλαμο. Στο σημείο αυτό σύμφωνα με Κύπριο, πρώην στέλεχος της ΚΥΠ, η αστυνομία διέπραξε το πρώτο λάθος: ένας αστυνομικός επιχείρησε να επαναφέρει τον αριθμό του τηλεφώνου με το οποίο επικοινώνησε ο άγνωστος, όχι μόνο χωρίς αποτέλεσμα, αλλά σβήνοντας από τη μνήμη τον αριθμό, τον οποίο κάποιος ειδικός ενδεχομένως να μπορούσε να εντοπίσει αργότερα. Ο άγνωστος άνδρας μετέβη από τον θάλαμο σε τουριστικό διαμέρισμα στην περιοχή και γύρω στις 8.30 το βράδυ μαζί με έναν ακόμη, πιο ηλικιωμένο, συνοδό βγήκαν έξω για να παρακολουθήσουν αυτοκινητοπομπή της Εθνικής Φρουράς που διερχόταν εκείνη τη στιγμή από την περιοχή. Και εδώ μπαίνει στην εικόνα ο εστιάτορας Πανίκος Χριστοδούλου, ο οποίος υποστηρίζει ότι είδε τους δύο άντρες δύο φορές στο παρελθόν στην περιοχή, κάτι υποψιάστηκε και ειδοποίησε την αστυνομία. «Η διαίσθησή μου ποτέ δεν με έχει προδώσει, ήξερα ότι όταν θα ερχόταν η αστυνομία δεν θα έφευγε με άδεια χέρια. Ολοι στο χωριό τούς υποψιαζόμασταν» δήλωσε αργότερα ο Χριστοδούλου. Ωστόσο αστυνομική πηγή ισχυρίστηκε ότι οι αρχές ασφαλείας είχαν ενημερωθεί νωρίτερα, σε ανώτατο μάλιστα επίπεδο. Αν πράγματι συμβαίνει το δεύτερο, εκτιμούν κυβερνητικοί κύκλοι, τότε η αποστολή των δύο Ισραηλινών είχε υπονομευθεί, ενδεχομένως λόγω των εσωτερικών ερίδων που μαστίζουν τον τελευταίο καιρό τη Μοσάντ, σύμφωνα με τον ισραηλινό Τύπο. Εχοντας εντοπίσει τον χώρο διαμονής των δύο, οι αστυνομικοί έσπευσαν να εξασφαλίσουν δικαστικό ένταλμα για να ερευνήσουν το διαμέρισμά τους και λίγο μετά τα μεσάνυχτα κτύπησαν την πόρτα. Τους άνοιξε ο πιο νεαρός, με το ξυρισμένο κεφάλι. Ο σύντροφός του έτρεξε να σβήσει τον ανιχνευτή συχνοτήτων που βρισκόταν στο δωμάτιό του και ήταν συνδεδεμένος με μαγνητόφωνο καταγράφοντας συνομιλίες στα ελληνικά· γλώσσα την οποία γνωρίζει αρκετά καλά, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές. Δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο επιχείρησε να διαγράψει τις μαγνητοφωνημένες συνομιλίες. Δεν επρόκειτο απλώς για συνομιλίες μεταξύ περιπολικών της αστυνομίας, όπως αφέθηκε να διαρρεύσει αρχικά, αλλά και για την επικοινωνία μεταξύ ενός μεταγωγικού πλοίου που θα εκφόρτωνε οπλισμό στο παραπλήσιο λιμάνι του Βασιλικού και αυτών που ανέμεναν το φορτίο στη στεριά, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες του «Βήματος». Αυτός ήταν και ο λόγος της στρατιωτικής αυτοκινητοπομπής, το βράδυ του Σαββάτου. Ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ) στρατηγός Δημήτριος Δήμου αποκάλυψε λίγες ώρες μετά το περιστατικό ότι τις μέρες που προηγήθηκαν της σύλληψης των δύο η ΕΦ είχε σοβαρή δραστηριότητα στην περιοχή. Πέραν των δύο υπερσύγχρονων ανιχνευτών συχνοτήτων (scanners), η αστυνομία βρήκε στο διαμέρισμα ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, σκληρούς δίσκους και δισκέτες καθώς και φορητά τηλέφωνα GSM. Δεν είναι γνωστό κατά πόσον η αστυνομία έχει καταφέρει να «μπει» μέσα στη μνήμη του υπολογιστή, αλλά στον ελληνοκυπριακό Τύπο διέρρευσε η πληροφορία ότι «τα φορητά τους τηλέφωνα έχουν κωδικούς που δεν "σπάζουν"». Βρέθηκαν επίσης τουριστικοί χάρτες με σημειωμένες διάφορες τοποθεσίες, οι οποίες συμπίπτουν με ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε πολλά σημεία του νησιού. Ωστόσο δεν είναι μόνο ο υπερσύγχρονος εξοπλισμός που έχει πείσει τις κυπριακές αρχές ότι πρόκειται για κλασική υπόθεση κατασκοπείας, αλλά και η συμπεριφορά των δύο. Τόσο ο 37χρονος Ούντι Αργκόβ όσο και ο 49χρονος Ιγκολ Νταμάρ επέδειξαν την αναμενόμενη συμπεριφορά μετά τη σύλληψή τους. Αρνήθηκαν ότι οι χάρτες και ο εξοπλισμός τούς ανήκουν και ως σήμερα δεν έχουν αποκαλύψει κάτι ουσιαστικό στις ανακριτικές αρχές. Κατά την προσαγωγή τους στο δικαστήριο εμφανίστηκαν ψύχραιμοι αλλά αμίλητοι και μόνο με μία στροφή του κεφαλιού τους προσπάθησαν να αποφύγουν τα τηλεοπτικά συνεργεία και φωτογράφους που τους ανέμεναν εναγωνίως. Στους δύο χωριστούς αστυνομικούς σταθμούς όπου κρατούνται εμφανίζονται ευγενικοί, αλλά απόλυτα τυπικοί με τους φύλακές τους. Ισραηλινοί δημοσιογράφοι, που έσπευσαν κατά δεκάδες στην Κύπρο μετά τη σύλληψη, υποστηρίζουν ότι οι Αργκόβ και Νταμάρ είναι jumbers, φρασεολογία που χρησιμοποιεί η Μοσάντ για πράκτορές της που έχουν έδρα το Ισραήλ και μεταβαίνουν για σύντομο χρονικό διάστημα σε άλλες χώρες με αποστολή την άμεση συλλογή πληροφοριών για άτομα ή στρατιωτικές δραστηριότητες. Τους δύο Ισραηλινούς επισκέφθηκαν αμέσως μετά τη σύλληψή τους αξιωματούχοι της ισραηλινής πρεσβείας στη Λευκωσία. Το 1992 είχαν συλληφθεί στη Λευκωσία τέσσερις Ισραηλινοί, δύο άνδρες και δύο γυναίκες, οι οποίοι προσπαθούσαν να εγκαταστήσουν μηχανισμό υποκλοπής τηλεφωνικών συνδιαλέξεων στην πολυκατοικία που στέγαζε την ιρανική πρεσβεία στην Κύπρο. Στη διάρκεια της σύντομης δίκης οι τέσσερις διέμεναν μέσα στην ισραηλινή πρεσβεία. Οι Αργκόβ και Νταμάρ φέρονται ως τακτικοί επισκέπτες στην Κύπρο. Διέμεναν στο ίδιο διαμέρισμα στη διάρκεια της μεγαλύτερης άσκησης της ΕΦ, «Νικηφόρος», μεταξύ 15 και 22 Οκτωβρίου, στην οποία συμμετέχει και η ελληνική πολεμική αεροπορία και το ναυτικό. Ενα μεγάλο μέρος του «Νικηφόρου» εκτυλίσσεται στην ευρύτερη περιοχή Ζυγίου, η οποία στο παρελθόν έχει αναφερθεί και ως πιθανή τοποθεσία για τη δημιουργία ναυτικής βάσης. Το γεγονός ότι οι δύο jumbers δεν έχουν δώσει οποιαδήποτε στοιχεία στις ανακριτικές αρχές έχει προκαλέσει σύγχυση όσον αφορά το πραγματικό αντικείμενο της αποστολής τους. Η επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι είχαν πληροφορίες για την εκφόρτωση οπλισμού στο λιμάνι του Βασιλικού και ήθελαν να διαπιστώσουν κατά πόσο επρόκειτο για τμήματα των ρωσικών πυραύλων S-300. Το Ισραήλ έχει εμμέσως εναντιωθεί στην πιθανή εγκατάσταση των πυραύλων στην Κύπρο, κυρίως, σύμφωνα με στρατιωτικούς κύκλους, διότι το ραντάρ του συστήματος θα είναι σε θέση να παρακολουθεί τον ισραηλινό εναέριο χώρο. Ο υπουργός Αμυνας Γιαννάκης Ομήρου εξέφρασε την ανησυχία του για το περιστατικό σύλληψης των Αργκόβ και Νταμάρ, συνδέοντας την όλη υπόθεση με την τουρκοϊσραηλινή συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας, η οποία, όπως είπε, περιλαμβάνει και την ανταλλαγή πληροφοριών. Μία άλλη εκδοχή που έχει διαρρεύσει, αλλά στηρίζεται ως επί το πλείστον σε εικασίες παρά σε πληροφορίες, είναι ότι το ενδιαφέρον των Ισραηλινών εστιαζόταν στα αμερικανικής κατασκευής όπλα που διαθέτει η Εθνική Φρουρά, ενώ στον κυπριακό Τύπο δημοσιεύθηκε και η εκτίμηση ότι οι δύο πράκτορες αναζητούσαν τις τοποθεσίες όπου αποθηκεύονται οι γαλλικοί πύραυλοι «Εξοσέτ». «Αν η κυπριακή αστυνομία παρακολουθούσε τους δύο Ισραηλινούς ακόμη λίγες ώρες προτού τους συλλάβει ενδεχομένως να ξέραμε τι ακριβώς έψαχναν» σημείωσε σε επικριτικό τόνο κυβερνητικός αξιωματούχος. Αύριο οι Αργκόβ και Νταμάρ θα παρουσιαστούν εκ νέου στο δικαστήριο και αναμένεται με ενδιαφέρον να διαφανεί κατά πόσο η αστυνομία θα ζητήσει ανανέωση του διατάγματος κράτησής τους για διεξαγωγή περαιτέρω ερευνών ή θα είναι έτοιμη να απαγγείλει το κατηγορητήριο.

ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ - Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Αναμφίβολα ο Ελληνισμός, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, καλείται να αντιμετωπίσει ένα μέτωπο εσωτερικών και εξωτερικών απειλών, οι οποίες σχετίζονται άμεσα με την επιβίωσή του ως ''Εθνους, άπτονται της Εθνικής του Κυριαρχίας αλλά και της διαφυλάξεως της Εθνικής του υποστάσεως. Μία από τις βασικότερες εξωτερικές επιβουλές, η δυσμενής έκβαση της οποίας συνεπάγεται την πρόκληση μίας νέας Εθνικής τραγωδίας, αναίμακτης αυτή τη φορά αλλά εξ ίσου οδυνηρής με τις προγενέστερες αιματηρές, είναι αυτή η οποία σχετίζεται με το λεγόμενο Μακεδονικό ζήτημα.
Η κατακόρυφη διόγκωση αλλά και η κατά παράδοξο τρόπο ευρείας εκτάσεως, προβολή του Μακεδονικού θέματος, συνιστά ένα ζήτημα, το οποίο θα πρέπει να προβληματίσει και να ευαισθητοποιήσει, κάθε εναπομείναντα, Εθνικά σκεπτόμενο 'Ελληνα.
Θραύση, στην κυριολεξία, κάνει και η ανθελληνική προπαγάνδα, η οποία διεξάγεται σε εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού, αναφορικά με το μείζονος σημασίας αυτό Εθνικό θέμα. Πρωτοπόροι, στην ανθελληνική αυτή εκστρατεία, τίθενται και πάλι οι εβραίοι, οι οποίοι καταβάλλουν τιτάνιες ομολογουμένως προσπάθειες, προκειμένου να «αποδείξουν» την... σλαβική καταγωγή των Μακεδόνων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα επ’ αυτού, είναι η περίπτωση της μεταπτυχιακής ερευνήτριας του Πανεπιστημίου του Πρίνστον, Αναστ. Καρακασίδου, η οποία υπό την προτροπή και συνεπικουρία του εβραίου ανθρωπολόγου Χέρτσφελντ, πανεπιστημιακού καθηγητή του Χάρβαντ, παρουσίασε μία ιστορική ανθρωπολογική εργασία, δια της οποίας αμφισβητεί την Ελληνική προέλευση των Μακεδόνων. Πρέπει να τονισθεί, ότι σύμφωνα με υφιστάμενες, απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες, το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο, δέχεται επί πολλών ετών τις γενναιόδωρες οικονομικές χορηγίες, του ουγγροεβραίου βαθύπλουτου επιχειρηματία Τζωρτζ Σόρος, ο οποίος ως γνωστόν στηρίζει την οικονομία των Σκοπίων. Οι εβραίοι, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να παραχαράξουν και να διαστρεβλώσουν, με τους συνεργούς τους, την ιστορία. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι και η «Ευρωπαϊκή Ιστορία» του Ντυροζέλ, η οποία κυκλοφόρησε ευρύτατα προ ολίγων ετών, παρέλειψε τυχαία (!) κάθε αναφορά στην Ελλάδα. Αποκαλύπτεται λοιπόν ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο βιασμού της ιστορικής πραγματικότητας και της αλήθειας από τους σιωνιστές, δεδομένου ότι ο συγγραφεύς της τυγχάνει εβραίος...
Το 1993, το κρατικό έκτρωμα των Σκοπίων, εξέδωσε το βιβλίο του Αλεξάντερ Μπατκόβσκι «Η ιστορία των Εβραίων της Μακεδονίας», στο οποίο αναφέρεται, η σύμπνοια που διέκρινε τους εβραίους και τους σκοπιανούς. Ανάμεσα στα άλλα θέματα που θίγει ο συγγραφέας, κάνει λόγο για τη συμβολή των εβραίων στην επανάσταση του «'Ιλλιντεν», η οποία είχε ως αποτέλεσμα την θανάτωση χιλιάδων Ελλήνων, με στόχο την ανεξαρτητοποίηση της Μακεδονίας, κάνοντας μνεία στον ηγετικό ρόλο, των εβραίων αδελφών Καμχή, σε αυτή την εξέγερση.
Σε συνέδριο το οποίο διεξήχθη εξ’ άλλου στη Θεσσαλονίκη (Νοέμβριος 1992), με θέμα τις Εβραϊκές Κοινότητες της Νοτιανατολικής Ευρώπης κατά τους τελευταίους πέντε αιώνες, η εβραία «ιστορικός» Ρένα Μόλχο, η οποία μάλιστα τυγχάνει και πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης του Ελληνικού Εβραϊσμού, προέβη σε ψευδείς ισχυρισμούς της μορφής, ότι η πλειοψηφία των κατοίκων της Θεσσαλονίκης ήταν εβραίοι, κατά το 1912. Εδώ αξίζει να σημειωθεί, ότι παραδέχθηκε την αντίδραση των εβραίων της περιοχής, στην ενσωμάτωση της Θεσσαλονίκης στον Εθνικό Ελληνικό κορμό. Στο σημείο ακριβώς αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι εβραίοι, δια του περιοδικού τους «Χρονικά» (τεύχος Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου 1992), έχουν προβάλλει την «άποψη» του τουρκοεβραίου περιηγητή Ελβιγιά Τσελεμπή ότι «...ο πρώτος κτίσας την πόλιν ταύτην (την Θεσσαλονίκης), ήταν ο Σολωμόν!».
Στο συνέδριο, είχε τοποθετηθεί ο 'Ελλην ιστορικός κ. Σκορδύλης, ο οποίος ανέφερε τις παρασκηνιακές προσπάθειες τις οποίες κατέβαλλαν οι εβραίοι για τη διεθνοποίηση της Μακεδονίας υπό ιουδαϊκή διοίκηση, ενώ επίσης τόνισε τη συγκρότηση μικτής τουρκο-βλαχο-εβραϊκής επιτροπής, με έδρα την Κωνσταντινούπολη, έργο της οποίας υπήρξε η προώθηση της αυτονόμησης της Μακεδονίας.
Πέραν ωστόσο από τις όποιες μεμονωμένες εκτιμήσεις θα ήταν μάταιο να αναζητήσουμε τους συντάκτες ανθελληνικών εκθέσεως, είτε πρόκειται για ετήσιες εκθέσεις - πορίσματα του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, είτε για τη διαβόητη Έκθεση από τους σιωνιστικούς μισελληνικούς κύκλους.
Οι καθοδηγητές του «περιούσιου λαού» και άξιοι διάδοχοι σε μισελληνισμό του δημίου Χ. Κίσσιγκερ, ανάβουν στην κυριολεξία φωτιές, υποδαυλίζοντας με τη μέθοδο της τεχνητής οξύνσεως, μέσω του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ανύπαρκτα ζητήματα, π.χ. αυτά τα περί μειονοτήτων Αρβανιτών και Βλάχων, εμμένοντας ταυτόχρονα στη θέση περί υπάρξεως σλαυομακεδόνων, ενώ την ίδια στιγμή το σιωνιστικό δηλητήριο διαποτίζει απ’ άκρου εις άκρον την Ελληνική γη.
Ποιος αλήθεια μπορεί να χρηματοδοτήσει τα Σκόπια και πώς αυτά θα μπορούσαν να καλύψουν τις τεράστιες δαπάνες που απαιτεί η πολυέξοδη προπαγάνδα την οποία διεξάγουν σε ολόκληρο τον κόσμο, τη στιγμή που πρόκειται για ένα κρατικό έκτρωμα πάμπτωχο; Θα ήταν φαιδρό να υποστηρίξει κάποιος ότι τα Σκόπια είναι «αυτόφωτα» καθώς και ότι διαρκώς αυξάνονται, επιδίδονται στην άσκηση μίας αυτοδύναμης επιθετικής εξωτερικής πολιτικής. Επίσης φαντάζει εξωπραγματικό, να δεχθούμε ότι τα Σκόπια έχουν αναθέσει την προβολή των θέσεών τους σε παγκόσμιο επίπεδο, στην μεγαλύτερη αμερικανοεβραϊκή εταιρεία δημόσίων σχέσεων, την «Hill and Knowton», στην οποία έχει καταφύγει, καθόλου συμπτωματικά, και η Τουρκία...
Ποια παρασιτική δύναμη κινεί λοιπόν τα Σκόπια; Η αποκάλυψη της τοποθετήσεως που είχαν ανέκαθεν οι εβραίοι στο χώρο των υποστηρικτών της «Ανεξάρτητης Μακεδονίας», δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες.
Η αδιαμφισβήτηση ανάμειξη των εβραίων ιδρυτών του ΚΚΕ Αβραάμ Μπεναρόγια και Κουν Βεντούρα, οι οποίοι μάλιστα ως βουλευτές του ιδίου κόμματος, έθεσαν θέμα ανεξαρτητοποιήσεως της Μακεδονίας το 1927 μέσα στην Ελληνική Βουλή, στην τρισάθλια απόπειρα διασπάσεως της Μακεδονικής γης από τον Ελλαδικό κορμό, φωτίζει αρκετά το παρασκήνιο.
Η εβραϊκή καταγωγή του Υπουργού Εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας Καρντέλι, ο οποίος διετέλεσε ΥΠ.ΕΞ. επί των ημερών διακυβερνήσεως της χώρας από τον εβραιοκροάτη Γιόζιπ Μπροζ Τίτο, δεν είναι γεγονός τυχαίο. Αμφότεροι υπήρξαν εμπνευστές και θεμελιωτές του ομοσπόνδου κρατιδίου της «Μακεδονίας».
Την ίδια ακριβώς ώρα, «αμερικανοί» γερουσιαστές, εβραϊκής καταγωγής, προέβαιναν σε δηλώσεις περί αμέσου δημιουργίας ανεξαρτήτου Μακεδονικού κράτους, ασκώντας ισχυρές πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση με κάθε μέσο. Στις χλιαρές αντιδράσεις της τότε Ελληνικής κυβερνήσεως (1945-46), αντιτάχθηκε από την επίσημη αμερικανική πλευρά ο ισχυρισμός, ότι κάθε διπλωματικό διάβημα της Ελλάδος κατ’ αυτών των θέσεων, θα είχε ως αποτέλεσμα τη μη χορήγηση οικονομικής βοήθειας προς την καταστραφείσα χώρα μας και τότε όλοι εσίγησαν...
'Ολα αυτά τα ιστορικά στοιχεία, εάν τελικά αναλυθούν μεθοδικά, εξαντλητικά και συσχετισθούν, αποδεικνύουν ξεκάθαρα, την ταυτότητα της κατασκότεινης εκείνης δυνάμεως, που απεργάζεται αργά αλλά μεθοδικά, την προσάρτηση της Μακεδονίας ολόκληρης στα Σκόπια.
Ανέκαθεν οι εβραίοι στόχευαν στην απόσπαση της Μακεδονίας. Οι ραδιουργίες τους, σε όλα τα επίπεδα, το αποδεικνύουν. Από τα χρόνια ήδη της τουρκοκρατίας, ο εβραϊκής καταγωγής Ταάλ Μπέης, είχε επιδοθεί στην σφαγή του Μακεδονικού Ελληνισμού. Ακόμη και η ίδρυση του Μακεδονικού Κομιτάτου των Βουλγάρων, τρομοκρατική - δολοφονική οργάνωση που τόσο βασάνισε τον Μακεδονικό Ελληνισμό κατά τα έτη 1900-1908, ήταν έμπνευση, που υλοποιήθηκε από τους βουλγαρίζοντες κρυπτοεβραίους Γιόζεφ και Γιάγκοφ. Μεταγενέστερα, το 1905, η επανάσταση του «'Ιλλιντεν», όπως προαναφέρθηκε, στηρίχθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος στην ενεργό συμμετοχή των εβραίων, υπό την ηγεσία των αδελφών Καμχή.
Την ίδια μισελληνική στάση, επέδειξαν οι εβραίοι κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Ειδικότερα το 1912, οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι έλεγχαν τη στοά «Αλιάνς», συγκέντρωσαν, υπό μορφή εράνου και παρέδωσαν στην Τουρκία το μυθικό ποσό των 650.000.000 χρυσών λιρών (Δημοσίευμα Εφημερίδας «Εστία», 9 Οκτωβρίου 1912), ενώ μέλη της εβραϊκής κοινότητας, συγκρότησαν εθελοντικό σώμα και πολέμησαν κατά του Ελληνικού στρατού, στο πλευρό των Τούρκων.
Και σήμερα, οι ίδιοι μισελληνικοί - σιωνιστικοί κύκλοι, υποκινούν το τεχνητό αυτό ζήτημα. Αρκεί να αναφερθεί ότι ο βασικός σύμβουλος επί εξωτερικών θεμάτων του εβραίου πρώην προέδρου των Σκοπίων Γκλιγκόρωφ (Μωυσή Μωυσέγεφ), ήταν ο επίσης εβραϊκής προελεύσεως Μωυσώφ. Ο σημιτικής καταγωγής Μωυσώφ, πριν από τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, κατείχε το αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών της χώρας.
Επί των ημερών μας, ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου «Κόρνεγκι» Μόρτον Αμπράμοβιτς, ο οποίος προπαγανδίζει ακατάσχετα υπέρ των Σκοπίων, είναι εβραίος, ενώ η επίσης εβραϊκής καταγωγής οικογένεια Ροκφέλλερ, σύγχρονοι μεγιστάνες του πλούτου, ύψωσαν πρώτοι τη σημαία των Σκοπίων στο μέγαρό τους στη Νέα Υόρκη. Εξ’ άλλου ο Λόρδος 'Οουεν, που διετέλεσε ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ στο Γιουγκοσλαβικό και Μακεδονικό ζήτημα, έχοντας προδικάσει απροσχημάτιστα την αναγνώριση των Σκοπίων ως «Μακεδονία», τυγχάνει εκλεκτό μέλος της σιωνιστικής λέσχης Μπίλντεμπεργκ.
Σύμφωνα άλλωστε με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, η οικονομία των Σκοπίων στηρίζεται στη βοήθεια των εβραίων. Πέρα από την παραγωγή και διακίνηση τεραστίων ποσοτήτων ηρωίνης, δια της κατεργασίας του στοιχείου οξικός ανιδρύτης, το οποίο εισάγεται από το Ισραήλ, η σκοπιανή οικονομία στηρίζεται στην ενίσχυση των σιωνιστικών κύκλων και ειδικότερα στην εισροή κεφαλαίων από τον εβραϊκής καταγωγής μεγαλοχρηματιστή Τζωρτζ Σόρος. Ο Σόρος έχει συστήσει 18 ιδρύματα σε διάφορες ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη, όπως Ρωσία, Ν. Αφρική και Σκόπια κ.ά. ιδρύματα τα οποία σύμφωνα με δηλώσεις του «...χαλούν χρήματα για τη δημοκρατία...».
Εσχάτως ο Σόρος, επιδιώκει να αποκτήσει τα μεταλλεία του Παγγαίου (μεταλλεία εξορύξεως χρυσού και αργύρου), μία επιδίωξη η οποία εάν υλοποιηθεί, θα οδηγήσει την Μακεδονία σε οικονομική υποδούλωση.
Τα Σκόπια εξ’ άλλου, δανειοδοτήθηκαν με το ποσό των 80 δισεκατομμυρίων δολαρίων υπό ευνοϊκότατες συνθήκες, ποσό το οποίο θα διατεθεί για αναπτυξιακά έργα. Υπεύθυνος για τη χορήγηση του Δανείου από τη Διεθνή Τράπεζα, είναι ο εβραίος Μισέλ Νοέλ, ενώ ένθερμη συνήγορος της ενισχύσεως των Σκοπίων, είναι η επίσης εβραϊκής καταγωγής αξιωματούχος της Διεθνούς Τραπέζης Αν Ελουόν. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι πέραν της οικονομικής βοήθεια, οι σκοπιανοί έχουν από τους εβραίους εξασφαλίσει και «πνευματική βοήθεια».
Ο «καθηγητής» Ντάνφορθ, ο οποίος σε ξένο πανεπιστημιακό ίδρυμα προπαγανδίζει υπέρ της υπάρξεως Σλαυομακεδόνων, είναι εβραίος, όπως εβραίοι είναι επίσης και οι εγχώριοι υποστηρικτές τους- Μωυσέγεφ, Λίποβατς και Σωμερίτης, καθηγητής και δημοσιογράφος αντίστοιχα. Η πρώην αρχηγός του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μαντλίν Ολμπράιτ, η οποία έχει εκφράσει φιλοσκοπιανές και ανθελληνικές θέσεις, ενώ πρωτοστάτησε στο βομβαρδισμό της Σερβίας είναι εβραϊκής καταγωγής, κόρη εβραίου διπλωμάτη από την Τσεχία, ενώ ο υπουργός Αμύνης των ΗΠΑ κατά την ίδια περίοδο, Ουίλιαμ Κοέν, επίσης ανθέλλην, τυγχάνει εβραίος.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει ν’ αναφερθεί ότι ουδέποτε, κατά την αρχαιότητα, η Θεσσαλονίκη διέθετε ισχυρή εβραϊκή κοινότητα. Από της ιδρύσεως μάλιστα της πόλεως (4ος αιών π.Χ.) μέχρι σήμερα, ο πληθυσμός της συμπεριελάμβανε ελάχιστο αριθμό εβραίων, τόσο μηδαμινό στον αριθμό, ώστε οι ιστορικοί δεν ασχολήθηκαν καν με την καταγραφή του.
'Οταν ο Σαούλ ή Παύλος επισκέφθηκε τη Θεσσαλονίκη τον 1ο αιώνα μ.Χ. η εβραϊκή παροικία ήταν αρκετά ισχνή.
Ο κατακλυσμός της Θεσσαλονίκης από την εβραϊκή λαίλαπα, άρχισε να πραγματοποιείται κατά τον 16ο αιώνα, όταν οι εβραίοι εγκαταλείπουν ομαδικώς την Ισπανία, συνεπεία των διώξεων που υπέστησαν από την Ιερά Εξέταση. Σημαντικό ρεύμα εβραίων προς την Θεσσαλονίκη, παρατηρείται επίσης προς το 1720-1730, προερχόμενο από την Ιταλία. Το ρεύμα αυτό δεν προέρχεται από διωγμούς, αλλά εκδηλώνεται όταν οι εβραίοι διαπιστώνουν ότι λόγω της οθωμανικής κατοχής, μπορούν να εξαπλώσουν ασυδότως τις εκμεταλλευτικές τους δραστηριότητες σε ελληνικό έδαφος, όπως και το πράττουν, όσο καλύτερα μπορούν.
'Οπως προκύπτει από τις ίδιες τις εβραϊκές μαρτυρίες (περιοδικό «Χρονικά», τεύχος Μαίου-Ιουνίου 1994, σελ. 24), οι εβραίοι ανέκαθεν απομυζούσαν τον Μακεδονικό και κατ’ επέκταση τον γηγενή Ελληνισμό. Τα ακόλουθα στοιχεία είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτικά των παρασιτικών δραστηριοτήτων τους: «Στα 1821, κατά την έκρηξη της ελληνικής επανάστασης, πολλοί χριστιανοί της Θεσσαλονίκης συνελήφθησαν. Για την απελευθέρωσή τους, οι Τούρκοι αξιωματούχοι εισέπραξαν ως λύτρα 440.000 γρόσια. Για να συγκεντρώσουν αυτό το ποσόν οι χριστιανοί, δανείσθηκαν από Εβραίους τραπεζίτες προς 30-50% επιτόκιο, με ενέχυρο τιμαλφή και σκεύη των ναών, λαμβάνοντας μετρητά το ένα δεύτερο ή ένα τρίτο της αξίας. Δυστυχώς δεν ξέρουμε από ποιούς τραπεζίτες».
Οι εβραίοι τοκογλύφοι με πρωτοπόρους τους αδελφούς Μοδιάνο, είχαν απομυζήσει κατά τέτοιο τρόπο την πόλη, ώστε να έχει περιέλθει στην κατοχή τους, ένα μεγάλο τμήμα της Θεσσαλονίκης. 'Οπως μας πληροφορεί το περιοδικό «Χρονικά», «...Οι αδελφοί Μοδιάνο κατείχαν πολύ σημαντική κτηματική περιουσία με τα μέτρα της Θεσσαλονίκης της εποχής, το ύψος της οποίας με τραπεζικούς υπολογισμούς, έφτανε τις 700.000 λίρες και περιελάμβανε πολλά αστικά ακίνητα και υπεραστικά γήπεδα. Πιο κοντά στην πραγματικότητα από τους αριθμούς ήταν η λαϊκή έκφραση ότι «η μισή Θεσσαλονίκη ήταν δική τους», έκφραση που διασώθηκε ως τις μέρες μας.
Η παρασιτική δραστηριότητα των εβραίων «αργυραμοιβών» (εξωραϊσμένη ονομασία των εβραίων τοκογλύφων) προσέλαβε τέτοιες διαστάσεις, ώστε ακόμη και οι τοπικές αρχές συναλλάσσονταν, εξ’ ανάγκης μαζί τους: «κατά την εποχήν της καταβολής των δόσεων εις το τελωνείον καπνού, είτε κατά τας αποστολάς των χρημάτων δια τας ανάγκας του στρατού, επειδή δεν προλαμβάνεται η κοπή νομισμάτων εγκαίρως, προσφεύγουν εις την εξεύρεσιν χρημάτων με τόκους», («Χρονικά», Μάιος - Ιούνιος 1994).
Οι εβραίοι εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την δεινή θέση στην οποία είχε περιέλθει το Ελληνικό στοιχείο κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, θησαυρίζοντας στην κυριολεξία. Οι ίδιοι οι εβραίοι, στα «Χρονικά», ομολογούν: «Από τον 18ο αιώνα, καθώς ο χρηματικός φόρος γενικεύθηκε στην οθωμανική αυτοκρατορία, ολοένα και περισσότερα χωριά άρχισαν να δανείζονται από πλούσιους εβραίους ή τούρκους με πολύ υψηλό επιτόκιο, με αποτέλεσμα να μετατρέπονται σταδιακά σε τσιφλίκια, στο βαθμό που οι κάτοικοι των χωριών αδυνατούσαν να ανταποκριθούν στους βαρείς φόρους και τους αυξανόμενους τόκους. Πολλά χωριά από τη Θεσσαλονίκη είχαν αυτή την τύχη», («Χρονικά», Μάιος - Ιούνιος 1994).
Κάτω μόνο από αυτό το πρίσμα μπορεί να εξαντληθεί η πυρπόληση του εβραϊκού συνοικισμού Καμπέλ στη Θεσσαλονίκη, όπως άλλωστε και της συναγωγής τους, κατά την προπολεμική περίοδο, από την Ελληνοκεντρική οργάνωση ΕΕΕ, μία αντίδραση που υποδήλωνε την αγανάκτηση των Θεσσαλονικέων, για τα δεινά που είχαν υποστεί από την απάνθρωπη εβραϊκή εκμετάλλευση.
Αυτή είναι η θέση των εβραίων στο Μακεδονικό ζήτημα, μία θέση την οποία άλλωστε δεν είναι αφελείς να την προβάλλουν επίσημα, αλλά συγκεκαλυμμένα μα ουσιαστικά, περιοριζόμενοι απλώς να δηλώνουν ότι «...το κράτος του Ισραήλ θα ευθυγραμμισθεί με την όποια απόφαση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας».
Της «Ευρωπαϊκής Κοινότητας» που είναι δικό τους δημιούργημα και άρα θα αποφασίσει σύμφωνα με τις επιδιώξεις τους που είναι δεδομένες... Κατά τα άλλα, για να τηρούν τα προσχήματα, το Κεντρικό Ισραηλιτκό Συμβούλιο, οργανώνει παρωδίες εκδηλώσεων για τη Μακεδονία. Οργανώνει επιτηδευμένα εκδηλώσεις που φαινομενικό σκοπό έχουν να καταδείξουν την... Ελληνικότητα της Μακεδονίας, όχι όμως προβάλλοντας τα ιστορικά τεκμήρια εκατοντάδων χιλιετιών, αλλά επικαλούμενοι την... Παλαιά Διαθήκη, χωρίς την συμβολή της οποίας, το «Μακεδονικό» ζήτημα θα παρέμενε... αδιευκρίνιστο.
Την ίδια στιγμή που υποκριτικά «μάχονται» για το Μακεδονικό ζήτημα, υπονομεύουν κατά τον χειρότερο τρόπο τις Ελληνικές θέσεις σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς που ελέγχουν. Σήμερα ο πρωθυπουργός Σημίτης (Ααρών Αβουρής) ισχυρίζεται ότι το Μακεδονικό θα λυθεί «με αμοιβαίες υποχωρήσεις» και «συνεργασία», δηλώνοντας ότι «η συζήτηση γύρω από το όνομα των Σκοπίων δεν οδηγεί πουθενά», προαναγγέλλοντας την επερχόμενη μειοδοτική υπαναχώρηση.
Εάν λοιπόν η Ελλάδα διαθέτει τους εβραίους συμπαραστάτες της στο Μακεδονικό αλλά και σε κάθε άλλο Εθνικό ζήτημα, δεν έχει να φοβηθεί, πέραν της ολοκληρωτικής υπονομεύσεως, τίποτε απολύτως άλλο...

http://www.geocities.com/anaxfiles/forum/mzion.html

Πως κατερρίφθη ο ηρωικός πιλότος Κ. Ηλιάκης.

Την Τρίτη 23 Μαΐου το μεσημέρι απογειώνονται από τουρκικό αεροδρόμιο απέναντι από την Ρόδο δύο F-16 και ένα RF-4, παράλληλα μία τουρκική φρεγάτα πλέει στα διεθνή ύδατα ανοιχτά της Κρήτης. Τα ραντάρ της Κρήτης από την προηγούμενη μέρα έχουν εντοπίσει την μεταστάθμευση των τουρκικών πολεμικών στην βάση απέναντι από την Ρόδο, άρα γνώριζαν ότι οι Τούρκοι θα επιχειρούσαν έξοδο για την συνηθισμένη κατασκοπευτική τους δράση.
Τα τουρκικά μαχητικά κινούνται προς την Κρήτη και δύο ελληνικά F-16 απογειώνονται από την βάση των Χανίων. Όταν αποκτούν οπτική επαφή διαπιστώνουν ότι το ένα τουρκικό αεροσκάφος είναι αεροφωτογραφικό. Τα τρία τουρκικά πετούν σχεδόν παράλληλα και τα δύο ελληνικά έρχονται από πίσω. Ο σμηναγός Κ. Ηλιάκης μπαίνει ανάμεσα στο ένα τουρκικό F-16 και το RF-4 για να πάρει τα νούμερά του και να διαπιστώσει τα φωτογραφικά μηχανήματα και τα όπλα που φέρει. Το άλλο τουρκικό F-16 (σμηναγός Xαλί Iμπραήμ) αφήνει τον σχηματισμό και έρχεται πίσω από τον Έλληνα πιλότο Κ. Ηλιάκη, ενώ ο άλλος Έλληνας πιλότος έχοντας μείνει πιο πίσω, έρχεται πίσω από τον Τούρκο και τον εγκλωβίζει. Ο Τούρκος σμηναγός λέει στον Κ. Ηλιάκη να φύγει δίπλα από το RF-4 ενώ παράλληλα τον εγκλωβίζει. Ο Έλληνας πιλότος δεν φεύγει, ο Τούρκος μιλά συνθηματικά στους άλλους δύο Τούρκους πιλότους και εξαπολύει ένα πύραυλο, ενώ ταυτόχρονα τα τρία τουρκικά αεροσκάφη στρίβουν προς διάφορες κατευθύνσεις. Ο πύραυλος πλήττει το αεροσκάφος του Κ. Ηλιάκη το οποίο εκρήγνυται. Ο άλλος Έλληνας πιλότος εξαπολύει και αυτός ένα πύραυλο, αλλά λόγω του απότομου ελιγμού του Τούρκου τον βρίσκει στο φτερό και τον καταρρίπτει. Συνέβη λοιπόν αερομαχία και όχι «σύγκρουση ή ατύχημα» όπως προσπαθούν να μας πείσουν.
Ας δούμε τώρα και μερικά στοιχεία καθώς και πληροφορίες που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω, τα οποία σημειώνω δεν αποτελούν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.Κατ' αρχήν ο Αιγύπτιος πιλότος του πολιτικού αεροσκάφους δήλωσε ότι είδε δύο εκρήξεις (στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων την πρώτη μέρα, οι εφημερίδες την επομένη έγραψαν για μία έκρηξη). Αν όντως είχε γίνει σύγκρουση των δύο μαχητικών με ταχύτητες άνω των 500 μιλίων που πετούσαν θα έβλεπε μία έκρηξη και δεν θα είχε σωθεί κανείς.
Έπειτα ο Φιλιππινέζος καπετάνιος δήλωσε και αυτός ότι άκουσε και είδε πρώτα μία μεγάλη έκρηξη και μετά είδε και μία μικρότερη δεύτερη με λιγότερο καπνό (τηλεοπτικός σταθμός Αlpha). Ακριβώς, επειδή ο άλλος Έλληνας πιλότος τον βρήκε στο φτερό για αυτό είδε λιγότερο καπνό. Επίσης αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πρόλαβε να ενεργοποιηθεί το αυτόματο σύστημα εκτίναξης του καθίσματος και να διασωθεί τελείως ανέπαφος. Ο Φιλιππινέζος καπετάνιος, ενώ είχε προορισμό τον Πειραιά, τελικά πήγε στη Μάλτα, γιατί;
Πως δικαιολογείται ο πανικός και το σοκ της ελληνικής κυβέρνησης αν όντως ήταν «σύγκρουση-ατύχημα»; Στην δεκαετία του 1990 είχαν πέσει δύο τουρκικά και ένα ελληνικό μαχητικό με νεκρούς πιλότους και από τις δύο πλευρές κατά την διάρκεια αναχαιτίσεων και εμπλοκών, όμως δεν ακολούθησε ούτε κλιμάκωση της κρίσης, ούτε θερμό επεισόδιο όπως στην τελευταία περίπτωση, ενώ οι ελληνοτουρκικές σχέσεις τότε δεν ήταν καθόλου «ειδυλλιακές» σε αντίθεση με την σημερινή συνεχώς καλλιεργούμενη «ελληνοτουρκική φιλία».
Γιατί βρέθηκαν στον αέρα περί τα 120 μαχητικά και από τις δύο πλευρές, πράγμα που δεν συνέβη στις προηγούμενες περιπτώσεις; Στην Κρήτη ενεργοποιήθηκαν οι S-300 κάτι που δεν μεταδόθηκε από πουθενά. Οι Τούρκοι έδειξαν διάθεση να τελειώσει γρήγορα αυτή η ένταση που δημιουργήθηκε ακριβώς επειδή γνώριζαν ότι από υπαιτιότητα του πιλότου τους ξεκίνησε και για αυτό και τα τουρκικά μέσα κράτησαν χαμηλούς τόνους μετά από υποδείξεις της πολιτικο-στρατιωτικής ηγεσίας της Αγκυρας. Οι Τούρκοι από τις τρεις η ώρα το μεσημέρι της Τρίτης ανακοίνωσαν ότι ο Έλληνας πιλότος είναι νεκρός. Είναι επόμενο αφού ο πιλότος τους, τους είχε αναφέρει ότι είδε τα πάντα, αφού είχε «εκτελέσει» τον Έλληνα πιλότο από πολύ κοντά.
Γιατί το ΥΠΕΘΑ δεν δίνει στη δημοσιότητα την αναφορά του άλλου Έλληνα πιλότου, καθώς και το video από το δεύτερο F-16 αφού ήταν «ατύχημα»; Είναι φανερό ότι επιχειρείται συγκάλυψη των αληθινών γεγονότων όπως και στην περίπτωση των Ιμίων.
Οι παραπάνω διαπιστώσεις και τα ερωτήματα επιβεβαιώνουν κατηγορηματικά την περιγραφή της αερομαχίας και της κατάρριψης του ηρωικού σμηναγού Κ. Ηλιάκη. Για αυτούς τους λόγους οι Έλληνες πιλότοι μας είναι τόσο εξαγριωμένοι και τρέχουν οι πολιτικοί να κατευνάσουν τα πνεύματα. Δεν είναι δε καθόλου απίθανο τώρα που η κ. Μπακογιάννη θα πάει στην Τουρκία, να επισκεφθεί τον Τούρκο πιλότο για να δει πως είναι η υγεία του και να του ζητήσει συγνώμη επειδή τον καταρρίψαμε.
Οι αφιλότιμοι και ανελλήνιστοι πολιτικοί «μας» δυστυχώς συνεχίζουν να εμπαίζουν τον ελληνικό λαό και να συρρικνώνουν τα κυριαρχικά του δικαιώματα, καθιστώντας τον συμμέτοχο σε αυτά που ήδη του ανήκουν και για τα οποία έχει καταβάλλει βαρύ φόρο αίματος για να τα ελευθερώσει, αλλά και για να τα κρατά ελεύθερα. Η υποχωρητικότητα τους έναντι των παραλόγων και ανιστόρητων διεκδικήσεων των γειτόνων μας και όχι μόνον, δεν έχει όρια. Έχει όμως όρια η ανοχή και η υπομονή των Ελλήνων.

ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ-ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ

Επί 30 χρόνια ακούμε και διαβάζουμε για τις περίφημες διεκδικήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο χωρίς να έχουμε καταφέρει να φωτίσουμε το ομιχλώδες τοπίο που καλύπτει αυτές τις διεκδικήσεις. Είναι τυχαία άραγε η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο; Είναι τυχαίο το ζήτημα που τέθηκε από τους Τούρκους σχετικά με τους Αεροδιαδρόμους της Ρόδου, Είναι τυχαίο γεγονός η διπλωματική εμπλοκή της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. και οι συναντήσεις Κληρίδη - Ντενκτάς; Είναι τυχαίο γεγονός οι 2 συναντήσεις Παπανδρέου - Τζέμ μέσα σε διάστημα 10 ημερών; Είναι τυχαία η επιλογή των σημείων που επιλέγουν οι Τούρκοι πιλότοι όταν πραγματοποιούν τις παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου χώρου;Ξεκινώντας πολύ πριν το 1974 όταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Ελληνοαμερικανός Σπύρος Αγκνιου, είχε ειπωθεί δημόσια τόσο από αυτόν όσο και από πολλούς Αμερικανούς αξιωματούχους ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει σταγόνα πετρέλαιο δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «όποιος βρει έστω ένα ποτήρι πετρέλαιο στο Αιγαίο να μου το φέρει να το πιω».Από δημοσιεύματα τόσο του Ελληνικού όσο και του Αμερικανικού τύπου είχε διοχετευτεί στο κοινό η πεποίθηση ότι όλες οι έρευνες για την αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο είχαν αποβεί άκαρπες. Την ίδια τακτική είχαν ακολουθήσει και διάφοροι πολιτικοί της Μ. Βρετανίας για την Κύπρο με αποκορύφωμα αυτή του ύπατου αρμοστή Εντουαρντ Κλέϊ στις 23 Απριλίου του 2001 όταν έσπευσε να δηλώσει ότι «στην Κύπρο υπάρχει τόσο πετρέλαιο όσο φιστ ικοβούτυρο κάτω από το Μάντσεστερ». Κατά την περίοδο της Χούντας ξεκίνησαν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Θάσου και Καβάλας τα πρώτα κοιτάσματα πετρελαίου. Τότε είχαν γίνει πολλές έρευνες και είχαν ανακαλυφθεί 5 πετρελαιοφόροι ορίζοντες. 4 εντός των Ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 μιλίων και ένας εκτός των 6 μιλίων ΑΛΛΑ εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Από τους πετρελαιοφόρους ορίζοντες εντός των 6 μιλίων, οι 2 ήταν άμεσα εκμεταλλεύσιμοι αλλά περιορισμένης περιεκτικότητας . Ως δια μαγείας η μελέτη για τον πέμπτο ορίζοντα εκτός των 6 μιλίων... εξαφανίστηκε! Την εποχή αυτή η Αγκυρα άρχισε να δείχνει έμπρακτα σε διπλωματικό επίπεδο το ενδιαφέρον της για την περιοχή αλλά το υψηλό κόστος εξόρυξης και διύλισης του πετρελαίου δεν είχε κινήσει την «πολεμική μηχανή» των Τούρκων αφού είχαν θέσει ως προτεραιότητα την περιοχή της Μοσούλης και τα κοιτάσματα πετρελαίου της Κύπρου!

Καραμανλής, ο πρώτος που αξιοποίησε πολιτικά την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο
Όταν έπεσε η Χούντα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ζήτησε να ενημερωθεί για όλες τις έρευνες που είχαν πραγματοποιηθεί στο Αιγαίο. Εκτίμησε ότι η πετρελαϊκή κρίση του 1973 - που ανέβασε τις τιμές από 3 δολάρια το βαρέλι στα 14 - ίσως προσέλκυε κάποιους επενδυτές στο Αιγαίο. Η πολιτική ευφυΐα του Καραμανλή τον οδήγησε σε συζητήσεις με τους Ευρωπαίους που βρέθηκαν μπροστά σε μεγάλη έκπληξη. Στο Αιγαίο υπήρχαν πετρέλαια!!! Ο αείμνηστος ηγέτης κατάφερε να τραβήξει την προσοχή των Ευρωπαίων αφού όλες οι μελέτες οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι 3 περιοχές (μια στο Βόρειο Αιγαίο, μία στο Νότιο και μια ακόμη για την οποία δεν μπορεί κάποιος να καταλήξει με σαφήνεια για το που βρίσκεται) αποτελούσαν ίσως το μεγαλύτερο ανεκμετάλλευτο κοίτασμα πετρελαίου παγκοσμίως. Το 1976 είχε αρχίσει να διαφαίνεται η επιθυμία των Ευρωπαίων για να ολοκληρωθεί η ένταξη της Ελλάδος στην τότε ΕΟΚ γεγονός που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση των ΗΠΑ και των Τούρκων οι όποίοι δεν έβλεπαν με «καλό μάτι» μια τέτοια κίνηση. Σε διπλωματικό επίπεδο τόσο ο Κων/νος Καραμανλής όσο και ο Πέτρος Μολυβιάτης, είχαν εκμεταλλευτεί τα μέγιστα από την απόδειξη ότι το Αιγαίο είναι το «Φορντ Νοξ του Μαύρου Χρυσού». Όταν οι Γαλλικές πετρελαϊκές εταιρίες έδειξαν την εμπιστοσύνη τους στις μελέτες της Ελληνικής Κυβέρνησης, ακολούθησαν και άλλες που συνέτειναν στην παραδοχή ότι ο Καραμανλής έχει δίκιο! Τότε οι Τούρκοι διπλωμάτες αντελήφθησαν ότι η πολιτική Καραμανλή απέφερε καρπούς στην Ελλάδα και σε μια πράξη δυναμικής παρουσίας έβγαλαν το ερευνητικό σκάφος «Χόρα» στο Β.Α. Αιγαίο. Ηταν η πρώτη επίσημη διεκδίκηση των Τούρκων που ουσιαστικά αποτελούσε μια προειδοποίηση των ΗΠΑ ότι το «Αιγαίο ΔΕΝ ανήκει στους Ελληνες».
Βυθίστε το "ΧΟΡΑ": Γιατί όμως;
Το «Χόρα» επεχείρησε να πραγματοποιήσει έρευνες εκτός των 6 μιλίων των θαλασσίων συνόρων μας αλλά εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας (δηλαδή της περιοχής που το βάθος της θάλασσας είναι σχετικά μικρό) και μάλιστα σε μια περιοχή που όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω είναι μια από τις 2 που οι τούρκοι έχουν θέσει από τότε στο στόχαστρό τους. Για την ιστορία, όταν ο Π. Μολυβιάτης αναζήτησε τον Α. Παπανδρέου για να τον ενημερώσει, ο τελευταίος βρισκόταν στη Θράκη από όπου είπε και το ιστορικό «βυθίστε το Χόρα» χωρίς όμως να έχει διαπιστωθεί εως σήμερα αν το είπε αφού προηγουμένως είχε έρθει σε συνεννόηση με την Κυβέρνηση Καραμανλή.Μέχρι τότε η Τουρκία ήταν ανήμπορη να αντιδράσει αφού σε στρατιωτικό επίπεδο η Ελλάδα είχε ένα τεράστιο προβάδισμα στον αέρα γεγονός που καθιστούσε οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια ανέφικτη από πλευρά της. Τελικά τότε το «Χόρα» επέστρεψε άπραγο στη βάση του αφού η οποιαδήποτε κίνηση των Τούρκων θα έφερνε πολεμική σύρραξη με την Ελλάδα και όλοι εκτιμούσαν ότι η Τουρκία θα ηττηθεί.

MΠΑΜΠΟΥΡΑΣ: Mια λέξη που επί δύο ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ήταν στο ψυγείο
Οι έρευνες για τα πετρέλαια συνεχίστηκαν τόσο επί Καραμανλή όσο και επί Παπανδρέου. Το 1978, δηλαδή πριν μπει η Ελλάδα στην ΕΟΚ, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη σε μια περιοχή για την οποία γινόταν πολύς λόγος. Πρόκειται για την περιοχή στην οποία η Χούντα είχε διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολύ πλούσια πετρελαϊκά κοιτάσματα αλλά η προηγούμενη μελέτη είχε χαθεί!!! Η μελέτη ανέφερε ότι 10 ναυτικά μίλια από το Ακρωτήριο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ της Θάσου, υπάρχει ένα τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου, ΑΜΕΣΑ αξιοποιήσιμο, σε μικρό βάθος από την επιφάνεια και με κόστος εξόρυξης ίσο με αυτό των πηγαδιών που υπάρχουν στη Σ. Αραβία! Το κόστος εξόρυξης στη Σ. Αραβία ήταν 5 δολάρια το βαρέλι και η μελέτη καταδείκνυε ότι στην θαλάσσια περιοχή του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ το κόστος ήταν μόλις 4,8 δολάρια /βαρέλι γεγονός που την καθιστούσε ισότιμη με μια οποιαδήποτε εξόρυξη σε χερσαίο έδαφος. Αντίθετα, οι εξορύξεις σε θαλάσσιες περιοχές είναι πάντοτε ακριβότερες όπως αυτές για παράδειγμα του πετρελαίου Μπρέντ. Στον ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ, το κοίτασμα ήταν «καθαρό» από θειάφι, γεγονός που έκανε την εκμετάλλευσή του πιο ελκυστική Σύμφωνα με την έρευνα αυτή το συγκεκριμένο κοίτασμα προσφερόταν για μια παραγωγή που μπορούσε να φτάσει και τα 200.000 βαρέλια ημερησίως. Στον διπλωματικό πυρετό που ακολούθησε η ευρωπαίοι είχαν αρχίσει να δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για την Ελληνική συμμετοχή στην ΕΟΚ αφού προσδοκούσε από την Ελλάδα πολλά στον τομέα της Ενεργειακής Πολιτικής.Ευτυχώς τότε η Ελλάδα εισήλθε στην ΕΟΚ, ακόμη και πριν την Ισπανία. Οι Αμερικανοί αντελήφθησαν ότι η Ελλάδα ακολουθώντας της Ευρωπαϊκή της πορεία θα έχαναν το παιχνίδι του Αιγαίο και όταν ανέλαβε την Πρωθυπουργία ο Α. Παπανδρέου ακολούθησαν μια σειρά γεγονότων που οδήγησαν στο «αυτοεμπάργκο» των Εξοπλισμών από την Ελληνική πλευρά με αποτέλεσμα η Τουρκία να αποκτήσει μια αισθητή υπεροχή στον «αέρα» αποκτώντας σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη τύπου F-16. Το γεγονός αυτό οδήγησε τους Αμερικανούς στην περαιτέρω ενίσχυση των Τούρκων που πλέον έθεταν ανοιχτά το θέμα της Υφαλοκρηπίδας. Ο λόγος ήταν απλός! Όλα τα άμεσα αξιοποιήσιμα κοιτάσματα πετρελαίου δεν βρισκόταν εντός των 6 μιλίων ούτε και στα διεθνή ύδατα.
Τα κοιτάσματα που είχαν ανακαλυφθεί μέχρι τότε βρισκόταν εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας.Το 1984-85 ο τότε Πρωθυπουργός της χώρας Α. Παπανδρέου προχώρησε σε νέες έρευνες και δειγματοληψίες από την περιοχή ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ οι οποίες επιβεβαίωσαν τις προηγούμενες μελέτες και έδωσε εντολή να συνεχιστούν και άλλες στην περιοχή των Δωδεκανήσων και στη Νότια Κρήτη. Η ευφορία που επικρατούσε στο υπουργείο Ενέργειας ήταν μεγάλη αφού για πολύ καιρό πίστευαν ότι η ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο ήταν ένας θρύλος που είχε δημιουργήσει η Κυβέρνηση Καραμανλή με σκοπό να βοηθήσει την Ελλάδα στην ενταξιακή της πορεία στην ΕΟΚ.

Oι Ρώσοι και το Mea Culpa του Α. Παπανδρέου
ον Δεκέμβριο του 1986 η Ελληνική πλευρά έρχεται σε επαφή με επιχειρηματικό κολοσσό από την Σ. Ενωση με σκοπό την αξιοποίηση κάποιων κοιτασμάτων καθώς και την χρηματοδότηση των ερευνών και σε άλλες περιοχές του Αιγαίου. Η διαφαινόμενη συμφωνία με τους Ρώσους δεν άργησε να φέρει την απάντηση των Τούρκων οι οποίοι αυτή τη φορά αφού κλιμάκωσαν τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, ανακοίνωσαν τον Μάρτιο του 1987 την έξοδο του νέου υπερσύγχρονου ερευνητικού τους σκάφους «Σισμίκ». ΚΑΙ αυτή τη φορά το «Σισμίκ» όπως και προηγουμένως το «Χόρα», κατευθύνθηκε στη θαλάσσια περιοχή του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ. Και τότε ο Α. Παπανδρέου προειδοποίησε ότι με τον πρώτο ηχοβολισμό του «Σισμίκ» τα πλοία του πολεμικού Ναυτικού θα το βύθιζαν.
Η Ελληνική πολεμική μηχανή τέθηκε σε πλήρη ετοιμότητα αποδεικνύοντας ότι οι προειδοποιήσεις Παπανδρέου θα πραγματοποιούνταν ανά πάσα στιγμή. Η σύρραξη αποφεύχθηκε πραγματικά την τελευταία στιγμή και το «Σισμίκ» επέστρεψε άπραγο στην Τουρκία. Δυστυχώς όμως σε διπλωματικό επίπεδο η νέα τουρκική διεκδίκηση είχε καταγραφεί!Τον Φεβρουάριο του 1988 Παπανδρέου και Οζάλ συναντούνται στο Νταβός της Ελβετίας και συμφωνούν μεταξύ άλλων ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ να μπει στο ψυγείο. Χωρίς λοιπόν να πέσει ούτε μια τουφεκιά η Τουρκία κατάφερε να στερήσει από την Ελλάδα το αναφαίρετο δικαίωμά της να εκμεταλλευτεί μια τεράστια πλουτοπαραγωγική της πηγή. Λίγο αργότερα ο Α. Παπανδρέου παραδέχεται το λάθος του λέγοντας το θρυλικό ..."Mea culpa".6 χαμένα χρόνια και η πολιτική αστάθεια στην ΕλλάδαΑκολούθησε η κυβερνητική αστάθεια των επόμενων ετών η οποία βρήκε το 1990 την Κυβέρνηση Μητσοτάκη ανίσχυρη να διαδραματίσει ισχυρό ρόλο στη διεθνή διπλωματική σκηνή. Επιπλέον η εύθραυστη κοινοβουλευτική υπεροχή Μητσοτάκη την καθιστούσε ανίκανη να επαναφέρει ένα τέτοιο θέμα την στιγμή μάλιστα που είχε να αντιμετωπίσει επιπλέον το «Μακεδονικό». Ετσι χάθηκαν άλλα 3 χρόνια Τα χρόνια αυτά οι τούρκοι με το πρόσχημα των επιστημονικών ερευνών εκτέλεσαν εκατοντάδες μελέτες του υπεδάφους του Αιγαίου κυρίως με το «Πίρι Ρέις». Το σκάφος που ανήκει στο «Ινστιτούτο Θαλασσίων Ερευνών και Τεχνολογίας του Παν/μιου της 9ης Σεπτεμβρίου (Ντοκούζ Σεισόλ)» και εδρεύει στη Σμύρνη είχε μια και μόνο τακτική. Απέπλεε συχνά πυκνά από τη Σμύρνη με κατεύθυνση τον κόλπο του Ξηρού (ανοιχτά της Καλλίπολης) με πρόσχημα τις θαλάσσιες βιολογικές έρευνες. Στην πραγματικότητα όμως πραγματοποιούσε με μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας που είχε αποκτήσει υποθαλάσσιες έρευνες για την χαρτογράφηση των κοιτασμάτων πετρελαίου που βρίσκονται στα Διεθνή ύδατα. Σιγά-σιγά και με τις ελληνικές κυβερνήσεις να προσπαθούν να απεμπλακούν από άλλα προβλήματα οι Τούρκοι κατάφεραν και αυτοί να αποκτήσουν μια σαφή εικόνα του Βόρειου Αιγαίου ακόμη και σε περιοχές που βρίσκονται κάτω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

H αλλαγή πολιτικής. Σημίτης - Παπαντωνίου αλλάζουν τα δεδομένα
Το τέλος της πολιτικής περιπέτειας της Ελλάδας έρχεται με την Κυβέρνηση Σημίτη που ουσιαστικά ήταν αυτή που ανακαίνισε το θέμα των πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι το 1996 οι Αμερικάνοι απέκτησαν ένα κατά το κοινός λεγόμενο «Μάτι» στην περιοχή της Λεκάνης της Αν. Μεσογείου. Με δύο νέους υπερσύγχρονους δορυφόρους οι ΗΠΑ είχαν πλέον σαφή εικόνα για τις πιθανές θέσεις των πετρελαϊκών κοιτασμάτων του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου γενικότερα αφού οι δορυφόροι αυτοί είχαν την ικανότητα να ανιχνεύουν κηλίδες λαδιού στην επιφάνεια της θάλασσας γεγονός που αποτελεί μιας πρώτης τάξης ένδειξη για ύπαρξη πετρελαίου στην περιοχή.Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι η εξόρυξη πετρελαίου στη Θάσο (περιοχή Πρίνου) είναι αποτέλεσμα των πρώτων ερευνών που αναφέραμε και αποτελεί τμήμα της αρχικής μελέτης όπου έκανε λόγο για πετρελαϊκό ορίζοντα, όχι όμως αυτόν της θέσης ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ. Αντίθετα ήταν μια από τις δύο περιοχές που οι μελέτες έκαναν λόγο για περιορισμένα κοιτάσματα πετρελαίου.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ: Κοιτάσματα σε πολλές περιοχές - Σύμπτωση τα ΙΜΙΑ;Γύρω στο 1996 οι Τούρκοι στρέφουν την προσοχή τους στη περιοχή της Δωδεκανήσου όπου Αμερικανικοί δορυφόροι είχαν εντοπίσει κηλίδες λαδιού κοντά σε 14 περιοχές που εκτείνονταν από την Ρόδο ως την Κω. Παράλληλα έκανε την εμφάνισή του ένας χάρτης με άλλες 20 περιοχές από τη Λήμνο ως την Σάμο που εμπλέκονταν σε διάφορα σενάρια ύπαρξης πετρελαίου. Την ίδια περίοδο αρχίζει να γίνεται λόγος για αντίστοιχες περιοχές στην ελεύθερη Κύπρο.Η κυβέρνηση Σημίτη βάζει τότε στο παιχνίδι τους Γερμανούς, αφού είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται η πρόθεση Σημίτη-Παπαντωνίου να απευθυνθούν σε ειδικούς συμβούλους από την Γερμανία στις έρευνες στον υποθαλάσσιο χώρο της Θάσου.Είναι αρκετά τρομακτικό - για να είναι σύμπτωση η συγκυρία της κρίσης των Ιμίων - αφού πριν την κρίση και πάλι οι τούρκοι είχαν δυσανασχετήσει με την καθυστέρηση της μελέτης κατασκευής του πετρελαϊκού αγωγού Μπακού - Τσειχάν και έψαχναν τρόπους για να βάλουν στο παιχνίδι Αμερικανικών συμφερόντων πετρελαϊκές εταιρίες. Ενας χάρτης που είχαν δημοσιεύσει οι Aegean Times σε ανύποπτο χρόνο καταδείκνυε ότι όλο το Ανατολικό Αιγαίο αποτελεί μια τεράστια πηγή υδρογονανθράκων και μάλιστα σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως από τον τύπο. Ο χάρτης αυτός έκανε την εμφάνισή του λίγο πριν την κρίση των Ιμιων. Η κρίση αυτή δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η επισφράγιση της 30ετούς πολιτικής των Τούρκων στο Αιγαίο. Οι «γκρίζες ζώνες» δεν είναι τίποτε άλλο από περιοχές της Ελληνικής επικράτειας που στην συντριπτική τους πλειοψηφίας ενέχονται σε έρευνες ή συζητήσεις περί ύπαρξης κοιτασμάτων πετρελαίου. Πάνω απ΄ όλα όμως τα Ιμια ήταν η απέλπιδα προσπάθεια των Τούρκων να παζαρέψουν κομμάτι της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας όπως αποδείχτηκε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Η επιβεβαίωση των ... φημών: O ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ δεν είναι φήμη
Στις 14 Ιουνίου του 2000 τα ΜΜΕ επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των δύο επιπλέον κοιτασμάτων στον Πρίνο αφού δημοσιεύτηκε ένα Δ. Τ. της Kavala Oil που ανανκοίνωνε ότι εντοπίστηκαν σε βάθος 2.900 μέτρων δύο άριστα κοιτάσματα πετρελαίου και μάλιστα 4 μίλια ανοιχτά του Κόλπου Περάμου της Καβάλας. Πρόκειται για τα κοιτάσματα που έχουμε προαναφέρει για τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί οι πρώτες μελέτες που οδήγησαν τελικά στον «Πρίνο». Η διαφορά ήταν ότι σε αντίθεση με το παλιό κοίτασμα που είχε 60% περιεκτικότητα σε θειάφι τα νέα κοιτάσματα είχαν ποσοστό 7%. Μάλιστα ο τότε πρόεδρος της Κavala Oil k. Νίκος Λούτσιγκας δήλωσε ότι ένα εκ των δύο κοιτασμάτων είναι ποιο ενδιαφέρον από το άλλο. Η ανακοίνωση αυτή επιβεβαίωσε ότι ο Πρίνος δεν είχε μόνο ένα κοίτασμα όπως λεγόταν παλιά αλλά αποτελούσε μια περιοχή ύψιστης σημασίας. Πολύ περισσότερο δε, όταν σκεφτεί κάποιος ότι οι αρχικές μελέτες είχαν αποδείξει ότι στη θέση ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ το κοίτασμα είναι υπερδεκαπλάσιο των υπολοίπων μπορεί να εξάγει κάποιος αβίαστα το συμπέρασμα ότι επιβεβαιώνονται οι αρχικές μελέτες που έκαναν λόγο για τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου. Μετά από αυτές τις εξελίξεις τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) στις 8 Οκτωβρίου του 2000 ανακοινώνουν μεγάλες επενδύσεις στην Ερευνα νέων κοιτασμάτων καθώς και στην συμμετοχή σε πετρελαϊκές έρευνες στο Εξωτερικό. Φυσικά στις εξελίξεις η συμμετοχή των Γερμανών συμβούλων ήταν καθοριστική.

Πολιτική πίεση με ονοματεπώνυμο: Πίρι Ρέις
Φτάνουμε λοιπόν στο 2001 όπου οι Τούρκοι παρά το καλό κλίμα που επικρατεί στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις ανακοινώνουν την κάθοδο στο Ν. Αιγαίο του «Πίρι Ρέις» αναστατώνοντας τους Ελληνες και Τούρκους διπλωμάτες οι οποίοι σχεδίαζαν την συνάντηση Παπανδρέου - Τζέμ. Η ύφεση που παρουσίασαν οι Τουρκικές παραβιάσεις του FIR Αθηνών την προηγούμενη χρονιά φαίνεται ότι σταμάτησαν αφού - με εξαίρεση το πρώτο δίμηνο του 2001- οι Τούρκικές παραβιάσεις παρουσίασαν μια εκρηκτική αύξηση μετά την διαφαινόμενη συνεργασία των Ρωσικών Εταιριών Yokos και Lucoil-Petrola ως στρατηγικοί επενδυτές σε έρευνες στο Νότιο Αιγαίο αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Φυσικά η Ρωσία ήθελε ως αντιστάθμισμα να γίνει ο αποκλειστικός προμηθευτής φυσικού αερίου (μέσω του Αγωγού Μπουργκας-Αλεξανδρούπολης) της Ελλάδας κάτι που προξένησε ταραχή στους Εμπορικούς ακολούθους πολλών ξένων πρεσβειών στην Αθήνα. Ετσι η Τουρκία ανακοίνωσε ότι το «Πίρι Ρέις» θα προβεί σε νέες «επιστημονικές» έρευνες όλο το διάστημα του Ιουνίου στο Ν. Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.Η κινητοποίηση ήταν άμεση και ο Γ. Παπανδρέου έσπευσε να συναντήσει τον Ι. Τζεμ ο οποίος δήλωσε τελικά ότι το «Πίρι Ρέις» δεν θα πραγματοποιήσει έρευνες σε Ρόδο, Κάρπαθο και Καστελόριζο όπου η Ελληνική υφαλοκρηπίδα δεν έχει προσδιοριστεί. Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε στην αρχή να αποσιωπήσει το γεγονός αλλά ήταν αργά, αφού η είδηση είχε διαρρεύσει μέσω των Aegean Times σε 40.000 αποδέκτες. Η επιλογή του χρόνου δεν ήταν καθόλου τυχαία αφού την ίδια περίοδο διεξαγόταν και στην περιοχή η τουρκική ναυτική άσκηση «Θαλασσόλυκος» (Ντενίζ Κορντούμ)

Η λεκάνη της Α. Μεσογείου.
Tελικά αυτά τα περίφημα κοιτάσματα βρίσκονται σε περιοχές που προκαλούν θερμά επεισόδια;Για να κατανοήσει κάποιος καλύτερα το μέγεθος των κοιτασμάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο παραθέτουμε στο χάρτη τις ακριβείς περιοχές όπου όχι απλά υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη πετρελαίου αλλά έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες με θετικά απότελέσματα. Mε μια προσεκτική παρατήρηση θα διαπιστώσετε ότι οι "γκρίζες ζώνες" δεν είναι τίποτε άλλο παρά πετρελαιοφόροι ορίζοντες.1.. Κοίτασμα της θέσης Μπάμπουρας: Περιεκτικότητα 1 με 1.1 δις βαρέλια 1.a. Κοίτασμα «Δομή EAST Θάσου» ανατολικά της Θάσου. Περιεκτικότητα 250.000.000 βαρέλια χαμηλού ειδικού βάρους και 380.000.000 βαρέλια υψηλού ειδικού βάρους. Επίσης 1,5 cm3 φυσικού αερίου. Βάθος μέχρι 4300 πόδια. Εκμετάλλευση NAPC Π Κοινοπραξία βορείου Αιγαίου. Στη ίδια περίπου θέση βρίσκεται το κοίτασμα «Βόρειος Πρίνος, Νέα Πέραμος, Αθως». Περιεκτικότητα 400 εκ.βαρέλια, ποιότητας χαμηλού ειδικού βάρους.1.b. Κοιτάσματα Επανομής-Σιθωνίας και Θερμαϊκού (80 εκατ. βαρέλια)2 και 2.a. Πετρελαιοφόρος ορίζοντας Β.Α. Αιγαίου. Στις 3 περιοχές που σημειώνονται έχουν έκδηλώσει ενδιαφέρον αμερικανικές εταιρίες και έχουν κινήσει το ενδιαφέρον του πατέρα Μπους ο οποίος έχει επισκευτεί 2 φορές την περιοχή αυτή. Και στα 3 κοιτάσματα υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 320.000.000 βαρέλια3.. Κοίτασμα Ικαρίας Π 120.000.000 βαρέλια4.. Κοίτασμα με άλλα 70.000.000 βαρέλια5.. και 6.. Κοιτάσματα Κρήτης που ξεπερνούν το 1 δις βαρέλια. Ένα από αυτά βρίσκεται πολύ κοντά στη ΓΑΥΔΟ7.. Κοίτασμα Δωδεκανήσου κοντά στο Καστελόριζο. 150.000.000 βαρέλια8.. Κοίτασμα Κυκλάδες (100 εκατ. βαρέλια)9.. Κοίτασμα Σκόπελος( 60 εκατ. βαρέλια)Επίσης Βόρεια και Νότια της Λέσβου υπάρχουν άλλα δύο κοιτάσματα που το 90% του πετρελαιοφόρου ορίζοντα βρίσκεται εντός της Τουρκικής επικράτειας.

Οι γεωτρήσεις
Μέχρι το 1999 είχαν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα 172 γεωτρήσεις και από αυτές μόνο οι 12 έγιναν στο Αιγαίο. Η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε γεώτρηση στο Νότιο Αιγαίο ήταν κατά την περίοδο 1963-1965 όταν η εταιρία SAFOR πραγματοποίησε στη Ρόδο δυο χερσαίες γεωτρήσεις που απέβησαν άγονες.Αλλη μια εταιρία επεχείρησε έρευνες στο Νότιο Αιγαίο ήταν η εταιρία OCEANIC, αμερικανικών συμφερόντων, κάνει έρευνες στο Αιγαίο αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Με την ανατροπή της Χούντας η κυβέρνηση Καραμανλή κάνει σύμβαση μεταξύ της ελληνικής Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου (ΔΕΠ) και της DENISON CORPORATION, που είναι μια από τις δυο ισχυρότερες στην αγορά πετρελαιοειδών στον κόσμο. Αυτή η σύμβαση Καραμανλή προέβλεπε γεωτρήσεις στη Θάσο και επέκτασή τους σε ολόκληρο το Αιγαίο. Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έβγαλε το ωκεανογραφικό "ΧΟΡΑ" το 1976 οι έρευνες συνεχίστηκαν. Όταν ανέλαβε ο Ανδρέας Παπανδρέου οι έρευνες διενεργήθηκαν από το 1981 έως το 1986 με την διαφορά ότι στο παιχνίδι μπήκε τότε και η ARAMCO, η οποία μαζί με την DENISON διεκδικούσαν τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Διευκρινίζουμε ότι η ARAMCO αποτελούσε τότε κοινοπραξία των εταιριών TEXACO, SOCAL, ESSO, MOBIL. Η DENISON ανήκε στην πολυεθνική OXYDENTAL (του Αrmand Hammer, ο οποίος είχε αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Ρήγκαν και Γκορμπατσόφ για να φθάσουν στη συμφωνία της Γιάλτας) και υποστηριζόταν από το Σταίητ Ντηπάτρμεντ. Όταν η ΟΧΥDENTAL άρχισε να αισθάνεται την ασφυκτική πίεση της Αραβικής ΑRAMCO και την διάθεση του Παπανδρέου να δώσει το φιλέτο του «Μπάμπουρα» στους Αραβες ζήτησε την παρέμβαση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ. Ακολούθησε το 1987 η ανοιχτή απειλή του Τούρκου πρωθυπουργού Τουργκούτ Οζάλ να απειλήσει με πόλεμο την Ελλάδα. Για όσους θυμούνται τότε ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που αμφισβητήθηκε ανοιχτά η ισορροπία 7 προς 10. Στις εφημερίδες της εποχής έκανε την εμφάνισή του ένα έγγραφο αυτό (με ημερομηνία 21 Μαρτίου 1987) το οποίο είχε την υπογραφή του τότε υπουργού Αμυνας της Αμερικής Κάσπαρ Ουάϊνμπεργκερ και απευθυνόταν στον αρχιστράτηγο του ΝΑΤΟ Ρίτσαρντ Περλ το οποίο έδωσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στους Τούρκους να αμφισβητήσουν το νομικό καθεστώς της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.Όταν το ωκεανογραφικό των Τούρκων "ΣΙΣΜΙΚ" κάνει την εμφάνιση του ανοικτά της Λέσβου συνοδευόμενο από αντιτορπιλικά και φρεγάτες, ενώ η 4η Αποβατική Στρατιά της Σμύρνης τίθεται σε πλήρη ετοιμότητα, η Ελλάδα και Τουρκία φθάνουν στα πρόθυρα πολέμου. Προσέξτε τώρα! Ο Παπανδρέου κατανοώντας καλά την Αμερικανική Πολιτική κάνει μια κίνηση καλής θέλησης, βάζοντας τον τότε υπουργό Βιομηχανίας Αναστάσιο Πεπονή να δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα εξαγοράς μετοχών της DENISON από την ελληνική ΔΕΠ. Ετσι φθάσαμε στο Νταβός, όπου και επίσημα πλέον δέχθηκε η Ελλάδα ότι το ζήτημα των πετρελαίων του Αιγαίου αποτελεί διεθνή και όχι εσωτερική της υπόθεση. Εκεί λοιπόν Παπανδρέου και Οζάλ συμφώνησαν να σταματήσουν οι έρευνες για τα πετρέλαια στη Θάσο και να μπει στο ράφι το κυπριακό πρόβλημα. Αργότερα, όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα αποκήρυξε το Νταβός καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε το περίφημο "mea culpa" "ήταν λάθος". Το 1991 ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συναντιέται στο Παρίσι με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ με θέμα το Κυπριακό. Στο περιθώριο της συνάντησης έκαναν την εμφάνισή τους δύο χάρτες όπου καταγράφονταν οι εταιρίες στις οποίες έχουν ανατεθεί κατά καιρούς οι έρευνες ελληνικών πετρελαϊκών κοιτασμάτων τόσο στο Βόρειο όσο και στο Νότιο Αιγαίο. Μέχρι τότε όλες οι αναθέσεις είχαν γίνει σύμφωνα με το νόμο 98/75. Στους χάρτες αυτούς υπήρχαν τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σχηματισμένα με μια μπλε γραμμή. Στον δεύτερο χάρτη υπήρχαν όλες οι αμφισβητούμενες περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που διεκδικούσε η Αγκυρα με κόκκινες διαγραμμίσεις. Κατά την περίοδο αυτή εισέρχεται στο παιχνίδι των ερευνών στο Αιγαίο και η Γαλλική εταιρία Beicip.Το 1994 αρχίζει μια νέα φάση, που κατέληξε στην εκμετάλλευση του "Πρίνου". Το ίδιο διάστημα όμως συνέπεσε και η ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών. Μέχρι αυτή την χρονιά οι Αμερικανικές εταιρίες σαφώς και γνώριζαν περισσότερα από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις σχετικά με την ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο αλλά οι οικονομικές συγκυρίες ωθούσαν τις πετρελαϊκές εταιρίες στην μη εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων.Από τότε πολλές εταιρίες έχουν αναλάβει την έρευνα για κοιτάσματα πετρελαίου. Το 1995 αποτέλεσε μια χρονιά «σταθμός» στην έρευνα που πραγματοποιήσαμε. Το Καλοκαίρι της χρονιάς αυτής ο τότε Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, λαμβάνει ένα άκρως απόρρητο σήμα από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Στο έγγραφο αυτό σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες ένας Αμερικανικός δορυφόρος υψηλότατης τεχνολογίας ανακάλυψε και φωτογράφισε κοιτάσματα πετρελαίου στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο. Στην ενημέρωση της ΕΥΠ γινόταν λόγος για ένα κοίτασμα που ξεκινάει από τις βραχονησίδες Ιμια και κάνοντας ένα "S" και καταλήγει στη Γαύδο. Πολλά ΜΜΕ τότε έσπευσαν να γράψουν ότι η αποκάλυψη πετρελαίου στο Αιγαίο θα είχε γνωστοποιηθεί από τους Αμερικανούς και στις αρμόδιες Τουρκικές Υπηρεσίες. Ακολούθησαν η κρίση των Ιμίων καθώς και η ανοιχτή αμφισβήτηση της Ελληνικότητας της Γαύδου.

1987: H χρονιά που ανακαλύφθηκαν οι Γκρίζες Ζώνες
Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1997 μια συνέντευξη στους FINANCIAL TIMES πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ο τότε διευθυντής πετρελαίων του Πρίνου στην Ελλάδα δήλωσε στους F.T. ότι « Μετά τον Μάρτιο του 1987 καθιερώθηκαν ουσιαστικά στην περιοχή "γκρίζες" οικονομικά ζώνες και δεν επιτρέπονται από την Ελληνική Κυβέρνηση γεωτρήσεις πέραν των 6 μιλίων, αλλά πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα.»Μάλιστα ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ρέππας είχε παραδεχτεί ότι η γεώτρηση στην περιοχή είχε ακυρωθεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «Το 1987 υπήρξε "χρονιά τομή". Θυμάστε τι έγινε τότε και γνωρίζετε πολύ καλά με ποια συνέπεια η Ελληνική Κυβέρνηση υπερασπίστηκε τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της χώρας. Δεν υπάρχει πρόοδος για το συγκεκριμένο θέμα, λόγω της στάσης που κρατάει η άλλη πλευρά. Βεβαίως, γνωρίζετε επίσης τις διαφωνίες οι οποίες διατυπώνονται από πολλές πλευρές για το εύρος, για την έκταση των θαλασσίων υδάτων, στα οποία έχει την κυριαρχία και την ασκεί κάθε χώρα. Εμείς έχουμε ξεκάθαρες θέσεις σ` αυτό. Και βεβαίως, το αρμόδιο υπουργείο αναλαμβάνει πρωτοβουλίες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, προκειμένου να αξιοποιήσουμε τα κοιτάσματα που πιθανώς υπάρχουν. Για το συγκεκριμένο θέμα και τις σχετικές λεπτομέρειες, πιστεύω ότι όταν απευθυνθείτε αρμοδίως θα τις έχετε. Αυτό το οποίο κάνουμε είναι να διασφαλίζουμε τα συμφέροντά μας, αφού λάβουμε υπόψη μας γενικότερες συνθήκες και προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να υπάρχουν, ώστε να προωθούμε την πολιτική μας χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Με άλλα λόγια, να μη δημιουργούμε προβλήματα μόνοι μας, στον εαυτό μας.»Στην καθιερωμένη ενημέρωση των συντακτών εκείνης της ημέρας έγινε ένας πολύ σημαντικός διάλογος ανάμεσα στους δημοσιογράφους και στον κ. Ρέππα ο οποίος παρατίθεται αυτούσιος:ΜΑΡΔΑΣ: Από εδώ και πέρα. Θέλω να ρωτήσω το ελληνικό κράτος διατηρεί το δικαίωμα να κάνει έρευνες πετρελαίου πάνω στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, ανοιχτά της Θάσου;ΡΕΠΠΑΣ: Το ελληνικό κράτος διατηρεί στο ακέραιο όλα τα δικαιώματα τα οποία έχει και προβλέπονται από τις ισχύουσες διατάξεις, από το νομικό πλαίσιο το οποίο υπάρχει γι` αυτά τα θέματα. Οι χειρισμοί οι οποίοι γίνονται, αυτό λαμβάνουν υπόψη τους, όπως και άλλα στοιχεία τα οποία δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί δεν κάνει τότε, κύριε Υπουργέ, γεωτρήσεις;ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν θα αποφασίσουμε εμείς εδώ. Είναι κάτι το οποίο το Υπουργείο που το χειρίζεται αρμοδίως ως αντικείμενο, θα το αντιμετωπίσει.ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Η Κυβέρνηση λέω, γιατί δεν κάνει;ΡΕΠΠΑΣ: Ασφαλώς, η Κυβέρνηση θα κάνει αυτό το οποίο πρέπει να κάνει. Αλλά, δεν θα το κάνει υπό το βάρος των εντυπώσεων, αλλά υπό το πρίσμα της ευθύνης η οποία πρέπει να διακρίνει αυτές τις πρωτοβουλίες με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, το συμφέρον του λαού μας. Να είστε σίγουροι ότι γίνεται το καλύτερο.ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δηλαδή, το συμφέρον είναι να μην κάνει.ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό το λέτε εσείς.ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Οχι. Αυτό μας λέτε εσείς.ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό το λέτε εσείς. Γιατί αυτό το θέμα το οποίο -όπως είπε ο κ. Μαρδάς- εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι σε εκκρεμότητα (από τότε έχουν μεσολαβήσει πολλές κυβερνήσεις) μας έχει απασχολήσει και μας απασχολεί. Είναι θέμα που έχει κριθεί γιατί έχει κατ` επανάληψη συζητηθεί δημοσίως. Και έχει αποτελέσει, αν θέλετε, ένα στοιχείο το οποίο συνεκτίμησε ο ελληνικός λαός, προκειμένου να σταθμίσει την ψήφο του. Λοιπόν, είναι ένα θέμα το οποίο χειριζόμαστε πολύ υπεύθυνα.ΠΟΥΛΙΔΟΥ: Θέλω να ρωτήσω, τι γίνεται με τη διαδικασία τωνΕμπειρογνωμόνων και αν έχει στείλει η Αθήνα την απάντηση της στο δεύτερο τουρκικό υπόμνημα.ΡΕΠΠΑΣ: Εχει ετοιμαστεί και σήμερα αποστέλλεται η απάντηση τωνΕλλήνων Εμπειρογνωμόνων.ΠΟΥΛΙΔΟΥ: Κοινή συνάντηση προβλέπεται;ΡΕΠΠΑΣ: Το θέμα αυτό της συνάντησης παραμένει ανοιχτό. Εχει "παγώσει" για την ώρα, επειδή ακριβώς θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες είναι απαραίτητες, δεν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον.ΦΑΣΟΥΛΑΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, ανησυχεί και πόσο ανησυχεί η Ελληνική Κυβέρνηση μετά τις χθεσινές και προχθεσινές εξαγγελίες των Τούρκων για πρόσθετα στρατιωτικά μέτρα στην Κύπρο, θα ιδρύσουν στρατιές, θα ιδρύσουν μεραρχίες, τάγματα, ένα σωρό τέλος πάντων στρατιωτικές μονάδες. Κατά πόσο ανησυχεί η Ελληνική Κυβέρνηση;ΡΕΠΠΑΣ: Η Ελληνική Κυβέρνηση προβληματίζεται, όταν η άλλη πλευρά εκφράζεται μ` έναν τέτοιο τρόπο, ο οποίος είναι δηλωτικός της απαρέσκειάς της σε πρωτοβουλίες που έχει αναπτύξει ο διεθνής παράγων, προκειμένου να υπάρχει εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Αυτό το οποίο αναφέρετε εσείς ως ένταση εξοπλισμών στην άλλη πλευρά, μπορεί να είναι και μία απάντηση σε όλους εκείνους οι οποίοι θεωρούνότι η εξωτερική πολιτική που ασκεί η Κυβέρνηση δεν είναιαποτελεσματική. Το ότι ενοχλείται η άλλη πλευρά, σημαίνει ότι έχουμε πετύχει, σε μεγάλο βαθμό, τους στόχους που θέσαμε ευθύς εξ αρχής, με αποτέλεσμα η άλλη πλευρά να οδηγείται σε τέτοιου είδους επιλογές και κινήσεις οι οποίες είναι αδιέξοδες. Και πρέπει να το πούμε αυτό, γιατί έτσι δεν πρόκειται να επιτύχει να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Αυτό το οποίο πρέπει να κάνει η Τουρκία, και οι εκπρόσωποί της, είναι από τη δική της πλευρά, με λόγους αλλά κυρίως με έργα να συμβάλλει, ώστε να υπάρχει μία εποικοδομητική προσέγγιση σε όλα τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν στην περιοχή, με κορυφαίο το κυπριακό πρόβλημα, ώστενα ανοίξουν από κει και πέρα οι δυνατότητες για μια προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών.Τον Σεπτέμβριο του 1998 αρχίζει η γεώτρηση στον «Πρίνο Γ», σε απόσταση 2,5-3 ναυτικών μιλίων από τα ήδη υπό εκμετάλλευση κοιτάσματα του Πρίνου, τα οποία βρίσκονται δυτικά της Θάσου. Η έρευνα στον «Πρίνο Γ» διενεργείται με γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας Thronton, ενώ στην περιοχή εκτελούσε έρευνες μέχρι το τέλος του έτους το ειδικό ωκεανογραφικό σκάφος Western Pride. O E. Κουλουμπής παραδέχεται την ύπαρξη πετρελαίων στο ΑιγαίοΚατά την περίοδο αυτή η Ελληνική Κυβέρνηση δέχεται τα πυρά της αντιπολίτευσης σχετικά με το καθεστώς που επικρατεί στις υποθαλάσσιες έρευνες στο Αιγαίο. Η πρώτη επίσημη παραδοχή Ελληνα Πολιτικού ότι στο Αιγαίο υπάρχει πετρέλαιο έγινε την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου του 2000 από τον τ. υπουργό Ευάγγελο Κουλουμπή ο οποίος δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο γίνεται σαφέστατη αναφορά στα όσα αναφέραμε στο πρώτο μέρος της έρευνάς μας για την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο. Ο τ. υπουργός αναφέρει συγκεκριμένα: "Εδώ και πολλά χρόνια Έλληνες και ξένοι επιστήμονες πίστευαν ότι υπάρχουν σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο. Το μοναδικό όμως κοίτασμα που αξιοποιήθηκε μέχρι τώρα στην Ελλάδα είναι του Πρίνου στη θαλάσσια περιοχή της Θάσου. Ήταν ένα κοίτασμα σημαντικό που έδινε 30.000 βαρέλια και κάλυπτε περίπου το 10% των αναγκών της χώρας" (τώρα βρίσκεται στο τέλος του).Στη χώρα μας έχουν γίνει εκτεταμένες έρευνες που κάλυψαν μεγάλα τμήματα του Ελληνικού χώρου. Κυρίως στο Ιόνιο και στο Αιγαίο.Στο Ιόνιο, παρόλο που υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη κοιτασμάτων (Παξοί, Ζάκυνθος) μετά από πολλές και δαπανηρές ερευνητικές εργασίες, τελικά βρέθηκε το 1983 στη θαλάσσια περιοχή του Κατάκωλου ένα μικρό κοίτασμα με πολύ υψηλό όμως κόστος εξαγωγής (1000 βαρέλια την ημέρα με κόστος 40 δολάρια το βαρέλι).Αντίθετα στο Αιγαίο μετά από έρευνες είμαστε πια σίγουροι ότι υπάρχει πετρέλαιο. Σε δύο περιοχές έχουμε βέβαιες ενδείξεις ότι υπάρχουν σοβαρά κοιτάσματα που μπορεί να καλύψουν ακόμη και μέχρι το σύνολο των αναγκών της χώρας.Το κακό όμως είναι ότι και οι δύο αυτές περιοχές αμφισβητούνται από τους Τούρκους.1. Περιοχή κοντά στη Λήμνο και τη Μυτιλήνη. Από έρευνες που έγιναν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου. Μάλιστα οι έρευνες που έγιναν από τη Γαλλική εταιρεία Beicip για λογαριασμό της ΔΕΠ δείχνουν εκτός από αυτή την περιοχή ότι υπάρχουν και άλλες πολύ ενδιαφέρουσες πετρελαϊκά περιοχές στο Νότιο Αιγαίο.2. Περιοχή Μπάμπουρα ανατολικά της Θάσου. Είναι μια περιοχή που τμήματά της αμφισβητούνται από τους Τούρκους (βρίσκονται μεταξύ 6 και 12 μιλίων των Ελληνικών χωρικών υδάτων). Από έρευνες που έγιναν σ' αυτήν τη περιοχή υπάρχει βεβαιότητα για πετρελαϊκό δυναμικό που κυμαίνεται από 120 έως 200 εκατομμύρια απολήψιμα βαρέλια, που θα μπορούσε να καλύψει το 40% περίπου των αναγκών της χώρας και για πολλά χρόνια.Για τα κοιτάσματα πετρελαίου στον Μπάμπουρα απειλήθηκε ελληνοτουρκική σύρραξη. Στην πρόθεση της Ελλάδας να προχωρήσει σε εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στη θέση Μπάμπουρα η Τουρκία έγινε απειλητική «υπενθυμίζοντας» τη «συμφωνία» της Βέρνης (1976 Καραμανλής - Ετσεβίτ) και αργότερα τη «συμφωνία» της Βουλιαγμένης (1988 Παπανδρέου - Oζάλ). Τις δύο αυτές «συμφωνίες» που αναφέρουν οι Τούρκοι, η Ελλάδα, από ό,τι τουλάχιστον γνωρίζω, δεν δέχεται την ύπαρξή τους.Πάντως ανεξάρτητα αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν μπροστά στα νέα δεδομένα των σχέσεων της Τουρκίας και με την Ελλάδα και με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις προοπτικές που διανοίγονται, πιστεύω ότι ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών έχει χρέος να βάλει το θέμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και συγκεκριμένα στα Μέτρα Oικοδόμησης Εμπιστοσύνης.Λαφαζάνης: Γιατί δεν προχωρούμε σε εξορύξεις;«Στη χώρα μας, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, υπάρχουν σοβαρές δυνατότητες, κατόπιν συστηματικών και επίμονων προσπαθειών, να εξευρεθούν σημαντικά και προσοδοφόρα κοιτάσματα πετρελαίου που θα άνοιγαν νέους δρόμους για την ελληνική οικονομία. Τα τελευταία, όμως, χρόνια η έρευνα για την ανεύρεση κοιτασμάτων πετρελαίου, που από το 98 έχουν αναλάβει τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ (ΕΛ.ΠΕ) στα οποία συγχωνεύθηκε η Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου- Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων (ΔΕΠ-ΕΚΥ), έχει υποβαθμιστεί απολύτως μέχρι πλήρους εγκαταλείψεως. Είναι χαρακτηριστικό γι αυτό ότι οι δαπάνες για έρευνα πετρελαίου ακολουθούν χρόνο με το χρόνο φθίνουσα πορεία (΄98- 1,4 δις, ΄99- 0,5 δις) με αποτέλεσμα το 2000 να έχει διατεθεί το ασήμαντο ποσό των 300 εκ. δραχμών, ενώ το σχετικό ανθρώπινο ερευνητικό δυναμικό έχει μειωθεί από 269 εργαζόμενους σε μόλις 70 εργαζόμενους σήμερα.»Φυσικά τα παραπάνω δεν θα είχαν ιδιαίτερη σημασία αν αποτελούσαν αποτέλεσμα κάποιας έρευνας δημοσιογραφικής. Δυστυχώς όμως τα παραπάνω ανήκουν σε Ελληνα Βουλευτή και μάλιστα σε επερώτηση στη Βουλή. Πρόκειται για τον βουλευτή κ. Λαφαζάνη ο οποίος στις 29 Μαρτίου 2001 κατέθεσε την ερώτηση που αν μη τι άλλο αποδεικνύει ότι έρευνες στο Αιγαίο γινόντουσαν και μάλιστα με θετικά αποτελέσματα.Οι εταιρίες στις οποίες είχε ανατεθεί από την Ελληνική κυβέρνηση η έρευνα πετρελαίων στο Αιγαίο είναι Πολυεθνικές. Πρόκειται για τις, ΤRITON, MOL, UNION TEXAS και όχι μόνο. Ειδικά για τις εταιρίες αυτές πιστεύεται ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει σαφή εικόνα των αποτελεσμάτων των ερευνών που πραγματοποίησαν.Στην Απογευματινή της 10/2/2002 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο σχετικά με τα σημεία που θα συζητούσαν οι Παπανδρέου-Τζεμ στην Κων/λη στις 12/2. Ένα από αυτά τα θέματα σύμφωνα με την εφημερίδα ήταν και το πετρέλαιο!Ο καθηγητής κ. Λέκκας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «ΡΟΔΙΑΚΗ» αλλά και σε συνεργάτη των Aegean Times, απέρριψε κάθε πιθανότητα ύπαρξης πετρελαίων στο Αιγαίο. Απορίας άξιο είναι όμως ότι απέρριψε την ύπαρξη ακόμη και του κοιτάσματος της θέσης «Μπάμπουρας» στο Β. Αιγαίο λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ακόμη και αν υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο αυτά είναι αμελητέα αφού πριν 15 εκατομμύρια χρόνια η σημερινή Ελλάδα αποτελούσε μια χερσόνησο γης και πουθενά δεν υπήρχε θάλασσα που αποτελεί τον απαραίτητο παράγοντα για την δημιουργία πετρελαίου. Όμως η άποψή του αυτή έρχεται σε αντίθεση με αυτή του τ. Κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Παπαγεωργόπουλου ο οποίος έχει παραδεχτεί δημόσια την ύπαρξη του κοιτάσματος στη θέση «Μπάμπουρα» λέγοντας χαρακτηριστικά ότι με την τότε τεχνολογία η μέγιστη ποσότητα πετρελαίου που μπορεί να αντληθεί από αυτό το κοίτασμα φτάνει τα 200.000.000 βαρέλια, ποσότητα που αρκεί να καλύψει το 40% των εθνικών μας αναγκών για 25 χρόνια. Φυσικά η άποψη του κ. Λέκκα για το Ν. Αιγαίο ελέγχεται αφού με βάση τις έρευνες που έχει κάνει η Γαλλική εταιρία Βeicip έχουν πραγματοποιηθεί τουλάχιστον δύο διδακτορικά σε Γαλλικά Παν/μια που παραδέχονται την ύπαρξη πετρελαίων στο Καστελόριζο και Δυτικά της Ρόδου. Στα διδακτορικά αυτά αναφέρεται ότι μία από τις γεωλογικές προϋποθέσεις για την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου είναι η ύπαρξη ιζηματογενών πετρωμάτων. Στην περίπτωση του Αιγαίου, τα πετρώματα αυτά άρχισαν να σχηματίζονται πριν 150 εκατομμύρια χρόνια, όταν στη θέση της Ελλάδος υπήρχε θάλασσα. Σταδιακά, μέχρι πριν 13 εκατομμύρια χρόνια, αναδύθηκε η Αιγαϊδα, μια τεράστια χερσόνησος που ένωνε την Ελλάδα με τη Μικρά Ασία. Πριν από 5 εκατ χρόνια, λόγω των τεκτονικών ανακατατάξεων, η Μεσόγειος χώρισε τη γη στα δύο. Στο υπέδαφος του Αιγαίου λοιπόν υπάρχουν οι προϋποθέσεις (ιζηματογενή πετρώματα και ζωντανοί οργανισμοί) που εγκλωβίστηκαν στο υπέδαφος και μετά από εκατομμύρια χρόνια μετασχηματίσθηκαν σε υδρογονάνθρακες.Στον επίλογο αυτής της έρευνας έχουμε να παρατηρήσουμε ότι αρκετοί ήταν αυτοί που πρότειναν την μη δημοσιοποίηση των στοιχείων της έρευνας επικαλούμενοι την αντίδραση των Τούρκων οι οποίοι εποφθαλμιούν τα κοιτάσματα πετρελαίου του Αιγαίου.
Η απάντησή μας σε όλους αυτούς προέρχεται από το στόμα ανώτερου Κυβερνητικού παράγοντα ο ποίος δήλωσε «ΝΑ ΕΙΣΤΕ σίγουροι ότι ακόμη και αν δεν υπήρχαν τα πετρέλαια οι τούρκοι θα έβρισκαν χίλιους λόγους για να προβάλλουν τις διεκδικήσεις τους».
Μήπως τελικά σήμερα που οι Τούρκοι έχουν ρίξει το βάρος στα κοιτάσματα της Κασπίας είναι η καλύτερη περίοδος για να κάνουμε επιτέλους αυτό που επί 30 χρόνια καθυστερούμε; Οσο γι αυτούς που πιστεύουν ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει πετρέλαιο ας ανατρέξουν στα αρχεία του τ. υπουργείου Βιομηχανίας και θα διαπιστώσουν ότι σχεδόν το μισό Αιγαίο έχει δεσμευτεί από ξένες πολυεθνικές εταιρίες για αποκλειστική έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Αν η θεωρία του κ. Λέκκα ευσταθούσε δεν υπήρχε περίπτωση οι μεγαλύτερες εταιρίες πετρελαίου κυριολεκτικά να «σφάζονται» ποια θα αποκτήσει το αποκλειστικό δικαίωμα ερευνών από την Ελληνική Κυβέρνηση.

http://www.geocities.com/anaxfiles/forum

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2007

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Με το ξέσπασμα του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, η μισελληνική στάση των εβραίων φθάνει στο αποκορύφωμά της. Εβραίοι λειτουργούν σαν κατάσκοποι και προδίδουν τις επαναστατικές κινήσεις, ενώ σε πολλές περιπτώσεις λαμβάνουν μέρος και σε ομαδικές σφαγές. Τον Απρίλιο του 1822, 600 εβραίοι που αποτελούσαν τμήμα του στρατού του πασά Αβδούλ Αμπούδ, κατέστρεψαν τη Νόουσα και δολοφόνησαν εκατοντάδες κατοίκους της. Εντονη επίσης υπήρξε η συμμετοχή των εβραίων στην καταστροφή της Χίου, την οποία οι ίδιοι παρασκηνιακά υποκίνησαν, στοχεύοντας να επιδοθούν στην λεηλασία των πλούσιων εργαστηρίων του νησιού. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι το μίσος των εβραίων κατά του Ελληνικού πληθυσμού ήταν τέτοιο, ώστε όχι απλά φόνευαν αλλά και διαμέλιζαν τα πτώματα των Ελλήνων. Ανάλογη ήταν η συμπεριφορά των εβραίων και σε άλλες περιοχές του ελλαδικού χώρου.
Το επαναστατημένο γένος είχε αντιληφθεί τον ρόλο των εβραίων και τους μισούσε ακόμη περισσότερο και από τους ίδιους τους τούρκους, ορκιζόμενο να εκδικηθεί, ένα συναίσθημα το οποίο αμέσως μετά τον ξεσηκωμό δεν άργησε να εκδηλωθεί. Με την κατάληψη της Τριπόλεως, οι Ελληνες κατέσφαξαν όλους τους εβραίους της πόλεως -οι οποίοι ετύγχαναν συνεργάτες των τούρκων και αφόρητοι συγκατακτητές- εκτός από 12, τιμωρώντας τους κατ’ αυτό τον τρόπο, για τα εγκληματικά έργα τα οποία διέπραξαν στο πλευρό των τούρκων.
Κατά την απελευθέρωση του Αγρινίου (Βραχωρίου), ο ιστορικός Δ. Κόκκινος αναφέρει ότι συνέβησαν, σε σχέση με τους εβραίους τα ακόλουθα: «Αλλ’ η αγριότης η εξαπτομένη υπό του πολέμου εξέσπασε κατά των εβραίων του Βραχωρίου. Ανυπεράσπιστοι ευρέθησαν υπό την μάχαιραν των νικητών. Οι Έλληνες στρατιώται κατά την αγρίαν αυτών καταδίωξιν των θυμάτων των εφώναζαν δια τους βανδαλισμούς που υπέστη ο νεκρός του Πατριάρχου από τον εβραϊκόν όχλον και δια τα καταμηνύσεις των κρυπτομένων εκεί Ελλήνων υπό εβραίων...», καταλήγοντας ο Δ. Κόκκινος αναφέρει ότι οι πράξεις αυτές ήταν «Εκδίκησις εναντίον αθώων, αλλ’ ανηκόντων εις φυλήν που είχεν ανωμάλους λογαριασμούς κατά τον Ελληνικόν αγώνα». Το τι υπονοεί ο ιστορικός με την τελευταία φράση, είναι ευνόητο. Υπαινίσεται τον άθλιο ρόλο των εβραίων κατά του Ελληνικού στοιχείου.
Αναφορικά με την διαπόμπευση της σωρού του πατριάρχη Γρηγορίου του Ε’ από τους εβραίους, ο καθηγητής Ανδρεάδης σε ανακοίνωσή του στη Συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών στις 14 Φεβρουαρίου 1926 αναφέρει, επικαλούμενος στοιχεία ληφθέντα από τουρκικές πηγές, τα ακόλουθα: «Ο Μέγας Βεζύρης Μπεντερλή Αλή Πασά, κάλεσε τους επικεφαλείς των εβραίων Μουτάλ, Μπιταχή και Λεβή λέγοντάς τους επιγραμματικά τα ακόλουθα: «Καλώς ήρθατε ω εβραίοι, ιδού κρεμάστηκε ο κοινός μας εχθρός, πετάξετέ τον στη θάλασσα».

Η πάταξη της τρομοκρατίας πρέπει να ξεκινήσει από το Ισραήλ

Ηταν οι ημέρες που όλος ο κόσμος παρακολουθούσε άφωνος την κατάλυση κάθε έννοιας διεθνούς νομιμόμητας και εθνικής κυριαρχίας με την εισβολή της πιο ισχυρής δύναμης του πλανήτη στο ανίσχυρο Ιράκ... Σήμερα, επανερχόμαστε την ώρα που η Μέση Ανατολή φλέγεται και τα σχέδια των Επικυρίαρχων προχωρούν αποκαλύπτοντας πλήρως τον κυνισμό της Παγκοσμιοποίησης και το αδηφάγο θηρίο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης!
Η αρχική φάση όσων ζούμε ήταν πριν 18 χρόνια, το καλοκαίρι του 1990, όταν ο τότε πρόεδρος –πατήρ Μπους- των ΗΠΑ, βασικό στέλεχος της Μυστικής Εταιρείας «Skull and Bones» (τα γνωστά μας νεκροκεφαλές και κόκκαλα και δεν συμμαζεύεται...) πρωταγωνίστησε στο πρώτο επεισόδιο της Νέας Τάξης, τον Πόλεμο του Κόλπου.
Το έργο του συνέχισε ο γυιός του ο οποίος, με την συναρπαστική ευφυΐα που τον διακρίνει, ομολόγησε δημοσίως (συνέντευξή του στην αμερικανική έκδοση του TIME της 7ης Αυγούστου 2000) ότι... ο πατέρας του τού είχε πει πως «οι ίδιες αυτές μυστικές εταιρείες βρίσκονται πίσω απ' όλα».
Τώρα έχει ξεσπάσει η πιο «δυναμική» εφαρμογή του σχεδίου περί «επικοδομητικού Χάους» στην περιοχή της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, σύμφωνα με την θεωρία των Χριστιανοσιωνιστών του Λευκού Οίκου και του Τελ Αβίβ.
Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι αφορμή για όλα αυτά που συμβαίνουν ήταν οι επιθέσεις με «Κατιούσα» της Χεζμπολλάχ. Όμως, η πραγματικότητα λέει ότι πενήντα χρόνια τώρα το Ισραήλ ανεξέλεγκτο κάνει «αμυντικούς πολέμους» στην περιοχή... και χρησιμοποιεί «δυσανάλογη» βία...
«Το Ισραήλ επανειλημμένα, από το 1948 μέχρι σήμερα, έχει στείλει τους στρατιώτες του να επιχειρήσουν πίσω από τα διεθνή σύνορα και δεν έχει ποτέ αποδεχθεί κανέναν νόμιμο περιορισμό για τις δυνάμεις του», γράφει ο Ισραηλινός Gabriel Ash, ακτιβιστής και συγγραφέας, ο οποίος απαντά στις συνήθεις θέσεις των φιλοσιωνιστών.
Η λίστα που αναφέρει περιλαμβάνει μερικές χαρακτηριστικές ημερομηνίες όπως η σφαγή του 1953 στην Κίμπια, τον Πόλεμο του Σουέζ (1956), την επίθεση στους Παλαιστίνιους της Σαμουά (1966), τον πόλεμο του 1967, την επιχείρηση κατά του Λιβάνου το 1978 (στον ποταμό Λιτάνι), το 1982, το 1996... την κατοχή της Δυτικής Όχθης και της Γάζας από το 1967 κλπ...
Ειδικά για την Ισραηλινή επίθεση κατά του Λιβάνου, φαίνεται ότι αυτή δεν έχει σχέση με την Χεζμπολλάχ αφού «γνωρίζουμε ότι το Ισραήλ σχεδίαζε να καταλάβει τον Νότιο Λίβανο ήδη στην αρχή της δεκαετίας του '50...». Στην συνέχεια άρχισαν οι φονικές αεροπορικές επιδρομές σε περιοχές του Λιβάνου και δεν σταμάτησαν μέχρι σήμερα. «Το Ισραήλ ώθησε τον Λίβανο να βυθισθεί στον εμφύλιο πόλεμο, βομβάρδισε χωριά στον Λίβανο επανειλημμένα από το 1968, σκοτώνοντας χιλιάδες αμάχους διαρκώς μέχρι την σφαγή στην Κάνα το 1996, όπου 106 Λιβανέζοι πρόσφυγες πέθαναν μέσα σε έναν προσφυγικό καταυλισμό του ΟΗΕ»...Προφανώς ο αρθρογράφος αναφέρεται στο προηγούμενο μακελλειό στην ίδια πόλη ;oπου το Ισραήλ στις 30 Αυγούστου έπληξε ξανά τους αμάχους, αφού είχε προηγηθεί και η εξόντωση των ανθρώπων του ΟΗΕ. Όλα αυτά γίνονται εν ψυχρώ και βάσει ενός κυνικού σχεδίου από το χειρότερο Κράτος-Τρομοκράτη του κόσμου. Όμως, όπως έλεγε ο Αισχύλος στην Ορέστεια, «Ουαί ο οικοδομών εν αίμασι...».

Η μεγάλη ηθική νίκη της Χεζμπολλάχ
Αφού το Ισραήλ διατήρησε μια δολοφονική κατοχή εδαφών του Λιβάνου για 18 ολόκληρα χρόνια, στην συνέχεια «αποχώρησε» ...χωρίς να αποχωρήσει ποτέ.
Κατ' αρχάς, παρά τα όσα λέει η φιλοϊσραηλινή προπαγάνδα, το Ισραήλ εξακολουθούσε να κατέχει 28 τετραγωνικά χιλιόμετρα Λιβανέζικου εδάφους (οι λεγόμενες «φάρμες της Σίμπα»). Εκτός αυτού, όμως, τα ισραηλινά πολεμικά αεροπλάνα έχουν επανειλημμένα παραβιάσει την κυριαρχία του Λιβάνου και ισραηλινές στρατιωτικές μονάδες έμπαιναν όποτε ήθελαν στον Λίβανο. Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο του 2006, μια έρευνα του ΟΗΕ επιβεβαίωσε ότι Ισραηλινοί στρατιώτες πυροβόλησαν και σκότωσαν έναν Λιβανέζο βοσκό μέσα στο χωριό του. Τον Δεκέμβριο του 2005, ισραηλινές κανονιοφόροι επιτέθηκαν σε ένα λιβανέζικο ψαράδικο στα λιβανέζικα ύδατα. Επιπλέον, «το Ισραήλ διέσπειρε 130.000 νάρκες στον Νότιο Λίβανο... και αρνείται να παραδώσει χάρτες των ναρκοπεδίων στις αρχές του Λιβάνου».
Όσο για τα σύνορα που κατηγορούν την Χεζμπολλάχ ότι παραβιάζει, το Ισραήλ από την ίδρυσή του, ποτέ δεν διακήρυξε τα σύνορά του. Τα αυτοαποκαλούμενα σύνορά του είναι «γραμμές ανακωχής» και ο μόνος λόγος που τα «σύνορά» του με τον Λίβανο είναι εκεί και όχι αρκετά χιλιόμετρα βορειότερα είναι η αντίσταση που κάνει η Χεζμπολλάχ.
Η οποία Χεζμπολλάχ έχει καταφέρει ήδη μια τεράστιας σημασίας ηθική νίκη εναντίον του κράτους-τρομοκράτη, αποδεικνύοντας ότι ΔΕΝ είναι μια «εξτρεμιστική τρομοκρατική οργάνωση», αλλά ο ΠΡΩΤΟΣ Αραβικός στρατός που ανάγκασε το Ισραήλ να υποχωρήσει.

Η Χεζμπολλάχ δεν «κρύβεται» ανάμεσα σε αμάχους
Σαν ένα οργανικό Σιϊτικό κίνημα, εδρεύει σε σιϊτικές περιοχές, όπως ακριβώς και οι εγκαταστάσεις του ισραηλινού στρατού βρίσκονται σε εβραϊκές περιοχές. Με την ίδια λογική, αφού το αρχηγείο του ισραηλινού στρατού είναι στο κέντρο του Τελ Αβίβ, τότε γιατί οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί «κρύβονται ανάμεσα σε αμάχους»;... Μην ξεχνάμε δε ότι το Ισραήλ είχε για πρωθυπουργούς τους Γιτζάκ Σαμίρ και Μεναχέμ Μπέγκιν, που αποδεδειγμένα προϋπήρξαν αρχηγοί τρομοκρατικών οργανώσεων. Απ' ό,τι φαίνεται, τα τρομοκρατικά εύσημα είναι διαπιστευτήρια για τα ανώτερα αξιώματα στην Ισραηλινή κοινωνία.

Γάζα: ένα νέο Άουσβιτς
Ένα άλλο ψευδές επιχείρημα του Ισραήλ είναι ότι αποχώρησε από την Λωρίδα της Γάζας. Την απάντηση και σ' αυτό την δίνει ένας ακόμα αντισιωνιστής Ισραηλινός διανοούμενος, ο Ίσραελ Σαμίρ, στο άρθρο του.
Ο Ίσραελ Σαμίρ είναι ένας από τους γνωστότερους και πολυγραφότερους δημοσιογράφους του Ισραήλ που μάχονται τον σιωνισμό και υποστηρίζουν τον αγώνα των Παλαιστινίων. Ρωσοεβραίος την καταγωγή, εργάσθηκε ως ανταποκριτής της μεγάλης κυκλοφορίας ισραηλινής εφημερίδας Χααρέτζ στην Μόσχα και της ρωσικής Πράβντα. Υπήρξε, επίσης, εκπρόσωπος στην Κνεσέτ (την βουλή του Ισραήλ) του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ισραήλ. Το 2003, ο Σαμίρ διακήρυξε δημοσίως ότι ασπάσθηκε την Ελληνορθοδοξία. Επισκέπτεται συχνά την Ελλάδα και το Άγιον Όρος.
Ο Ίσραελ Σαμίρ λέει ότι η τακτική των Ισραηλινών στην Γάζα μοιάζει με την τακτική (έμπνευση του γνωστού κυρίου Χάντινγκτον) που είχαν εφαρμόσει οι Αμερικανοί στο Βιετνάμ.
Να πού στηρίζεται, σύμφωνα με τα Pentagon Papers, αυτό το μοναδικό κακουργηματικό στρατηγικό εφεύρημα του 20ου αιώνα:
«Τα κτυπήματα κατά άμαχου πληθυσμού δεν δημιουργούν μόνο επιζήμιο κύμα αποστροφής διεθνώς και στο εσωτερικό της χώρας, αλλά αυξάνουν κατά πολύ τον κίνδυνο επέκτασης του πολέμου με τις γειτονικές χώρες. Αλλά η καταστροφή υδατοφρακτών και φραγμάτων δεν σκοτώνει ούτε πνίγει απ' ευθείας ανθρώπους. Όταν πλημμυρίσουν, όμως, με ρηχό νερό οι οριζώνες, μετά από λίγο είναι φυσικό να ξεσπάσει λιμοκτονία (περισσότερο από ένα εκατομμύριο θύματα στο Βιετνάμ;) εκτός αν τους προσφερθεί τροφή –πράγμα που μπορούμε να τους προσφέρουμε εφ' όσον δεχθούν διαπραγματεύσεις».
Γράφει ο Σαμίρ χαρακτηριστικά: «Μια γάτα είπε στον ποντικό που κρυβόταν σε μια τρύπα κάτω από το πάτωμα: «Βγες έξω, μην ανησυχείς! Έχω γίνει φανατική χορτοφάγος και ετοιμάζομαι εξ άλλου για προσκύνημα στην Μέκκα. Μπορείς να παίξεις ελεύθερα». «Ω, τι θαυμάσια νέα», φώναξε το ποντίκι και βγήκε από την τρύπα του. Πέρασε μια στιγμή αιωνιότητας και το ποντίκι βρέθηκε στα νύχια της γάτας. Έτσι λέει ο μύθος του Νιζάμι.
Αυτή είναι, εν συντομία, η εξέλιξη της κρίσης στην Γάζα (και στην Μέση Ανατολή) που άρχισε με την μπλόφα της πολυδιαφημισμένης «απόσυρσης» (δηλαδή, «απαλλαγής») από την Λωρίδα της Γάζας το καλοκαίρι του 2005. Και ολοκληρώθηκε με την ψεύτικη άδεια να διεξαχθούν δημοκρατικές εκλογές για την Παλαιστινιακή κυβέρνηση (και που ολοκληρώνεται τώρα με την νέα Ισραηλινή εισβολή).
- «Ο Σαρόν άλλαξε τους τρόπους του», αναφώνησαν οι «καλοπροαίρετοι» Αμερικανοί και Ευρωπαίοι. «Αυτός και μαζί του ο Ολμέρτ είναι έτοιμοι για ειρήνη και συμφιλίωση».
- «Εμείς απελευθερώσαμε την Γάζα», θριαμβολόγησε η Χαμάς.
- «Ωϊμέ», ούρλιαξαν οι έποικοι.
Οι φωνές χαράς και λύπης που ακολούθησαν την απατηλή απόσυρση δεν είχαν σιγήσει, όταν άρχισε η πραγματική πολιορκία και ο βομβαρδισμός της Γάζας. Μετά από μερικούς μήνες σφυροκοπήματος, τώρα η πραγματική κατάληψη της Γάζας και η σύλληψη της Παλαιστινιακής ηγεσίας ολοκλήρωσαν την εικόνα της παχιάς γάτας που παίζει με το εξασθενημένο ποντίκι».
Τι έγινε πραγματικά με την δήθεν απόσυρση από την Γάζα;
«Η Γάζα μετά την απόσυρση ήταν ένα από τα πιο εξαθλιωμένα μέρη του κόσμου, με εκτεταμένη πείνα και τεράστια ανεργία και γι' αυτό δεν έφταιγαν οι Παλαιστίνιοι: είτε υπό την Χαμάς είτε υπό την Φατάχ, η Γάζα δεν μπορεί να υπάρξει μόνη της. Αυτή η στενή λωρίδα γης περιβάλλεται από Ισραηλινά στρατεύματα και αγκαθωτό συρματόπλεγμα. Οι κάτοικοί της δεν έχουν καμμία δυνατότητα να πουλήσουν τα προϊόντα τους ή να εισάγουν τα αναγκαία αγαθά παρά μόνο μέσα από λιμάνια που ελέγχουν οι Ισραηλινοί. Απομακρύνετε τα Ες-Ες από το Άουσβιτς και τοποθετήστέ τα στην περίμετρό του, δώστε πλήρη αυτονομία στο στρατόπεδο συγκέντρωσης αλλά κρατήστε τις πύλες του κλειστές απ' έξω. Αυτό σας δίνει μια εικόνα της Γάζας. Οι Εβραίοι κατέστρεψαν την βιομηχανία και το εμπόριο της Γάζας πολιορκώντας την: τα φρούτα και τα άνθη που εξήγαγε η Γάζα μαραίνοντο παραμένοντας επί ατελείωτες ώρες στο σημείο ελέγχου Karmi και μια επένδυση πολλών εκατομμυρίων δολλαρίων καταστράφηκε. Οι κάτοικοι μετάνοιωσαν ανοικτά για την νεόκοπη «ανεξαρτησία» τους, γιατί όταν ήταν υπό ισραηλινή κατοχή μπορούσαν τουλάχιστον να βγάζουν τα προς το ζην δουλεύοντας σε ισραηλινές βιομηχανίες και ο βομβαρδισμός από τους Ισραηλινούς ήταν πολύ πιο ήπιος, ενώ η «ανεξάρτητη» Γάζα υφίστατο ασταμάτητο σφυροκόπημα. Εκατοντάδες πύραυλοι και οβίδες εκτοξεύοντο κατά αυτής της μικρής λωρίδας γης καθημερινά, σκοτώνοντας λίγους αλλά σπάζοντας τα νεύρα όλων των κατοίκων της...
Αν οι Εβραίοι επρόκειτο να βομβαρδίσουν μέχρι εξοντώσεως εκατοντάδες χιλιάδες στην Γάζα, θα υπήρχε διεθνής αντίδραση, αλλά η καταστροφή, η πείνα και η δίψα είναι εξ ίσου αποτελεσματικά μέσα και δεν ξεσηκώνουν την συνείδηση του κόσμου και τόσο πολύ. Η καταστροφή του εργοστάσιου ηλεκτρικής παραγωγής στην Γάζα ήταν μια δαιμόνια απόφαση, επίσης: αυτός ο κτισμένος και ασφαλισμένος από τους Αμερικανούς ηλεκτροπαραγωγός σταθμός δρούσε ανταγωνιστικά με την ισραηλινή Ηλεκτρική Εταιρεία ως προς την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στους κατοίκους της Γάζας. Ακόμα και όταν δούλευε με την μισή δυναμικότητά του, ο σταθμός υπονόμευε το μονοπώλιο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος των Ισραηλινών. Τώρα καταστράφηκε και οι κάτοικοι της Γάζας είναι υποχρεωμένοι να αγοράζουν όλο το ηλεκτρικό τους ρεύμα από τους Εβραίους σε πολύ υψηλότερη τιμή. Συνδυάζοντας δουλειά με ευχαρίστηση, η καταστροφή αυτή επέτρεψε στους Εβραίους «να κάνουν τους Παλαιστίνιους να διψάσουν» και επιπλέον να πεινάσουν αφού η Γάζα δεν έχει ποταμούς και χρειάζεται ο ηλεκτρισμός για να δουλέψουν οι αντλίες του νερού».

Η Συνδιάσκεψη της Ρώμης και η υποκρισία των συμμάχων του Ισραήλ
Πάντως, ακόμα και σε αυτή την σύντομη «ανεξαρτησία» της Γάζας, οι κάτοικοί της απέδειξαν ότι είναι άνθρωποι και όχι ποντίκια, λέει ο Σαμίρ. Η πεισμωμένη εκτόξευση των αυτοσχέδιων πυραύλων τους ήταν ένα σημάδι τους αδούλωτου πνεύματός τους: αρνήθηκαν να ανταλλάξουν την πείνα με την υποταγή τους.
«Οι πύραυλοι Κασσάμ δεν είναι σε καμία περίπτωση όπλο με την σύγχρονη σημασία του όρου. Πρόκειται για ένα μεσαιωνικό όπλο, για έναν καταπέλτη, στην καλύτερη περίπτωση: ένα σιδερένιο κομμάτι που προωθείται από μια απλή μηχανή και δεν μεταφέρει καθόλου εκρηκτικά. Κατασκευάζαμε και εκτοξεύαμε τέτοιους πυραύλους όταν είμαστε παιδιά στο δημοτικό. Σίγουρα, ένα ιπτάμενο σίδερο μπορεί να σκοτώσει αν κτυπήσει κάποιον κατακέφαλα, αλλά οι πιθανότητες για κάτι τέτοιο είναι πολύ μικρές».
Η γενναία και καλοσχεδιασμένη επίθεση κατά της μονάδας των Ισραηλινών που τους πολιορκούσαν ήταν μια έκρηξη οργής και έδειξε τις μαχητικές ικανότητες των κατοίκων της Γάζας. Δεν είναι απλό πράγμα να επιτίθεσαι σε τανκς με γυμνά χέρια. Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ χρησιμοποίησε αυτή την γενναία αντίσταση και την σύλληψη ενός μάχιμου στρατιώτη «εν ώρα καθήκοντος» ως πρόσχημα για να επιχειρήσει την εισβολή στην Γάζα, αλλά μην νομίζετε ότι το έκανε απρογραμμάτιστα. Η Haaretz (29/06/06) αποκάλυψε ότι τα σχέδια για μαζικές συλλήψεις των Παλαιστινίων ηγετών και για την νέα εισβολή τα είχαν προετοιμάσει εδώ και πολύ καιρό.
Το πόσο υποκριτικά είναι τα κλαψουρίσματα του Ισραήλ και των συμμάχων του φαίνεται από το εξής γεγονός: Προτού αναχωρήσει για την επίσκεψή της στην Μέση Ανατολή και την Ρώμη, η Κοντολίζα Ράϊς ρωτήθηκε από εκπροσώπους του Τύπου και καθόρισε ως εξής τους στόχους του ταξιδιού της: «Δεν με ενδιαφέρει καθόλου να ενεργήσω διπλωματικά ώστε να γυρίσουν ο Λίβανος και το Ισραήλ στο πρότερο καθεστώς (status quo ante). Κάτι τέτοιο νομίζω ότι θα ήταν λάθος. Αυτό που ζούμε σήμερα είναι οι πόνοι της γέννας μιας Νέας Μέσης Ανατολής και ο,τιδήποτε κάνουμε πρέπει να ωθεί προς αυτή την γέννα και όχι στο παρελθόν» (πηγή: Ειδική Ενημέρωση για το Ταξίδι της στην Μέση Ανατολή, Στέητ Ντηπάρτμεντ, 21/07/2006).
Η Ουάσιγκτον γνωρίζει, λοιπόν, πολύ καλά ότι τα γεγονότα στον Λίβανο δεν έχουν καμμιά σχέση με την «απαγωγή» των στρατιωτών από την Χεζμπολλάχ, όπως διατυμπανίζει η φιλοϊσραηλινή προπαγάνδα παγκοσμίως, αλλά είναι η εφαρμογή της θεωρίας των νεοσυντηρητικών (neocons) του Λευκού Οίκου περί «επικοδομητικού χάους», γράφει το ειδικό γαλλικό newsletter Voltaire της 25ης Ιουλίου.

Η Συνωμοσία για την Νέα Μέση Ανατολή
Η πρόθεση του Ισραήλ να καταλάβει μέρος του Λιβάνου και να δημιουργήσει νέα σύνορα στην περιοχή (αφήνοντας έναν μικρό Χριστιανικό Λίβανο ως μια νέα Φοινίκη) έχει πρωτοεκφρασθεί το 1957 και υπάρχει στα απομνημονεύματα του ιδρυτή του σιωνιστικού κράτους Μπεν Γκουριόν («Γράμμα του Δαυΐδ Μπεν Γκουριόν στον Moshe Sharett για την οικοδόμηση Μαρωνίτικου κράτους στον Λίβανο»).
Πάνω απ' όλα, εντάσσεται μέσα σε ένα τεράστιο σχέδιο εποικισμού της Εγγύς Ανατολής, το «Σχέδιο για την υπεράσπιση του Βασιλείου» που συντάχθηκε το 1996 από την ομάδα των neocons, που αποτελούσαν τον κύκλο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπένζαμιν Νετανυάχου (όπως έχουμε γράψει επανειλημμένως). Το σχέδιο αυτό, που εκπονήθηκε υπό την ηγεσία του «άρχοντα του σκότους», Ρίτσαρντ Περλ, είναι αντιπροσωπευτικό των ιδεών του ακραίου Σιωνισμού του Ζέεβ Ζαμποτίνσκι (στο ίδιο ρεύμα ανήκει και ο Εχούντ Ολμέρτ).
Το σχέδιο προέβλεπε:

1. Την ακύρωση των Συμφωνιών του Όσλο.
2. Την εξόντωση του Γιάσερ Αραφάτ (η νεώτερη έκθεση των ιατροδικαστικών υπηρεσιών της Γαλλίας επιβεβαιώνει την εκδοχή της δολοφονίας του).
3. Την προσάρτηση των παλαιστινιακών εδαφών.
4. Την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ και στην συνέχεια την διαδοχική ανατροπή των καθεστώτων του Λιβάνου και της Συρίας.
5. Την διάλυση του Ιράκ με την δημιουργία ενός Παλαιστινιακού κρατιδίου στα εδάφη του.
6. Το Ισραήλ γίνεται βάση των ΗΠΑ στην περιοχή για τον «πόλεμο των άστρων»...
Σε αυτό το ντοκουμέντο υπάρχουν όλα τα βήματα που οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση και προδιαγράφονται αυτά που θα ακολουθήσουν. Όπως είναι εύκολο να φανεί, μετά την σύγκριση με το σχέδιο (του Πενταγώνου;) που περιγράφει ο Ραλφ Πήτερς, πρώην ανώτερος Αμερικανός αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του Στρατού, υπάρχουν εμφανείς διαφορές. Εδώ μιλάνε απερίφραστα για το «Μεγάλο Ισραήλ» και ξεκαθαρίζονται οι απειλές κατά του Ιράν, της Συρίας και της Χεζμπολλάχ και η απαίτηση της προσάρτησης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.
Ακριβέστερα, σύμφωνα με το Voltaire, το σχέδιο καταστροφής του Λιβάνου παρουσιάσθηκε από την Τσαχάλ στην κυβέρνηση Μπους προ ενός έτους και ξανασυζητήθηκε στις 17 και 18 Ιουνίου στο Beaver Creek των ΗΠΑ. Εκεί ο Μπέντζαμιν Νετανυάχου και οι αρχι-Χριστιανοσιωνιστές Ρίτσαρντ Περλ και Νάθαν Σαράνσκυ («γκουρού» του Μπους, βλ. Τρίτο Μάτι τ.132, Στήλη «Κόκκινο Χάπι») επεξεργάσθηκαν τις τελευταίες λεπτομέρειες κατά την διάρκεια του Φόρουμ του Αμερικανικού Επιχειρηματικού Ινστιτούτου. Στην συνέχεια δόθηκε το «πράσινο φως» από τον Μπους.
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο αυτή την στιγμή εποπτεύονται από το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ και το γενικό πρόσταγμα έχει ο στρατηγός Bantz Craddock, σπεσιαλίστας του «κινήματος των τεθωρακισμένων» από την εποχή της Καταιγίδας της Ερήμου στο Ιράκ και της εισβολής του ΝΑΤΟ στο Κόσσοβο (αποκαλύψεις της San Francisco Chronicle, 12/07/2006).
Όσο για τον Εχούντ Ολμέρτ, που ο διεθνής τύπος τον εκθείαζε ως «προοδευτικότερο» του Σαρόν, η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για την καταλληλότερη επιλογή για την εφαρμογή αυτού του Σχεδίου. Γυιός Ουκρανοεβραίου εθνικιστή, που μετανάστευσε από την ...Κίνα στο Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του '30, μεγάλωσε και γαλουχήθηκε μέσα σε μια κλειστή κοινότητα οπαδών του Ζέεβ Ζαμποτίνσκι. Ο πατέρας του, Μορντεχάϊ, βουλευτής του υπερεθνικιστικού κόμματος Χερούτ, εντύπωσε στα παιδιά του τον θαυμασμό για τον θεωρητικό του «Μεγάλου Ισραήλ», Ζέεβ Ζαμποτίνσκι. Ο Εχούντ Ολμέρτ ξαφνικά και αναπάντεχα έγινε πρωθυπουργός στις 5 Ιανουαρίου του 2006, αφ' ότου ο Αριέλ Σαρόν έπεσε..., κατά περίεργο τρόπο, σε βαθύ κώμα (Le Monde, 29/03/2006)...
Βλέπετε ότι, τελικά, τίποτα δεν γίνεται τυχαία!

Μέση Ανατολή: Το Ισραήλ και η Λογική των Ασσασσίνων
Όποτε επιτίθενται οι Εβραίοι, πρόκειται για δίκαιο πόλεμο, όταν τους επιτίθενται, πρόκειται για τρομοκρατία! Αυτή η «μανία» είναι μια σταθερή παράμετρος στις σχέσεις Ισραήλ-Αυτοχθόνων: όταν οι Εβραίοι επιτίθενται στους αυτόχθονες, πρόκειται για δίκαιη εκδίκηση, όταν αυτοί αντεπιτίθενται, πρόκειται για πογκρόμ, τονίζει ο Ίσραελ Σαμίρ.
«Πολύ πριν οι Εβραίοι δυσφημήσουν τους Παλαιστίνιους ως τρομοκράτες, είχαν συκοφαντήσει τους προηγούμενους αυτόχθονες γείτονές τους: τους Πολωνούς, τους Ουκρανούς, τους Ρώσσους, τους Ισπανούς, τους Γερμανούς και έναν σωρό άλλους ως υπάνθρωπους και εμπαθείς αντισημίτες. Αν κατανοήσουμε την δυσφήμιση που κάνουν στους Παλαιστίνιους, ίσως επανεξετάσουμε και τις κατηγορίες προς τους άλλους και ολόκληρος ο μύθος περί Εβραϊκών μαρτυρίων και διωγμών θα καταρρεύσει.
»Τότε, το πρόβλημα της Παλαιστίνης, ή μάλλον το πρόβλημα της εβραϊκής κακομεταχείρισης όλων των μη-Εβραίων θα φανεί σαν ένα παληό πρόβλημα, γιατί ο τρόπος που οι Εβραίοι δρουν σήμερα είναι προφανώς ο τρόπος που δρούσαν –όταν μπορούσαν- και εχθές. Πολύ πριν το τείχος του απαρτχάϊντ χωρίσει την Παλαιστίνη, οι Εβραίοι δεν επέτρεπαν σε κανέναν αυτόχθονα Ισπανό να μπει στην περίτοιχη πόλη της Lucena (πόλη στην Κόρδοβα), όπου είχαν την εξουσία. Πολύ πριν βομβαρδίσουν την Γάζα, γέμισαν την Δεξαμενή του Μαμίλλα στην Ιερουσαλήμ με το αίμα των σφαγιασμένων Χριστιανών. (σ.σ.: Πρόκειται για ένα γεγονός που συνέβη στον οικισμό Μαμίλλα, έξω από την πύλη Γιάφα της Ιερουσαλήμ, το 614 μ.Χ., όταν η Παλαιστίνη αποτελούσε μέρος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η περιοχή κατοικείτο από χριστιανούς Παλαιστινίους. Τότε, οι ντόπιοι Εβραίοι βοήθησαν τους Πέρσες να κατακτήσουν τους Αγίους Τόπους. Μετά την νίκη των Περσών, οι Εβραίοι οδήγησαν και σφαγίασαν εκεί 60.000 Παλαιστινίους της Ιερουσαλήμ).
»Αυτά είναι τα καλά νέα για τους απογόνους των Εβραίων: μας κάναν πλύση εγκεφάλου για την «αντισημιτική» ανθρωπότητα. Είναι προτιμότερο να ενοχοποιήσει κανείς τον εαυτό του παρά να κατηγορήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα, γιατί έτσι μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετανοιώσει για τους τρόπους του. Είναι καλύτερα να αποφεύγουν κάποιον για τις πορδές του, παρά για την φυλή του. Είναι λιγότερο αξιοπρεπές, αλλά μπορείς να το αντιμετωπίσεις ευκολότερα».
Η Χαμάς είχε δίκιο όταν αρνήθηκε να αναγνωρίσει το Εβραϊκό κράτος, επισημαίνει ο Ίσραελ Σαμίρ: Με κανένα τρόπο δεν μπορεί το κράτος αυτό να γίνει ένας ανεκτικός γείτονας, είτε είναι στην εξουσία το Εργατικό Κόμμα του Πέρετζ είτε η Καντίμα του Ολμέρτ. «Το κράτος αυτό πρέπει να διαλυθεί, όπως το δολοφονικό «κράτος» των Ασσασσίνων που κάποτε ήλεγχε την Μέση Ανατολή. Οι Ασσασσίνοι αντλούσαν την δύναμή τους από την ικανότητα και την ετοιμότητά τους να δολοφονήσουν τους εξέχοντες ηγέτες των Σταυροφόρων και των Μουσουλμάνων, ενώ άφηναν να ζήσουν μόνον οι αδύναμοι κυβερνήτες οι οποίοι δεν τολμούσαν να τους θίξουν.
Οι Εβραίοι κάνουν το ίδιο πράγμα: μερικές φορές με το σπαθί, μερικές φορές με τα λεφτά τους, άλλες φορές με τα μίντιά τους, αλλά δεν αφήνουν να εμφανισθεί κανένας ισχυρός ηγέτης στην σφαίρα επιρροής τους.
Οι «δολοφονίες» από τα μέσα ενημέρωσης είναι οι πιο συχνές. Αν αποφασίσουν να «σκοτώσουν» ένα πρόσωπο με τα μίντιά τους, προσπαθούν να εξαλείψουν κάθε αναφορά στο όνομά του. Αν αυτό δεν λειτουργήσει, του επιτίθενται ad hominem, διαδίδοντας ψέματα και συκοφαντίες.
Οι «δολοφονίες» με χρηματισμό είναι επίσης συχνές.
Οι δολοφονίες «με το σπαθί» γίνονται όταν δεν λειτουργήσει τίποτε άλλο, όπως στην περίπτωση του Σεΐχη Αλ-Γιασσίν. Εκατοντάδες Παλαιστίνιοι ηγέτες δολοφονήθηκαν κατά τον ίδιο τρόπο μέχρι σήμερα από τους Εβραίους...
Η Αρπαγή της Γάζας ταιριάζει πάρα πολύ με αυτό το πρότυπο που έχει αποδειχθεί μέσα από τους αιώνες. Η Εβραϊκή εξουσία ποτέ δεν είχε σκοπό να δώσει στους αιχμάλωτους «γκογίμ» μη-Εβραίους την δυνατότητα να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Πιο εύκολο είναι να γίνει μια γάτα χορτοφάγος. Στα 1880 ο Ντοστογιέφσκυ προφήτευσε: αν και όταν οι Εβραίοι αποκτήσουν εξουσία, θα μας γδάρουν όλους ζωντανούς. Στην Παλαιστίνη η προφητεία αυτή έχει επαληθευθεί. Δεν είναι ζήτημα έμφυτης τάσης των Εβραίων: μπορεί κάποιος Εβραίος να είναι καλός και να κάνει το καλό, ένας μεμονωμένος Εβραίος μπορεί να μετανοήσει, αλλά «οι Εβραίοι» δεν μπορούν γιατί αυτή η συλλογική πολιτική τους σκοπό έχει τον ανταγωνισμό και την σύγκρουση με τους αυτόχθονες, είτε πρόκειται για την Παλαιστίνη είτε για άλλη χώρα».
Είναι εκπληκτικό το πόσο σημαντικές ζυμώσεις έχουν προκαλέσει οι τελευταίες εξελίξεις μέσα στο ίδιο το Εβραϊκό στοιχείο, όσο και αν αυτές δεν προβάλλονται από τα κατεστημένα μέσα ενημέρωσης.
Ένας κάτοικος της Γιάφας, ο Ανουάρ Σάκκα, έγραψε σε ένα γράμμα προς το εβραϊκό περιοδικό Tikkun: «Μέσα από την ιστορία των Εβραίων, δυστυχώς όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, προκύπτει ότι πάντα δρούσαν ως αυτοκαταστροφικοί υπερασπιστές της υπεροχής τους. Ως μειονότητα που ζούσε σε μια χώρα και απολάμβανε των πολιτικών της δικαιωμάτων, πάντα ανταγωνιζόντουσαν τους πολίτες γείτονές τους κυριαρχώντας απόλυτα στην οικονομία τους, στα μέσα ενημέρωσης, στον τρόπο ζωής κλπ... χωρίς κανένα μέτρο, σε βαθμό που αυτό δημιουργούσε τρομερές επιπτώσεις για τις οποίες έπρεπε να πληρώσουν βαρύ τίμημα. Η ίδια περίπτωση ισχύει και στην Παλαιστίνη...».
Δυστυχώς κάποιοι στην Μέση Ανατολή δεν καταλαβαίνουν ότι δεν μπορεί να τα βάλουν με όλο τον πλανήτη. Όσο και αν οι μεσσιανικές θρησκευτικές τους καταβολές το επιβάλλουν… Είναι κρίμα που μέσα στο ανθρωποκτόνο μένος τους δεν ακούν πως «Βαριά είναι του λαού η φωνή, θυμό γιομάτη...» (Αισχύλου, Αγαμέμνων) ...και δεν καταλαβαίνουν ότι «από το βλέμμα των θεών, τ' άγρυπνο, δεν ξεφεύγουν όσοι θανάτωσαν πολλούς»...